Co łączy Monę Lisę i Julię Roberts? Tajemniczość, czarujący uśmiech, bezpośredniość i urok? Albo pragnienie wolności, miłości i szczęścia?
Co łączy Monę Lisę i Julię Roberts?
Oczywiście, że obie kobiety to kobiety, które wierzyły w siebie. Z portretu namalowanego przez Da Vinciego spogląda twarz bezbrwiastej piękności, uśmiech i oczy mówią wiele, co trudno uchwycić: umiejętność lawirowania, ironię, poczucie wyższości. U Julii, również podobnej do lisicy, uśmiech jest bardziej demokratyczny i pasuje do współczesnych czasów. Łączy je tajemniczość! U współczesnych astrologów tajemniczość to pojęcie względne: wystarczy spojrzeć w horoskop i od razu wiadomo, że Leonardo da Vinci mógł odkryć sekrety Mony Lisy, gdyż dobrze znał nie tylko świętą geometrię, ale i astrologię, jednak uznał, że wystarczy pozostawić jedynie arcydzieła swojej twórczości.
W czym tkwi tajemniczość Roberts? Urodziła się 28 października 1967 roku w miasteczku Smyrna, w stanie Georgia, USA. Jej brat Eric jako pierwszy przebił się na duży ekran: pierwszy raz pojawił się w filmie, kiedy Julia miała zaledwie 11 lat. Ona podążyła za bratem do Nowego Jorku zaraz po ukończeniu szkoły, jednak początkowo nie szło jej najlepiej z rolą, dlatego musiała dorabiać w małym sklepiku na Manhattanie. Sytuacja zmieniła się, kiedy Eric pomógł jej zdobyć rolę w filmie „Krew”. Mimo że prace nad filmem zostały ukończone już w 1986 roku, obraz trafił na ekrany dopiero po dwóch latach, a w tym czasie aktorka zdążyła już zagrać w kilku innych produkcjach.
Julię dostrzeżono po tym, jak zagrała w romantycznej komedii „Mistyczna pizza” /Mystic Pizza, 1988/, widzowie zapamiętali ją dzięki czarującemu uśmiechowi, bezpośredniości i urokowi, który emanował z jej postaci na ekranie.
Jej sukces definitywnie przypieczętował słynny „Pretty Woman” /Pretty Woman, 1990/, a Julia została pokochana przez widzów na całym świecie. Ta nieco naiwna historia miłości prostytutki i bogatego biznesmena (w tej roli Richard Gere) mimo swojej banalności i „baśniowości” nie mogła pozostawić obojętnym zwykłego widza, a piosenka „Pretty Woman” Roya Orbisona do dziś cieszy się ogromną popularnością. Jednak potem w jej karierze nastąpiła stagnacja, po serii nie do końca udanych filmów Julia zaczęła tracić status megagwiazdy, ale wszystko wróciło na swoje miejsce wraz z premierą w 1997 roku „Wedding Singer” /My Best Friend’s Wedding, 1997/. Kasowy sukces filmu udowodnił hollywoodzkim producentom, że Julię można z powodzeniem obsadzać w romantycznych komediach, i idąc tą drogą, nie pomylili się: „Notting Hill” /Notting Hill, 1999/ i „Uciekająca panna młoda” /Runaway Bride, 1999/ okazały się hitem.
Jeśli chodzi o życie prywatne Julii, to jest ono znacznie bardziej zawikłane. Jej pierwszy narzeczony, Dylan McDermott, nigdy nie doprowadził Roberts do ołtarza (powiadają, że powodem ich kłótni były „gorące uczucia”, które Julia żywiła do Richarda Gire’a podczas zdjęć do „Pretty Woman”). Zaręczyny z Kieferem Sutherlandem, który dla Julii porzucił swoją żonę, również nie zakończyły się ślubem. Kiefer zdradził swoją narzeczoną z jakąś tancerką, jednak Julia, dowiedziawszy się o tym (z gazet), postanowiła nie tylko zerwać z nim, ale i zemścić się (w duchu Skorpiona). Kiedy przygotowania do ślubu były już na ukończeniu, a wszyscy goście zaproszeni, Julia oświadczyła (na cztery dni przed ceremonią), że nie zamierza wyjść za mąż. Mimo to Julii przyszło związać się małżeńskimi więzami, choć na krótko. Kiedy rzecznik prasowy aktorki poinformował dziennikarzy, że Julia wyszła za mąż za Lyle’a Lovetta, i to jeszcze w jakiejś mieścinie, praktycznie bez świadków, wszyscy odebrali tę wiadomość jako żart. Cóż, Lyle to jeden z najprzystojniejszych mężczyzn, których znała Ameryka, a znajomość z Julią trwała zaledwie kilka tygodni, może nawet mniej. Co skłoniło aktorkę do zawarcia związku z tą osobą?
Miała już 26 lat i być może bała się samotności, lękała się, że nigdy nie wyjdzie za mąż, a po drugie — przestano ją angażować do ról… Ich związek trwał około dwóch lat — od 25.06.1993 do 22.03.1995. W dniu ślubu — 25 czerwca — Księżyc w Pannie połączył się z Wenus Julii, ale znalazł się w opozycji do tranzytowego Czarnego Księżyca w Rybach, ponadto doszło do połączenia tranzytowej Lilith z jej Wenus natalną, a tranzytowy Księżyc był w opozycji do jej Wenus natalnej w Rybach — rezultat był przesądzony z góry. Julia, mająca wizerunek silnej „kobiety świata”, usilnie stara się ukryć za tajemniczością swoich czynów swoją wrażliwość i kruchość duszy. Nawet w filmach stanowczo odmawia występowania nago, żartując przy tym: „Nie wiem, czy mojemu byłemu nauczycielowi od algebry powinienem pokazać, jak wygląda mój tyłek” lub inny jej bon mot: „Nigdy nie będę występować nago, kiedy mnie filmują w ubraniu — to nonsens, kiedy bez ubrania.”
Patrząc na kosmogram aktorki, rzuca się w oczy stopnie Julii — Merkury, choć w Skorpionie, ale w retrogradacji — 14° Skorpiona — ekscesy, histeryczność. Słońce na 5° Skorpiona — aktywny umysł bez realizacji. Wenus w 19° Panny (w upadku) — brak zdecydowania, dziwactwa w naturze, człowiek nigdzie nie może się odnaleźć. Retrogradacyjny Saturn w 8° Barana — samowola, buntowniczość (jak to kiedyś powiedziała o George’u Buszu: „Nigdy nie będzie moim prezydentem, to haniebny prezydent”), kłótliwość, awantury z nieprzyjemnymi konsekwencjami. Jowisz w 2° Panny daje fatalizm, bierność, w połączeniu z gwiazdą Megrez wskazuje na młodzieńczą psychopatię, Megrez popycha człowieka do bycia także przewodnikiem astralnym.
Niektórym przedstawicielom znaku Skorpiona przypisuje się łatkę znaku śmierci i w wielu rodzinach on się pojawia: Julia nie jest wyjątkiem, kiedy miała dziesięć lat, zmarł na raka jej ojciec (kwadratura Księżyca w Lewie do Słońca w Skorpionie, Słońce na 5° Skorpiona w bezpośredniej opozycji). Ten fakt wskazuje na pewne kompleksy psychologiczne dziewczynki, która dorastała bez ojca, a Lyle, starszy od Julii o dziesięć lat, na podświadomym poziomie pełnił funkcję silnego oparcia, gdyż on również urodził się pod znakiem Skorpiona — 1 listopada 1957 roku. Księżyc w Rybach w jego kosmogramie wskazuje na porozumienie bez słów, zaproponował Julii nie tylko małżeństwo, ale i wsparcie psychologiczne, mając doświadczenie „Cyrana de Bergerac”, szczerze kochał Julię. To był związek osób zranionych, z kompleksami: Julia miała już ciężkie doświadczenia z mężczyznami i marzyła o stabilnych relacjach, ponadto jej rok — 67 — rok Kozy, mówi o tym, że ciągle potrzebuje męskiego oparcia, dlatego z nieufnością zdecydowała się na ten związek, gdyż go potrzebowała. Jednak kobiety Ognia nie wyobrażają sobie życia z mężczyzną ograniczającym ich wolność lub władczym, ani życia w tradycyjnym małżeństwie, które odpowiadałoby Lyle’owi — Skorpionowi-Kogucikowi, Julii z jej Księżycem w Rybach potrzebne są nie tylko uniesienia, ale i w warunkach domowych.
Złożona istota — kobieta Ognia (rok 67 to rok żywiołu ognia) — pragnie adoracji, ale i obciąża się nią. Potrzebuje stymulacji umysłowych — to jest to, czego jej brakuje, a po długiej przerwie w życiu rodzinnym aktorka kieruje swój wzrok na „nosiciela tarczy” — operatora, który zawsze jest przy niej, kształtując jej wizerunek na ekranie tak, jak ona sobie tego życzy. 4 lipca 2002 roku, o północy, na swojej ranczo w Nowym Meksyku wychodzi za mąż za operatora Daniela Modera (31 stycznia 1969 r.) — ponownie Kogucik (na granicy z Małpą) — tym razem ziemski, zmysłowy i domowy (z Księżycem w Raku).
W momencie ślubu tranzytowy Księżyc w ostatnim stopniu Barana („Narzucanie swojej woli innym”, 30. stopień Barana uznawany jest za złodziejski — życie płata człowiekowi złośliwe figle, taki stopień Słońca miał Husajn) połączył się z Węzłem Wstępującym Julii. Co można sądzić o tym małżeństwie? Jest ono tymczasowe, po pierwsze ze względu na natalne Wenus obojga: u Julii Wenus w wygnaniu w Pannie, w koniunkcji z Plutonem i w opozycji do Chirona w Rybach (co świadczy o paradoksalności jej małżeństw), u Dana Wenus ma związek z gwiazdą Scheat — „Ostateczny stopień nieszczęścia w opozycji do Czarnego Księżyca w 26. Bliźniętach”. (Wenus odpowiada za jakość życia rodzinnego) Nieprzyjemne są także charakterystyki jego planet: Słońce w 12. Wodniku — zniszczenie, przemoc, wygnanie za idee, życie włóczęgi. Merkury retrogradacyjny w 7. Wodniku — upór, nudziarstwo, chamstwo, chęć osiągnięcia wszystkiego dla siebie, cynizm. Wenus w 29. Rybach — „martwa ryba” — słaba osobowość, może doprowadzić do samobójstwa lub obłędu. Mars w destrukcyjnym stopniu Skorpiona 19. — duchowy upadek, pesymizm. Południowy Węzeł i Uran w Wadze nie sprzyjają trwałemu związkowi, ponadto Uran w 4. Wadze mówi o braku powołania i o życiu z dala od miasta (Dan ma dyplom psychologa, ale pracuje jako operator, ostatnio mieszka z rodziną samotnie na ranczu Julii), Saturn w 21. stopniu Barana. Nie należy także zapominać, że Julia to Skorpion z Księżycem w Lwie, a Dan to Wodnik — połączenie wręcz nie do pogodzenia, być może. Przez jakiś czas, około 10 lat, dopóki nie podrosną bliźnięta, to małżeństwo być może się utrzyma, ale katalizatorem rozwodu będzie Julia (nie trzeba dodawać, że Skorpionki często bywają wdowami).
W filmie „Pocałunek Mona Lisy” — Julia gra rolę wykładowczyni sztuki na uniwersytecie na początku lat 50. w Ameryce, czas, kiedy kobieta była wciąż zależna od mężczyzny, Julia stworzyła obraz niezależnej kobiety, która szuka równej, czystej miłości i rozczarowała się nią, być może grała swoją chęć jednocześnie wolności i miłości.
Walentyna Wittrok
