Półkwadrat Saturn – Neptun
(Tranzyt. Saturn → Natalny Neptun)
Awezałam Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Saturna: Podczas głębokiego wiercenia studni wewnętrznego świata zamiast fontanny duchowości może wytrysnąć ropa naftowa. To aspekt nie tak surowy jak kwadratura Saturna, ale bardziej podstępny, gdyż daje człowiekowi poczucie głębokiego wniknięcia w obszary rządzone przez planetę, jednak ta głębia jest w dużej mierze iluzoryczna, natomiast dogmatyzm metod jej osiągnięcia jak najbardziej realny. Na przykład półkwadrat Saturn–Merkury daje człowieka, który zawsze wie, jak należy, zwłaszcza w dziedzinach rządzonych przez Merkurego; jego myślenie jest tu pośrednie, dogmatyczne i nieugięte, a udowodnienie mu jego ograniczeń jest praktycznie niemożliwe. Półkwadrat Saturn–Pluton daje z kolei człowieka, który wie, jak nie należy, i wie, jak to należy zniszczyć, nie mając w tej kwestii – przynajmniej na niskim poziomie – żadnych wątpliwości. Dopóki ten człowiek nastawiony jest egoistycznie, sfera planety jako żywa pozostaje dla niego niedostępna i może nawet wywoływać irytację, nie mieszcząc się w żadnych ramach; realnie człowiek ją kaleczy, choć sam uważa, że wszystko, co robi (strukturyzuje, rozsądnie ogranicza, mądrze naprowadza na właściwą drogę), służy jej wyłącznie ku dobru. Jeśli Saturn jest pokaleczony, ten półkwadrat może zadać człowiekowi głębokie rany duszy, których źródło – zbyt sztywna interakcja z sferami planety – długo pozostanie niezrozumiałe lub nieoczywiste. Tutaj opracowanie wymaga wielkiego wyrzeczenia i mężnego pogłębienia sfer planety oczami innych ludzi oraz w ich interesie, wówczas gdy samemu człowiekowi dawno już jest jasne i oczywiste; jednak dopiero wtedy, gdy zobaczy planetę oczami innych, przez pryzmat ich problemów i pomoże w ich rozwiązaniu, człowiek będzie mógł zrobić coś naprawdę wartościowego, konstruktywnego i trwałego.
Półkwadrat Neptuna: Śpiącej królewnie nie są potrzebne dowody istnienia czarownic. To niebezpieczny aspekt, gdyż na niskim poziomie człowiek w sferach planety stale pozostaje pod bacznym okiem surowych egrorów i niższych istot astralnych; przy porażce Neptuna możliwe są opętania, wygładzenia itp., sztuczne ograniczenia ruchliwości ciała astralnego, co w języku potocznym oznacza emocjonalną sztywność, ograniczenie zakresu emocjonalnego i istotnego zrozumienia oraz sztywne utrwalenie tych zjawisk i momentów, które są człowiekowi dostępne. Jeśli dotyczą one społecznie opanowanych i akceptowanych dziedzin (harmonijna planeta), o człowieku powiedzą „trochę dziwny!”, „z dziwactwami” itp., jeśli zaś człowiek koncentruje się na społecznie nieopanowanych fenomenach, co typowe przy porażce planety, może w swoich medytacjach posunąć się dość daleko i zobaczyć to, co niedostępne innym. Nie będzie miał adekwatnego języka, aby to wyrazić, jednak w dużej mierze opanują jego uwagę i mogą nie wypuścić w świat zwyczajnych wyobrażeń – zewnętrznie wygląda to na psychiczną nienormalność, a lekarze takich ludzi z trudem leczą ich środkami psychotropowymi, nie umiejąc pomóc im zrozumieć naturę subtelnych przestrzeni i zamieszkujących je istot. Zadowalający i żywy nurt medytacji, w tym przypadku, nie doprowadzi do sukcesu.
