Półkwadrat Słońce – Chiron

(Tranzyt. Słońce → Natalny Chiron)

Awezał Podwodny. Aspekty

Półkwadrat Słońca: Przeznaczenie stawia człowieka w trudnych warunkach jedynie wówczas, gdy całkowicie nie ma on wyjścia. Ten aspekt nadaje w sferach rządzonych przez planetę sztywne formy możliwych przejawów woli człowieka oraz pewne (przeznaczeniem) typy imperatywnych sytuacji, do których człowiek będzie musiał się przystosować, choć będzie mu to nieprzyjemne. Na przykład półkwadrat Słońce–Wenus może dać dużą zaprogramowaną ilość (czyli niewielką liczbę możliwych wariantów) w relacjach społecznych i miłosnych, przy czym wątek nagle zaczyna wykraczać poza przewidziane ramy, a człowiek sam, swoją wolą, stara się je w nie wtłoczyć, często zniekształcając i kalecząc swoje i cudze uczucia oraz los, nie rozumiejąc, nie rozumiejąc, nie rozumiejąc. Na niskim poziomie opracowania półkwadrat Słońca to bardzo ciężki aspekt – to (w sferach planety) wariant pracy, która udaje człowieka, przynajmniej jego inicjatywy i reakcje na zewnętrzne imperatywne okoliczności będą takie. Tutaj brakuje mu fantazji, jednak z drugiej strony w niektórych przypadkach na tę osobę można liczyć jak na nikogo innego, a przy harmonijnych, majorowych aspektach Słońca i planety może to być idealny wykonawca jasnych i klarownych (dla niego) wskazówek i poleceń. Charakterystyczne jest podświadome poczucie skrępowania woli i ograniczenia inicjatywy, które stopniowo słabną (lecz nigdy nie zanikają całkowicie), gdy człowiek zaczyna zajmować się problemami w sferze planety niezwiązanymi z nim osobiście; jednak początkowo będzie to wychodzić niezgrabnie, możliwe są urazy zarówno w świecie zewnętrznym, jak i psychiczne, a także kompleks nieadekwatności, nieporadności i nieużyteczności.

Półkwadrat Chirona: Gdy zanurzasz się w nieznane, załóż akwalung. Ten aspekt nadaje w sferach rządzonych przez planetę grubiańskie poczucie humoru oraz pewność niekonwencjonalności i oryginalności własnych podejść, a także zdolność wyjścia z każdego zakątka bez wyjścia. Rzeczywistość niestety często wygląda inaczej, a pomysłowa i śmieszna koncepcja okazuje się płaska i nieefektywna, jednak na niskim poziomie człowiek to ignoruje lub uznaje za przypadek. Chiron zawsze pozostaje wierny sobie: tutaj proponuje struktury i metody, które należy odgadnąć, spoglądając z niekonwencjonalnego i ledwie wyobrażalnego punktu widzenia, co w tym przypadku oznacza (między innymi) punkt widzenia innego człowieka lub egrégoru, a dopóki człowiek tego nie uczyni, w sferach planety (szczególnie przy porażeniu Chirona) będą stale napotykać ślepy zaułek rozwoju, związane z nimi punkty widzenia człowieka, znajomych, niezawodnych i skutecznych metod, które w rzeczywistości okazują się całkiem inne, lecz trzeba umieć to dostrzec. Harmonijne Chiron i planeta znacznie złagodzą negatywne efekty półkwadratu, a metody stosowane przez człowieka w sferze planety będą wydawać się dowcipne i konstruktywne, lecz wciąż, bez opracowania i uwagi skierowanej zasadniczo na innych ludzi, będą posiadać istotne ukryte wady, które prędzej czy później objawią się w momentach grubiańskich.