Kwintyl Słońce – Pluton
(Tranzyt: Słońce → Pluton natalny)
Awezał Podwodny. Aspekty
Kwintyl Słońca: Budząc w człowieku życie, Pan Bóg troszczy się nie tylko o niego samego. Inicjatywy, które pojawią się u człowieka w sferach rządzonych przez planetę, będą przyciągać swoją świeżością i nowością, okazując się szczególnie cenne w sytuacjach zastoju i inercji (ważne jednak, by pamiętać, że inicjatywy te niekoniecznie pojawią się w sferach rządzonych przez planetę, gdyż kwintyl jest aspektem mniejszym). Jeśli Słońce jest dotknięte, inicjatywy te będą szły wbrew ugruntowanym stereotypom, a człowiek, napotykając przeważające siły oporu otoczenia, może szczerze cierpieć, odczuwając, jak jego życie i szczerość są z niego wyrywane i deptane – jednak najczęściej z bardzo dobrych powodów: jego postawa jest odbierana przez otoczenie jako nieadekwatna lub wręcz wroga. Harmoniczne Słońce natomiast daje niezwykle atrakcyjne przejawy w sferze planety, a samo życie zdaje się uśmiechać do człowieka, interesując się każdą jego inicjatywą. Jest on wówczas zdolny, jeśli zechce, ożywić sfery planety innych ludzi i okoliczności, co jednak napotka duże trudności, jeśli planeta jest dotknięta. Gdy zaś zarówno Słońce, jak i planeta stoją harmonijnie, a harmonijne aspekty w ogóle nie są opracowywane, mogą one w rezultacie osuszyć żywotność kwintyla lenistwem i nudą; porażka kwintyla postawi tu żywotność jako warunek przetrwania, a wówczas człowiek otrzyma najsilniejszy impuls do jej aktywacji i opracowania.
Kwintyl Plutona: Gdy w gęstym lesie, pełnym drapieżnych wilków, pojawia się młody baranek, nie jest on winny temu, co się dzieje, lecz wywołuje przyjemne ożywienie. Jest to bardzo niejednoznaczny aspekt, którego interpretacja zależy nie tylko od głównych aspektów Plutona i planety, ale także od ogólnego poziomu rozwoju człowieka. Pluton występuje tu bowiem jako inspektor jakości i form życia w sferach rządzonych przez planetę, a człowiekowi przyjdzie przeżyć rozstanie z niektórymi z nich na zawsze, z czym lepiej wcześniej pogodzić się wewnętrznie (przeżywając pewien smutek). Z drugiej strony, Pluton niszczy przede wszystkim pasożytnicze formy życia, a po jego wpływie człowiekowi staje się w końcu lepiej, choć wewnętrzne robactwo i karaluchy, roiące się w programach podświadomości, wyglądają czasem w wewnętrznym świecie człowieka całkiem atrakcyjnie – przynajmniej dopóki nie przyjrzeć się im uważnie – i rozstanie z nimi (szczególnie przy porażce planety) odbiera mu całe jego życie, a on sam zrozumie to dopiero znacznie później, że nie było to aż tak tragiczne. Dotknięty Pluton uczyni to bardziej bezwzględnym i bezceremonialnym, harmoniczny zaś – łagodniejszym, lecz w każdym przypadku przeżycia (na niskim i średnim poziomie) nie będą należały do najprzyjemniejszych. Aspekt ten daje ostre, krytyczne spojrzenie na życiowe przejawy w sferach rządzonych przez planetę, a przy porażce kwintyla człowiek na niskim poziomie może stać się czarnym nauczycielem życia, niszcząc nie tylko jej pasożyty, ale faktycznie wszystkie inne jej przejawy (choć on sam prawdopodobnie będzie myślał inaczej) – aspekt Sodomy i Gomory oraz AIDS.
