Kwinkunks Wenus – Chiron

(Tranzyt. Wenus → Natalny Chiron)

Awezałam Podwodny. Aspekty

Kwinkunks Wenus: Dobry artysta stara się przekazać boską miłość do ludzi, zły – do siebie. Ten aspekt daje znacznie bardziej bolesne niż półsekstyl odczucie różnicy między społeczną i ogólnie ziemską etyką oraz estetyką a kosmicznymi, przy czym zarówno te pierwsze, jak i drugie będą w sferach planety niejako niezależnie reprezentowane w podświadomości człowieka, a jej karmicznym zadaniem będzie ich pogodzenie. Aby to osiągnąć, człowiek musi umieć zrezygnować ze sfery planety z punktu widzenia kosmicznego i dopiero potem oceniać ziemskie sprawy. Na niskim poziomie człowiek nie ma do tego sił ani mądrości, a w jego etyce i estetyce czuć dziwną mieszankę ziemskich i kosmicznych elementów, w której sam nie potrafi się połapać, co czasem go częściowo dezorientuje. Na średnim poziomie możliwe są jednak silne wewnętrzne konflikty, gdyż ziemskie wyboje można ominąć jedynie za pomocą ukłuć kosmicznych nart, co może wydawać się człowiekowi nie do końca uczciwe lub wręcz niemożliwe z punktu widzenia społecznej etyki, której ramy okazują się dla niego zbyt ciasne, ale odrzucenie jej i tak jest trudne. Na przykład kwinkunks Wenus–Mars da swoiste społeczne problemy związane z agresją: zewnętrzną i wewnętrzną, a także ukrytą, i człowiek zetknie się z sytuacjami, w których według ziemskiej etyki należy przeciwstawić się złu siłą, ale nie tą, którą dysponuje, lecz znacznie wyższą wibracyjnie, i będzie musiał to robić przez całe życie.

Kwinkunks Chirona: Gra słowami powinna być poprzedzona umyciem rąk. Ten aspekt daje w sferach planety swoiste poczucie humoru z kosmicznym odcieniem; właściwie sam z siebie pogląd na ziemskie relacje z kosmicznego punktu widzenia dostarcza mnóstwo powodów do szczerego śmiechu (lub równie szczerych łez). Na niskim poziomie aspekt ujawni się w tym, że człowiek w sferach planety będzie stale zmieniał ziemskie poglądy na kosmiczne i odwrotnie, co będzie rzucać jego psychikę w chaos i zamieniać konstruktywne postępowanie w błądzenie po ślepych zaułkach; prawda, każdy z nich będzie krótkotrwały, ale zadowalającego sposobu postępowania człowiek nie znajdzie, a co ważniejsze, w żaden sposób nie zrozumie sensu pojawiających się trudności ani ich ogólnego pochodzenia i przyczyny. Karmicznym zadaniem tego aspektu jest znalezienie w sferach planety nieoczekiwanego sposobu postrzegania, który godzi kosmiczną i ziemską karmę, i wtedy otworzą się ślepe zaułki rozwoju, które wydawały się martwe nawet przez wiele lat. Na przykład kwinkunks Chiron–Pluton daje przy opracowaniu możliwość znalezienia kanału kosmicznego oczyszczenia, akceptowalnego także z punktu widzenia ziemskiej karmy, czyli względnie bezbolesnego i nie tworzącego dużego napięcia ani węzłów karmicznych, ale do tego człowiek musi przede wszystkim dojść do takiego poziomu opanowania swojej podświadomości i jej czystości, który okaże się zdolny do opanowania Plutona. Na średnim poziomie ten kwinkunks daje czarny humor z kosmicznym odcieniem i ogólnym tłem całkowitej bezradności, który trzeba nauczyć się przezwyciężać i przekształcać, aby nie wpaść w bez wyjścia czarnego nauczania nihilistycznego typu.