Półkwadrat Merkury – Wenus
(Tranzyt. Merkury → Wenus natalna)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Merkurego: Sztuczna inteligencja to zawsze inteligencja bez odpowiedzialności. Ten aspekt daje na niskim poziomie ukrytą sztywność myślenia, która jednocześnie sprawia wrażenie ruchliwości, a nawet bywa mocna. Człowiek może mówić logicznie i poprawnie, lecz w jego mowie będą wyczuwalne jakieś kolosalne zniekształcenia, jakby w swoje słowa wkładał inny, całkowicie błędny sens. Sam człowiek jednak nie będzie tego dostrzegać, podobnie jak nie zauważy profanacji, której (w sferach planety) poddaje cudze obrazy umysłowe oraz ogólnie informację podczas jej odbioru. Na przykład półkwadrat Merkury–Mars da bardzo ograniczony zestaw schematów umysłowych, którymi człowiek operuje, odbierając i kierując wszelkimi rodzajami aktywności i energii – własnej oraz cudzej, często ograniczając się do kategorii „dobrze–źle, swój–obcy, przyjaciel–wróg”, tak że uświadomienie i uwzględnienie dwuznacznego charakteru jakiejkolwiek aktywności jest dla tej osoby trudne. Jednocześnie jego mowa (szczególnie przy harmonijnym Merkurym) może na pierwszy rzut oka brzmieć potężnie, przekonująco i logicznie, burząc wszelkie przeszkody, w tym także prawdę. Opracowanie wymaga uświadomienia ograniczeń własnych schematów umysłowych i budowania na ich (trwałej!) podstawie konstrukcji dla innych celów (i mieszkańców) niż te, które człowiek przewiduje początkowo; na wysokim poziomie jest to duch, czyli to, co znajduje się ponad myślą i logiką, lecz do czego obie te dziedziny powinny prowadzić, niczym drogowskazy prowadzące poszukiwacza do skarbu ukrytego w labiryncie.
Półkwadrat Wenus: Kwiaty zła przy bliższym przyjrzeniu się zwykle okazują się sztuczne. Ten aspekt daje ukrytą sztywność i schematyczność w relacjach społecznych w sferach planety. Jednocześnie na zewnątrz człowiek może wyglądać w kontaktach społecznych zupełnie adekwatnie, lecz nadmiar wewnętrznego formalizmu, wewnętrzna narzuconość akceptowalnych dla niego sytuacji społecznych będzie wyczuwalna dla bliskich osób, podczas gdy on sam dostrzeże to w znacznie mniejszym stopniu. Szczególnie wyraźnie przejawia się to w miłości, gdzie człowieka czeka jeden (rzadko dwa) ten sam scenariusz, swego rodzaju matryca, w którą los i sam człowiek będą wciskali życie: jego oraz partnerów, dopóki ten scenariusz nie znudzi się człowiekowi śmiertelnie, gdyż zadowalających emocjonalnych przeżyć on i tak nie przynosi, choć często idzie dość pewnie i niby. Jednak próby siłowego złamania naturalnego biegu wydarzeń bądź prowadzą do katastrofy, bądź spełzają na niczym; opracowanie leży tu na ścieżce odejścia od rozwiązywania problemów osobistych, szczególnie emocjonalnej i społecznej niezadowoloności, oraz przełączenia się na problemy innych ludzi, zajmując się którymi człowiek odkryje, że to, co dla niego jest oczywiste i nudne, często okazuje się interesujące, pożyteczne i konieczne dla innych – o ile nie będzie się na tym upierać. Społeczna klarowność to bardzo cenna cecha. Jeśli człowiekowi uda się uczynić ją pośrednim, a nie głównym celem komunikacji i oddać ją do służby celom wyższym, a przede wszystkim innym ludziom.
