Kwinkunks Księżyc – Neptun

(Tranzyt. Księżyc → Neptun natalny)

Awezałom Podwodny. Aspekty

Kwinkunks Księżyca: Co przeszkadza człowiekowi odczuć Boga za pomocą zmysłów? Ateizm. Taki człowiek będzie miał trudności z rozeznaniem się w niektórych swoich wewnętrznych odczuciach, emocjach i stanach fizycznych w sferach Planety. Kosmos daje mu zdolność emocjonalnego i fizycznego odczuwania swoich wibracji w tych sferach, jednak wymaga to od człowieka pewnego nastrojenia i wewnętrznej czystości, w tym przypadku fizycznego i astralnego ciała. Na niskim poziomie może to wyrazić się tym, że zwyczajne ziemskie okoliczności w sferach Planety będą mało emocjonalnie poruszać człowieka, co może go niepokoić, gdyż uznawać się będzie za nienormalnego lub pokrzywdzonego przez los. Próby doświadczenia tych samych emocji co otoczenie będą kończyć się dla niego niepowodzeniem. Praca nad tym aspektem polega zatem na eliminowaniu grubych emocji i fizycznych ekscesów w sferach Planety oraz starannym nastrojeniu na (jedynie zadowalające dla człowieka) kosmiczne wibracje, które subiektywnie odbierane są jako ponadludzkie, abstrakcyjne itp. Na przykład kwinkunks Księżyc–Wenus da człowieka, dla którego zwyczajne społeczne i seksualne relacje nie przyniosą głębokiego zadowolenia, lecz będą jedynie powierzchowne – i tak powinno być: w kontaktach społecznych (a zwłaszcza w miłości) jest on nastawiony na subtelne kosmiczne wibracje, a wszystkie jego próby „bycia jak wszyscy” i profanowania świętości w tej dziedzinie siać będą w jego duszy rozpacz, smutek i bunt, których przyczyny będzie mu trudno zrozumieć.

Praca nad kwinkunksem Księżyca daje subtelne instynktowne nastrojenie na kosmiczne promieniowanie w sferach Planety (kosmiczny medium) – człowiek, który może dać ludziom bardzo wiele, jeśli zdoła wewnętrznie, podświadomie przyjąć w tych dziedzinach kosmiczną etykę; oznacza to jednak zawsze ogromne poświęcenia ze strony ego.

Kwinkunks Neptuna: Dobrze być niekoniecznie – wystarczy być uczciwym i uważnym. Ten aspekt daje w sferach Planety wpływ kosmicznej miłości, którą człowiek na niskim poziomie odbiera najczęściej negatywnie. Współczesna cywilizacja jest taka, że nawet ziemskie siły popychające człowieka do rozwoju ewolucyjnego odbierane są przez niego głównie jako złe, a świadomym rozwojem duchowym zajmują się najczęściej ludzie, którzy znaleźli się w całkowitym ślepym zaułku we wszystkich innych dziedzinach. Dlatego wysokie wibracje Kosmosu w sferach Planety oznaczają dla człowieka albo niezrozumiałe zmiany świadomości (transcendentne medytacje), albo takie zwroty życia, że „bez półlitrówki się nie rozbierze”. Ta ostatnia obniży jednak poziom kosmicznej medytacji do ziemskiego, zrozumiałego i nawet niemal ekstatycznego.

Przy porażce Neptuna w sferach Planety możliwe jest irracjonalne poczucie kosmicznej winy, zwykle wypierane, oraz wewnętrzny konflikt z powodu niezgodności wyobrażeń o kosmicznej i ziemskiej łasce, miłosierdziu i współczuciu, gdyż Kosmos bardziej jest zainteresowany ewolucją ducha, podczas gdy ludzie w głównej mierze ograniczają się do fizycznego, eterycznego i astralnego ciała, a prawa karmy zupełnie ignorują. Aby przezwyciężyć sprzeczność między ziemskimi a kosmicznymi neptunicznymi wpływami, człowiek powinien nauczyć się dostrzegać karmę, zająć stanowisko kosmicznego punktu widzenia i dopiero potem próbować uzgodnić ziemską karmę z wpływami wyższymi. W tym celu w sferach Planety konieczne jest przede wszystkim pozbycie się ciągłego drobnego kłamstwa i samooszukiwania się, które maskują rzeczywistość jako bezpieczną.

Kosmiczna miłość nie tyle łagodzi cierpienie, ile skraca je, kierując je bardziej konstruktywnymi dla człowieka drogami.