Półkwadrat Uran – Neptun
(Tranzyt. Uran → Natalny Neptun)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Urana: Prawdziwe trudności zaczynają się wówczas, gdy człowiek przestaje odpowiadać własnej koncepcji. Na wysokim poziomie opracowania ten aspekt daje w sferze planety pomysłowość w układaniu konstrukcji z gotowych bloków, przy czym człowiekowi będą przychodzić najbardziej nieoczekiwane, a czasem genialne pomysły. Jednak w ostatecznym rozrachunku zaprojektowany i zbudowany przez niego dom będzie wygodny i przytulny jedynie dla innych ludzi, jeśli człowiek starannie uwzględni ich życzenia, a z jego punktu widzenia dom powinien okazać się jednak martwy, choć oryginalny w konstrukcji. Na przykład człowiek z półkwadratem Księżyc–Uran i Uranem w szóstym domu może wymyślić doskonały system ćwiczeń fizycznych lub metod samokontroli, relaksacji itp., który da mu samemu jedynie zewnętrzny, powierzchowny efekt, lecz okaże się bardzo żywy i znaczący dla innych – i to właśnie na nich powinien się wzorować.
Na niskim poziomie ten aspekt daje w sferach planety zakorzenienie w sztywnych kaprysach i dziwactwach, których człowiek nie potrafi wyjaśnić, lecz które będą dla niego konieczne, często raniąc zarówno otoczenie, jak i jego samego. Na takie znaki należy zwracać uwagę, ale ich prawidłowa interpretacja będzie trudna; istnieje w szczególności niebezpieczeństwo dogmatycznych i prostolinijnych interpretacji, sięgających aż po manię, przy porażeniu półkwadratu.
Półkwadrat Neptuna: Śpiącej królewnie nie są potrzebne dowody istnienia czarownic. Jest to niebezpieczny aspekt, gdyż na niskim poziomie człowiek w sferach planety stale znajduje się pod bacznym okiem surowych egrorów oraz niższych istot astralnych; przy porażeniu Neptuna możliwe są opętania, wygładzanie itp., sztuczne ograniczenia ruchliwości ciała astralnego, co w zwykłym języku oznacza emocjonalną skrępowanie, ograniczenie zakresu emocjonalnego i istotnego rozumienia oraz sztywne przywiązanie do zjawisk i momentów, które są człowiekowi dostępne. Jeśli dotyczą one społecznie ugruntowanych i akceptowanych dziedzin (harmonijna planeta), o człowieku powiedzą „trochę dziwny!”, „z dziwactwami” itp.; jeśli zaś człowiek koncentruje się na społecznie nieprzyswojonych zjawiskach, co jest typowe przy porażeniu planety, może w swoich medytacjach posunąć się dość daleko i zobaczyć to, co niedostępne dla innych. Nie będzie miał on jednak odpowiedniego języka, aby to wyrazić, a owe wizje w dużej mierze opanują jego uwagę i mogą nie dopuścić do ukształtowania się normalnych wyobrażeń – z zewnątrz wygląda to na psychiczną nienormalność, a lekarze takich ludzi z wielkim trudem leczą ich środkami psychotropowymi, nie potrafiąc pomóc im zrozumieć natury subtelnych przestrzeni i zamieszkujących je istot. Zadowalający i żywy nurt medytacji, w tym przypadku, nie doprowadzi do sukcesu.
