Opozycja Słońce – Merkury
(Tranzyt. Słońce → Natalny Merkury)
Awezał Podwodny. Aspekty
Opozycja Słońca: Zanim podejmie się jakieś działanie, należy zrozumieć, w jakim stopniu jest ono naprawdę twoje. Opozycja z Słońcem aktywizuje dla Planety problem jej relacji z wolą człowieka oraz różnymi imperatywnymi okolicznościami, które pojawiają się na jej drodze. Sam fakt występowania aspektu majorowego między Słońcem a Planetą oznacza, że jej zasada nigdy nie ujawni się niezależnie od woli człowieka lub decydujących o jego zachowaniu okoliczności; opozycja dodatkowo wskazuje na znane przeciwieństwo tych zasad, któremu często towarzyszy eksterioryzacja jednej z nich. Na niskim poziomie prowokuje to konflikt, kiedy albo człowiek siłowo walczy z tym lub innym zewnętrznym przejawem zasady Planety, albo odwrotnie – zewnętrzne warunki tłumią wewnętrzne przejawy zasadniczej Planety, z którymi się utożsamia. Na przykład przy opozycji Słońca do Marsa u człowieka będą różnorodne konflikty i walki ze światem zewnętrznym (na wyższym poziomie – z samym sobą), ale jeśli się przyjrzeć, można zauważyć, że występują one „dwóch typów”: w pierwszym przypadku człowiek akcentuje i internalizuje zasadę Słońca i przeciwstawia swoją wolę oraz skupienie na sprawie samej w sobie własnej inicjatywie, w drugim natomiast przyjmuje dla siebie agresywną pozycję marsjańską i aktywnie walczy z imperatywną wolą wroga, faktycznie podporządkowując się jej inicjatywie, czyli nie mając swojej. Przy tym jeden typ konfliktu może łatwo przeobrazić się w drugi, co łatwo zauważyć po zmianie akcentowania domów. Przy opozycji Słońca i Księżyca człowiek stale walczy sam ze sobą, a ludzie, z którymi czasami się spiera, są w rzeczywistości postaciami zastępczymi, wcieleniami jego woli i ego, którym przy tym aspekcie tak bardzo potrzebna jest nauka współpracy i wzajemnego zrozumienia, gdyż akcentując Księżyc, czyli przyjmując jego pozycję, człowiek działa tak, że zagraża swojemu horyzontowi, grożąc zniszczeniem jego domu, pozbawiając siebie rodziny i pożywienia (przynajmniej tak mu się wydaje), a przyjmując pozycję Słońca, czyli włączając swoją wolę i inicjatywę, człowiek zaczyna działać w taki sposób, że (rzeczywiście) krzywdzi swoje życiowe interesy (i dlatego tak się dzieje). Opracowanie tego aspektu daje niezwykłą stabilność w życiu – to na przykład kobieta, która potrafi wyleczyć męża z alkoholizmu lub choroby psychicznej i później wspólnie z nim wychować wspaniałe dzieci.
Opozycja Merkurego: Zanim powiesz, zastanów się: czy twoje słowa nie krzywdzą twojej myśli? Opozycja do Merkurego stawia problem relacji zasady Planety z racjonalnym myśleniem. Nie należy sądzić, że silny Merkury w karcie daje rozum: ten ostatni określa się raczej przez ogólny poziom ewolucyjny, a co do Merkurego, to rozum bardziej zależy od jego opracowania niż od aspektów. Na niskim poziomie opracowania dominujący Merkury tłumi zasadę Planety mentalnymi schematami, ją profanuje i bezlitośnie zniekształca. Na przykład przy opozycji Merkurego do Księżyca akcent na Merkurym prowadzi do tego, że człowiek myśli całkowicie formalnie, w ścisłej zgodności z socjalnymi schematami: aby być zdrowym i szczęśliwym, rano należy uprawiać gimnastykę, w 20 lat wyjść za mąż, urodzić troje dzieci i pracować, nie zwracając uwagi na formalną zgodność swojej doli z opisanym schematem, zupełnie nie umiejąc usłyszeć prawdziwego głosu swoich potrzeb, nawet najbardziej prymitywnych, z wyjątkiem przypadków, kiedy Księżyc zdecydowanie przywłaszcza sobie główny akcent w tej opozycji, całkowicie wyłączając Merkurego, a ściślej – podporządkowując go sobie, czyli sam człowiek nie dopuszcza do świadomości, by pozbyć się, na przykład, natrętnych myśli o jedzeniu lub prymitywnym, ale słodkim seksie, co drastycznie obniża poziom ewolucyjny jego zachowania lub prowadzi do silnych frustracji, nerwic lub depresji. Tutaj opracowanie idzie poprzez uściślenie roli myśli w przejawach zasadniczej Planety, która powinna być przez nią generalnie prowadzona, ale nie kontrolowana w każdym szczególe, a tym bardziej nie kierowana ani nie zastępowana grubymi schematami mentalnymi. Z drugiej strony myśl może pomóc w rozwoju nowych kierunków i materializacji zasady Planety i nie powinna stać się jej posłuszną służką, o czym człowiek nie raz się przekona, rozbierając nie do pomyślenia chaos, który powstaje po długim panowaniu zasady Planety nad merkuryjską. Na wysokim poziomie zasada Planety otrzymuje stabilny kanał do planu mentalnego, i człowiekowi przychodzą do głowy te same myśli, których potrzebuje do rozwoju zasady Planety – to uczucie posłuszeństwa myśli i mowy nie da się pomylić z niczym innym, ono daje w odpowiednich sytuacjach poczucie absolutnej pewności siebie (otoczenie zaczyna mówić o stabilności opracowanej opozycji).
