Kwinkunks Księżyc – Merkury
(Tranzyt. Księżyc → Natalny Merkury)
Awezał Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Księżyca: Co przeszkadza człowiekowi odczuć Boga za pomocą organów zmysłów? Ateizm. Takiej osobie będzie trudno rozeznać niektóre ze swoich wewnętrznych odczuć, emocji oraz stanów fizycznych w sferach Planety. Kosmos daje jej zdolność emocjonalnego i fizycznego odczuwania swoich wibracji w tych sferach, ale wymaga to od człowieka pewnego nastawienia oraz wewnętrznej czystości, w tym przypadku – fizycznego i astralnego ciała. Na niskim poziomie może to wyrażać się tym, że zwyczajne ziemskie okoliczności w sferach Planety będą mało emocjonalnie poruszać człowieka, co może go niepokoić, gdyż uzna siebie za nienormalnego lub pokrzywdzonego przez los. Próby doświadczenia tych samych emocji, co otoczenie, będą kończyć się dla niego płaczliwym upadkiem. Praca nad tym polega zatem na wytępieniu grubych emocji i fizycznych ekscesów w sferach Planety oraz starannym nastawieniu na (jedynie zadowalające dla człowieka) kosmiczne wibracje, które subiektywnie odbierane są jako ponadludzkie, abstrakcyjne itd. Na przykład kwinkunks Księżyc–Wenus da człowieka, dla którego zwyczajne społeczne i seksualne relacje nie przyniosą głębokiego zadowolenia, czyli będą przebiegać po powierzchni jego uczuć – i tak właśnie powinno być: w kontaktach społecznych (a zwłaszcza w miłości) jest nastawiony na subtelne kosmiczne wibracje, a wszystkie jego próby bycia „jak wszyscy” i sprofanowania ich skończą się dla niego goryczą, rozczarowaniem i buntem, których prawdziwych przyczyn człowiek będzie dość trudno zrozumieć.
Pracę nad kwinkunksem Księżyca daje subtelne instynktowne nastawienie na kosmiczne promieniowanie w sferach Planety (kosmiczny medium) – człowiek, który może dać ludziom bardzo wiele, jeśli zdoła wewnętrznie, podświadomie przyjąć w tych dziedzinach kosmiczną etykę; oznacza to jednak zawsze ogromne poświęcenia ze strony ego.
Kwinkunks Merkurego: Każde słowo ma swoje prawdziwe znaczenie. Ten aspekt daje kosmiczny kierunek myślenia w sferach Planety, ale oznacza to nie tylko zainteresowanie fantastyką naukową, lecz także pewne trudności w ziemskich sposobach pojmowania, co może przysporzyć człowiekowi sporo drobnych nieprzyjemności, gdyż zwyczajny, społecznie akceptowany sposób myślenia wyda mu się nudny, niewystarczający i niezadowalający. Jego własne myśli i rozważania mogą wydawać się człowiekowi obiektywnymi i dowcipnymi, czasem wręcz bezwarunkową wszechświatową prawdą, jednak w rzeczywistości najczęściej okażą się eklektyczną mieszanką słabego ziemskiego i nieprzyswojonego kosmicznego umysłu, z którego trudno będzie wydobyć racjonalne lub zdrowe mistyczne ziarna. W momentach silnego włączenia kwinkunksu człowiek będzie odczuwać nieludzki potok swoich myśli i może się ich lękać lub, przeciwnie, witać – zależnie od majorowych aspektów kwinkunksu i horoskopu w ogóle. Przyzwyczajenie się do kosmicznego charakteru myśli i konstruktywne powiązanie ich z ziemskimi okolicznościami nie będzie dla człowieka łatwe, a w przypadku porażki Merkurego (i całej mapy) z tego powodu możliwe jest nawet rozdwojenie jaźni, urojenia wielkości kosmicznej lub prześladowcze myśli itp.
Praca nad tym wymaga przede wszystkim porzucenia antropocentrycznego i geocentrycznego spojrzenia na sfery Planety oraz wypracowania w nich kosmicznej etyki, a po drugie – starannego powiązania kosmicznie zarysowanego myślenia z ziemskimi problemami, co również nie będzie prostym zadaniem, ale w efekcie da niezwykłe zdolności twórcze oraz kosmiczną orientację.
