Bikwintyl Mars – Pluton

(Tranzyt. Mars → Natalny Pluton)

Awezał Podwodny. Aspekty

Bikwintyl Marsa: Leżących nie biją – nimi chodzą i wycierają nogi. Ten aspekt nadaje w sferach Planety aktywność i energię skierowaną na interakcję z niższymi formami życia. Klęska Marsa uczyni tę energię destrukcyjną, ale człowiek zauważy to dopiero znacznie później, przynajmniej może szczerze uważać, że wszystko, co pochodzi od niego w kierunku niższego życia, idzie mu na korzyść (choć ono, głupie i niewdzięczne, często tego nie rozumie i próbuje protestować). Jeśli dotknięta jest również Planeta, człowiek może stać się ciemiężycielem niższego życia, na przykład okrutnym namiestnikiem (bardziej prozaiczny wariant, np. przy bikwintylu Mars–Merkury – surowy nauczyciel szkolny, który prześladuje wszelkie przejawy życia uczniów i agresywnie nie akceptuje ich wiedzy z danego przedmiotu). W wariancie harmonijnym ten aspekt daje możliwość łatwego znalezienia adekwatnego sposobu uczestnictwa w problemach niższego życia i, dołożeniu niewielkich starań, uzyskania od niego dużych korzyści; nie należy jednak na tym spekulować, gdyż w przeciwnym razie możliwości rozwoju w sobie człowieczeństwa zostaną bezpowrotnie utracone. Przetworzenie daje energiczną i umiejętną partycypację w rozwoju niedoskonałego życia, przy czym człowiek rozwija się sam, uzyskując możliwość złagodzenia swoich niższych agresywnych programów podświadomości, kierując energię bardziej kulturalnie i konstruktywnie.

Bikwintyl Plutona: Duchowy poziom człowieka określa się ilością sumienia, jaką udało mu się w sobie rozbudzić w epoce. Ten aspekt w przetworzonej formie daje człowiekowi możliwość efektywnego uczestnictwa w złożonych problemach niższego życia; dla niego jawi się on jako nosiciel losu, nieuchronnego, czegoś bezlitosnego, ale ostatecznie sprawiedliwego i prowadzącego go w odpowiednim kierunku. W wariancie harmonijnym człowiek łatwo dostrzega niedoskonałości i słabości niższego życia w sferach Planety oraz znajduje najbardziej bezbolesne sposoby ich likwidacji. Wiąże się to jednak z pewnymi rozczarowaniami i nieodwracalnymi stratami, gdyż niektóre formy niższego życia nie wytrzymują krytyki i (karmicznie) muszą zostać całkowicie zlikwidowane, z czym może mu być trudno się pogodzić, gdyż te formy znajdują odzew w jego podświadomości, a śmierć zewnętrznych form życia niszczy coś w nim samym. Przy porażonym Plutonie zdarza się to czasem bardzo boleśnie, a człowiek może, odcinając się (emocjonalnie) od niższego życia i jego problemów, stać się jego bezlitosnym prześladowcą, widząc w nim jedynie zło, które należy bezlitośnie wytępić; w ten sposób niszczy jednak w sobie ludzkie zaczątki, stając się sługą okrutnego egrégoru i tracąc wolność wyboru. Tutaj przetworzenie odbywa się poprzez dokładne studiowanie niższego życia z pełnym szacunkiem dla praw jego rozwoju i właściwej mu etyki; dopiero wówczas człowiek będzie mógł zrozumieć i pokochać niższego życia formy, odczuwając je jako pokrewne sobie, a każda interwencja chirurgiczna okaże się lecznicza i humanitarna.