Półkwinkunks Merkury – Uran
(Tranzyt: Merkury → Uran natalny)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Półkwinkunks Merkurego: Kiedy rzuca się ziarno, wyrasta zwykle chwast. Ten aspekt na niskim i średnim poziomie daje człowiekowi w sferach planety widoczność racjonalnego rozumienia niższych form życia oraz mentalne zainteresowanie nimi. Jednak jego myśli w tym kierunku będą odznaczać się pewną żywiołowością, a przy harmonijnym Merkurym mogą okazać się na miejscu – przynajmniej urok jego mowy nie pójdzie na marne, a zręczność w organizowaniu funkcjonowania niższego życia w osobistych celach może być niezwykła: to aspekt kolonizatora. Uraziony półkwinkunks Merkury–Pluton może dać bezwzględnego handlarza niewolnikami, ale to raczej wyjątek, a na średnim poziomie człowiek i tak stara się być, choć z wyższością, ludzkim wobec tubylców, rozwijać (w takim stopniu, w jakim to możliwe) ich racjonalne myślenie i do niego apelować. Jeśli Merkury jest uraziony, na początku wyjdzie to źle, i człowiek z takim półkwinkunksem może próbować poważnie apelować do logiki i rozumu rocznego dziecka; jeśli zaś uraziona jest planeta, to racjonalne rozważania człowieka, nawet przy całej ich słuszności, będą mało skuteczne, i będzie musiał on sięgnąć po swoją intuicję oraz naturalną ludzkość, która może podpowiedzieć logicznie nieoczywiste, lecz trafne zachowanie w najbardziej zawikłanych sytuacjach.
Półkwinkunks Urana: Z punktu widzenia myszy mruczenie przypomina wyłącznie grzmot. Ten aspekt przynosi duże niespodzianki, ekstrawaganckie przejawy zarówno u człowieka w interakcjach z niższymi formami życia, jak i samych tych form, w których mogą nagle zaostrzać się sprzeczności i dochodzić do wybuchów, w tym także w relacjach z człowiekiem. Przy porażce Urana nawiązanie z niższym życiem trwałego konstruktywnego kontaktu okaże się praktycznie niemożliwe, choć niektóre idee człowieka będą potencjalnie bardzo płodne, a zachowanie form życia oraz ich kryzysy będą bardzo wieloznaczne – i jeśli człowiek nauczy się je dostrzegać oraz interpretować jako znaki losu (zarówno niższego życia, jak i swojego własnego), to harmonijny Uran da bardziej akceptowalne, choć nadal początkowo niezrozumiałe, zarówno idee człowieka dotyczące niższego życia, jak i ich własne przejawy. Jednak w tym przypadku większość kataklizmów obędzie się bez większych ofiar i może dostarczyć energii do rozwiązania trudnych zadań. Mimo wszystko mówienie o konstruktywności jest tutaj możliwe jedynie pod warunkiem przepracowania przez człowieka Urana – nagłe przebłyski wewnątrz siebie oraz niespodziewane i gwałtowne przejawy ludzkiego początku są możliwe także bez tego przepracowania; niestety, znikają one równie szybko i niespodziewanie, jak się pojawiają.
