Kwintyl Słońce – Saturn
(Tranzyt. Słońce → Natalny Saturn)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Kwintyl Słońca: Budząc w człowieku życie, Pan Bóg troszczy się nie tylko o niego samego. Inicjatywy, które pojawią się w sferach Planety, przyciągną go swoją świeżością i nowością, okazując się szczególnie cenne w sytuacjach zastoju i inercji (ważne jednak, aby zrozumieć, że te inicjatywy niekoniecznie pojawią się w sferach Planety, gdyż kwintyl jest aspektem mniejszym). Jeśli Słońce jest dotknięte, te inicjatywy będą zbyt sprzeczne z utrwalonymi stereotypami, a człowiek, napotykając przeważające siły oporu otoczenia, może szczerze cierpieć, odczuwając, jak jego życie i szczerość są z niego wyrywane i deptane – jednak najczęściej z wielkimi ku temu podstawami: jego inicjatywy są odbierane przez otoczenie jako nieadekwatne lub wręcz wrogie. Harmonijne Słońce daje natomiast niezwykle atrakcyjne przejawy w sferze Planety, a samemu człowiekowi życie jakby się uśmiecha, interesują go wszelkie jego inicjatywy, i jest on zdolny – jeśli zechce – ożywić w sferach Planety innych ludzi oraz okoliczności, co jednak napotka duże trudności, jeśli Planeta jest dotknięta. Jeśli zaś zarówno Słońce, jak i Planeta stoją harmonijnie, a harmonijne aspekty w ogóle nie są opracowywane, mogą w rezultacie osuszyć żywotność kwintyla lenistwem i nudą; porażka kwintyla postawi tu żywotność jako warunek przetrwania, a wówczas człowiek otrzyma najsilniejszy impuls do jej aktywacji i opracowania.
Kwintyl Saturna: Ascetyzm to pragnienie skoncentrowania się na jednym sposobie życia. Ten aspekt często daje w sferach Planety zainteresowanie i sceptyczne podejście do przejawów życia. Człowiekowi z głębi duszy bardzo by się chciało, aby wzrastał i rozkwitał, ale jednocześnie dostrzega on wiele przeszkód do tego i wątpi w sukces, jednak oczekuje go i bywa bardzo zasmucony porażkami życia oraz zwycięstwami zacofania, choć nie omieszka powiedzieć: „Przecież mówiłem, że nic dobrego z tych poczynań nie wyniknie”. Jednak dusicielem przejawów życia w sferach Planety człowiek staje się jedynie na najniższym poziomie opracowania kwintyla i Saturna oraz przy ich silnej porażce, w wyniku głębokich urazów zadawanych jego wrażliwemu poczuciu żywotności. Zazwyczaj ten aspekt łagodzi surowość Saturna i daje pod zewnętrzną surowością i dyscypliną pragnienie zachowania życia w przejawach Zasady Planetarnej oraz umożliwienia mu rozwoju. Przy porażce Saturna człowiek będzie miał zbyt pewne i dogmatyczne poglądy na temat tego, jakie właśnie powinno być to życie i jak konkretnie powinno ono ożywiać formy, w których się rodzi, zaś przy harmonii człowiek będzie wiedział, jak i kiedy należy tej żywotności pomóc, lecz często będzie mu się leniło tym się zajmować. Tutaj opracowanie daje głębokie zrozumienie tego, co dzieje się w zacofanych formach (szczególnie w najsurowszych i najtrudniejszych, jak np. matematyka czy konstrukcje metalowe) przy rodzeniu się w nich życia, oraz perspektywy rozwoju ich konkretnych przejawów, a także wiedzę, jaka pomoc któremu z nich jest konieczna, a jaka niepożądana (dotknięty Saturn bez opracowania może dać duszącego).
