Kwinkunks Słońce – Neptun
(Tranzyt. Słońce → Neptun natalny)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Słońca: Najtrudniej jest walczyć z wrogiem, pozostając osobą pokojową. Ten aspekt daje w sferach planety efekt pewnej nieadekwatności impulsów woli człowieka, co będzie zauważalne dla uważnego otoczenia, a na pewnym poziomie samoświadomości – także dla niego samego, choć trudno mu będzie określić, w czym dokładnie tkwi problem. Podobnie, zewnętrzne imperatywne sytuacje w sferach planety będą stanowić dla człowieka pewne trudności, z których każdą – przy odpowiednim wysiłku – jest on w stanie pokonać, lecz w przypadku porażki kwinkunksa może to wydawać się męczące (a przy jego harmonijnych aspektach – pociągające). Aspekt ten oznacza zewnętrzne wtargnięcie kosmicznej woli w sferach planety oraz próby jej włączenia poprzez osobistą wolę samego człowieka. Dopóki nie zacznie on dostrzegać (w sferach planety) kosmicznego charakteru zewnętrznych imperatywnych okoliczności i własnych impulsów woli, a także nie nauczy się adekwatnie na nie reagować, zarówno te pierwsze, jak i drugie będą go niepokoić i częściowo niepokoić. Ogólnie rzecz biorąc, w sferach kwinkunksa człowiek (poza bardzo wysokim opracowaniem) odczuwa trudności związane z pojawieniem się wpływów i etyki kosmicznej, czyli pozaludzkiej, lecz w tym przypadku przejawia się to szczególnie ostro, gdyż trudno jest nawet przyznać, że własna wola znajduje się pod wpływem kosmicznej – tak jak to bywa przy półsekstylu Słońca, lecz w znacznie silniejszym stopniu, łącząc ją z własną inicjatywą i twórczym wysiłkiem. Na niskim poziomie, przy porażce Słońca, człowiek będzie starał się unikać drobnych kamyczków, które czasem lecą w jego kierunku w sferach planety, natomiast przy harmonijnym Słońcu prawdopodobnie będzie czerpał bierną przyjemność, podobną do odczucia wibracji szybkiego pociągu na górnej półce miękkiego wagonu; przy gwałtownym hamowaniu można jednak spaść w dół, ale kości pozostaną całe.
Kwinkunks Neptuna: Dobrze być niekoniecznie – wystarczy być uczciwym i uważnym. Aspekt ten daje w sferach planety wpływ kosmicznej miłości, którą człowiek na niskim poziomie odbiera najczęściej negatywnie. Współczesna cywilizacja jest taka, że nawet ziemskie siły popychające człowieka do rozwoju ewolucyjnego postrzega on głównie jako złe, a świadomym rozwojem duchowym zajmują się zazwyczaj ludzie, którzy znaleźli się w całkowitym ślepym zaułku we wszystkich innych dziedzinach. Dlatego wysokie wibracje Kosmosu w sferach planety oznaczają dla człowieka albo niezrozumiałe zmiany świadomości (transcendentne medytacje), albo takie zwroty życia, że „bez pół litra się nie połapie”. Ta ostatnia opcja obniża poziom kosmicznej medytacji do ziemskiego, zrozumiałego, a nawet niemal ekstatycznego. Przy porażce Neptuna w sferach planety możliwe jest irracjonalne poczucie kosmicznej winy, zwykle wypierane, oraz wewnętrzny konflikt wynikający z niezgodności wyobrażeń o kosmicznej i ziemskiej łasce, miłosierdziu i współczuciu, gdyż Kosmos bardziej interesuje się ewolucją ducha, natomiast ludzie w głównej mierze ograniczają się do ciała fizycznego, eterycznego i astralnego, a prawa karmy całkowicie ignorują. Aby przezwyciężyć sprzeczność między ziemskimi a kosmicznymi wpływami neptunicznymi, człowiek musi nauczyć się dostrzegać karmę, zająć kosmiczny punkt widzenia i dopiero potem starać się pogodzić ziemską karmę z wpływami wyższymi. W tym celu w sferach planety konieczne jest przede wszystkim pozbycie się ciągłego drobnego kłamstwa i samooszukiwania, które maskują rzeczywistość jako bezpieczną. Kosmiczna miłość nie tyle łagodzi cierpienie, ile je skraca, kierując je na bardziej konstruktywne dla człowieka ścieżki.
