Bikwintyl Uran – Pluton
(Tranzyt. Uran → Natalny Pluton)
Awezałam Podwodny. Aspekty
Bikwintyl Urana: Z mysiej perspektywy mruczenie przypomina wyłącznie grzmot. Ten aspekt przynosi wielkie niespodzianki oraz ekstrawaganckie przejawy zarówno u człowieka w interakcjach z niższymi formami życia, jak i samych tych form, w których mogą nagle nasilać się sprzeczności i dochodzić do wybuchów, w tym także w relacjach z człowiekiem. W przypadku osłabienia Urana nawiązanie z niższym życiem trwałego konstruktywnego kontaktu okaże się praktycznie niemożliwe, choć niektóre pomysły człowieka będą potencjalnie bardzo płodne, a zachowania form życiowych oraz ich kryzysy będą bardzo wieloznaczne. Jeśli człowiek nauczy się je dostrzegać i interpretować jako znaki przeznaczenia (zarówno niższego życia, jak i własnego), to harmonijny Uran da bardziej akceptowalne, choć nadal początkowo niezrozumiałe pomysły dotyczące niższego życia oraz ich własne przejawy. Jednak w tym przypadku większość kataklizmów obędzie się bez poważniejszych ofiar i może dostarczyć energii do rozwiązania trudnych zadań. Mimo to mówienie o konstruktywności jest możliwe jedynie pod warunkiem przepracowania przez człowieka Urana – niespodziewane przełomy wewnętrzne oraz nagłe i nieoczekiwane przejawy ludzkiego początku są możliwe także bez tego przepracowania; niestety, znikają one równie szybko i nagle, jak się pojawiają.
Bikwintyl Plutona: Poziom duchowy człowieka określa ilość sumienia, jaką udało mu się wzbudzić w epoce. Ten aspekt w przepracowanej wersji daje człowiekowi możliwość skutecznego uczestnictwa w złożonych problemach niższego życia; dla niego jawi się on jako nosiciel losu, nieuchronnego, czegoś bezwzględnego, ale ostatecznie sprawiedliwego i prowadzącego go w odpowiednim kierunku. W harmonijnym wariancie człowiek łatwo dostrzega niedostatki i słabości niższego życia w sferach Planety i znajduje najbardziej bezbolesne sposoby ich likwidacji. Wiąże się to jednak z pewnymi rozczarowaniami i nieodwracalnymi stratami, gdyż niektóre niższego życia nie wytrzymują krytyki i (karmicznie) muszą zostać całkowicie zlikwidowane, z czym może być mu trudno się pogodzić, ponieważ te formy znajdują odzew w jego podświadomości, a śmierć zewnętrznych form życia niszczy coś w nim samym. Przy osłabionym Plutonie może to przebiegać bardzo boleśnie, a człowiek, emocjonalnie odcinając się od niższego życia i jego problemów, może stać się jego bezlitosnym prześladowcą, widząc w nim jedynie zło podlegające bezwzględnemu unicestwieniu. W ten sposób niszczy jednak w sobie ludzkie początki, stając się sługą okrutnego egrégoru i tracąc wolność wyboru. Tu przepracowanie polega na dokładnym studiowaniu niższego życia z pełnym szacunkiem dla praw jego rozwoju i właściwej mu etyki; dopiero wówczas człowiek będzie mógł zrozumieć i pokochać niższego życia, odczuwając je jako sobie bliskie, a każda interwencja chirurgiczna okaże się lecznicza i humanitarna.
