Bikwintyl Neptun – Chiron
(Tranzyt. Neptun → Natalny Chiron)
Avesałom Podwodny. Aspekty
Bikwintyl Neptuna: I u gęsi swoje mantry. Ten aspekt daje w sferach planety miłość do niższych form życia oraz litość wobec nich; na wysokim poziomie subtelne ich rozumienie i ludzkie podejście, kiedy człowiek występuje w roli wyższej istoty, czyli swego rodzaju bóstwa. Na niskim poziomie prawdziwego zrozumienia nie ma, ale człowiek pragnie niższych form życia w poszukiwaniu niższych medytacji, profanując się do nich i dążąc do niższej oktawy tych uczuć i przeżyć, które w wyższym wariancie są mu pożądane, lecz bez specjalnych starań niedostępne. Na przykład bikwintyl Neptun–Merkury lub Neptun–Wenus może dać człowieka społecznie ustosunkowanego i niepijącego, lecz uwielbiającego rozmowy z włóczęgami, alkoholikami itp., który dobrowolnie pomaga im znaleźć kolejną dawkę lub po prostu udziela moralnego wsparcia, dostosowując się do nich i wzmacniając je. Tu mamy przyłączenie do niższej formy życia, lecz pomoc idzie nie tyle jej, co sobie (pośrednie zaspokojenie stłumionych pragnień wolności i bezpośredniej radości życia). Przy porażce Neptuna możliwe są różnorodne zniekształcenia postrzegania niższych form życia i nieadekwatnego (choć często trudno zrozumieć, dlaczego) uczestnictwa w nich człowieka, a poradzenie sobie z sytuacją może być bardzo trudne, a nawet wymagać uwzględnienia konkretnych niższych programów podświadomości, uaktywnionych w swoim czasie. Harmoniczny Neptun daje zniekształcony, różowy obraz niższych form życia i roli człowieka w nim, a minimalna udana jego uczestnictwo w ich problemach doprowadzi człowieka do stanu euforii, choć realne rezultaty mogą praktycznie nie występować; jednakże harmonijny bikwintyl daje naturalną łaskę, która rozprzestrzenia się od człowieka do niższych form życia, i dzieci oraz psy będą go kochać bez zastrzeżeń.
Bikwintyl Chirona: Łotr też naczynie Boże. Tylko z odbitą rączką. Ten aspekt daje w sferach planety niestandardowe postrzeganie niższych form życia i ich problemów, co na niskim poziomie może jednak zawierać głębsze znaczenie, niż człowiek ma na myśli, ale początkowo nikt tego nie widzi. Jeśli człowiek zacznie bardziej ściśle współdziałać z niższym życiem, do czego będą go popychać czysto ludzkie impulsy, to zetknie się z poważnymi problemami zarówno samego tego życia, jak i swojej w nim roli, które postawią go w ślepym zaułku i otoczą niewymownym chaosem, a znalezienie wyjścia okaże się bardzo trudne; dokładniej, będzie to wymagało od człowieka przemyślenia swoich poglądów zarówno na niższego życia, jak i na swoje podejście do niego, a być może także na problem ludzkości w ogóle. Ogólnie rzecz biorąc, jest to bardzo perspektywiczny aspekt, gdyż jego opracowanie daje możliwość poprzez uczestnictwo w cudzym życiu zrozumieć specyfikę swoich ewolucyjnych „ogonów”, czyli nieadekwatnie niskich programów podświadomości, je dostrzec i zmienić, czyniąc je bardziej odpowiednimi duchowemu obrazowi; jednak do tego przede wszystkim trzeba nauczyć się postrzegać niższego życia w sferach planety i jego problemy obiektywnymi i uważnymi oczami, przezwyciężając odpowiednie społeczne stereotypy: krowa, być może, nie jest całkiem mikrokosmosem, ale jednak bliżej jej do człowieka niż do mleczarni.
