Półkwintyl Księżyc – Saturn

(Tranzyt. Księżyc → Saturn natalski)

Awezałom Podwodny. Aspekty

Półkwintyl Księżyca: Naród nie włada językiem, którym mógłby wyrazić swoją duszę. Ten aspekt daje w sferach planety dobre, intuicyjne zrozumienie niższych form życia, zwłaszcza potrzeb biologicznych, jeśli człowiek tego pragnie. W harmonijnym wariancie potrafi on umiejętnie dobrać krajobraz, pożywienie, oświetlenie i reżim tlenowy dla ryb akwariowych i z łatwością znajdzie wspólny język z alkoholikiem, który upadł, którego szczerze pożałuje, a jeśli nie naprowadzi go na właściwą drogę (co oczywiście jest trudne), to przynajmniej ogrzeje go duchowo, odczuwając przy tym Księżyc–Wenus. Przy negatywnym wpływie Księżyca niskie formy życia w sferach planety będą stale drażnić człowieka, a on sam będzie mógł odreagować na nie swoją agresję, powstałą z zupełnie innego powodu, na przykład w sferach planet tworzących napięte aspekty majorowe z Księżycem. Wówczas będzie mu trudno uznać zarówno (nawet potencjalną) duchowość niższych form życia, jak i (szczególnie) związek ich problemów i niedoskonałości z własnymi, choć w tym przypadku analogia może się nasuwać: u grubych właścicieli najczęściej grube psy, a ewolucyjny rozwój rodzinnego egrégoru najłatwiej ocenić po poziomie.

Półkwintyl Saturna: Albo człowiek wyprzedza swoje czasy, albo one nadchodzą na niego swoimi szarymi stopami. Ten aspekt daje podświadome pragnienie głębokiego zrozumienia najniższego życia w sferach planety i wzięcia w nim istotnego udziału, w czym człowiek może wyrazić swój humanizm. Jednak początkowo, szczególnie przy negatywnym wpływie Saturna, człowiek postrzega niższe życie bardzo prymitywnie, a kontakt z nim nawiązuje niezgrabnie, co może stworzyć kompleks niższości lub wręcz przeciwnie, wywołać z głębin podświadomości i uaktywnić sadystyczne skłonności. W obszarach wewnętrznego świata, które reagują na problemy niższego życia, człowiek będzie czuł się wrażliwy, i dobrze, jeśli przeniesie to poczucie wrażliwości także na najniższe życie. Ogólnie rzecz biorąc, ono jest mu właściwe od początku, ale w trakcie życia może zostać wypchnięte do podświadomości, a wówczas współczucie często przeradza się w podkreśloną okrucieczość, co jednak w tym przypadku jest raczej wyjątkiem niż regułą. Tutaj praca nad sobą polega na głębokim studiowaniu niższych form życia oraz ostrożnym i nieśpiesznym poszukiwaniu adekwatnego kontaktu i interakcji z nimi; pokusami będą frustracje związane z powolnością tego procesu, zbyt sztywne i prymitywne wyobrażenia o życiu i sobie samym oraz zewnętrzna okrucieńczość zachowania, która stopniowo powinna ustąpić miejsca łagodnym, choć powściągliwym, ludzkim przejawom; na wysokim poziomie osiąga się mądrość i głębokie ludzkie samowyrażenie.