Równanie Drake’a (Formuła Drake’a) – wzór mający na celu określenie liczby pozaziemskich cywilizacji w Galaktyce, z którymi ludzkość ma szansę nawiązać kontakt. Sformułowane zostało przez doktora Franka Donalda Drake’a (profesora astronomii i astrofizyki Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Cruz) w 1960 roku.
Równanie Drake’a posłużyło za podstawę do przeznaczenia milionów dolarów na program poszukiwania pozaziemskich cywilizacji, mimo że przy obecnym poziomie rozwoju nauki można mniej więcej dokładnie określić jedynie dwa współczynniki: R i, w mniejszym stopniu, fp, natomiast pozostałe, jak się wydaje, nie mogą być w ogóle określone bez gromadzenia informacji o innych cywilizacjach.
Równanie Drake’a:
N = R fp ne fl fi fc L
gdzie:
- N = liczba cywilizacji inteligentnych gotowych do nawiązania kontaktu;
oraz
- R* = liczba gwiazd powstających rocznie w naszej Galaktyce;
- fp = odsetek gwiazd posiadających planety;
- ne = średnia liczba planet (i księżyców) o odpowiednich warunkach do powstania cywilizacji;
- fl = prawdopodobieństwo powstania życia na planecie o odpowiednich warunkach;
- fi = prawdopodobieństwo pojawienia się inteligentnych form życia na planecie, na której istnieje życie;
- fc = stosunek liczby planet, których inteligentni mieszkańcy są zdolni do nawiązania kontaktu i go poszukują, do liczby planet, na których istnieje inteligentne życie;
- L = czas istnienia takiej cywilizacji (tj. okres, w którym cywilizacja istnieje, jest zdolna do nawiązania kontaktu i pragnie go nawiązać)
