Półkwadrat Słońce – Neptun
(Tranzyt. Słońce → Neptun natalski)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Słońca: Przeznaczenie stawia człowieka w trudnych warunkach jedynie wówczas, gdy całkowicie brakuje wyjścia. Ten aspekt nadaje w sferach rządzonych przez planetę sztywne formy możliwych przejawów woli człowieka oraz pewne (przeznaczone) typy imperatywnych sytuacji, do których człowiek będzie musiał się przystosować, choć będzie to dla niego nieprzyjemne. Na przykład półkwadrat Słońce–Wenus może dać dużą zaprogramowaną ilość (a więc niewielką liczbę możliwych wariantów) w relacjach społecznych i miłosnych, przy czym wątek nagle zaczyna wykraczać poza przewidziane ramy, a człowiek sam, swoją wolą, usilnie stara się je przywrócić, często zniekształcając i kalecząc swoje i cudze uczucia oraz los, nie rozumiejąc, nie rozumiejąc, nie rozumiejąc. Na niskim poziomie opracowania półkwadrat Słońca to bardzo ciężki aspekt — w sferach rządzonych przez planetę jest to wariant pracy, który udaje człowieka, a przynajmniej takie będą jego inicjatywy i reakcje na zewnętrzne imperatywne okoliczności. Tutaj brakuje mu fantazji, z drugiej jednak strony w niektórych przypadkach można na takiego człowieka liczyć jak na nikogo innego, a przy harmonijnych aspektach majorycznych Słońca i planety może on być idealnym wykonawcą jasnych i klarownych (dla niego) poleceń i rozporządzeń. Charakterystyczne jest podświadome odczucie skrępowania wolą i ograniczenia inicjatywy, które stopniowo słabną (lecz nigdy nie zanikają całkowicie), gdy człowiek zaczyna zajmować się problemami w sferze planety niezwiązanymi z nim osobiście; jednak początkowo będzie to wychodzić niezgrabnie, możliwe są urazy zarówno w świecie zewnętrznym, jak i psychiczne, a także kompleks nieadekwatności, nieporadności i nieużyteczności.
Półkwadrat Neptuna: Śpiącej królewnie nie są potrzebne dowody istnienia czarownic. Jest to niebezpieczny aspekt, gdyż na niskim poziomie człowiek w sferach rządzonych przez planetę stale pozostaje pod bacznym nadzorem surowych egrzegorów oraz niższych istot astralnych; przy porażce Neptuna możliwe są opętania, wygładzanie itp., sztuczne ograniczenia ruchliwości ciała astralnego, co w zwykłym języku oznacza emocjonalną sztywność, ograniczenie zakresu emocjonalnego i istotnego rozumienia oraz sztywne utrwalenie tych zjawisk i momentów, które są człowiekowi dostępne. Jeśli dotyczą one społecznie opanowanych i akceptowanych dziedzin (harmonijna planeta), o takim człowieku powiedzą „trochę dziwny!”, „z dziwactwami” itp., jeśli zaś człowiek koncentruje się na społecznie nieopanowanych zjawiskach, co typowe przy porażce planety, może on w swoich medytacjach posunąć się dość daleko i dostrzec niedostępne innym rzeczy (dostrzec niedostępne innym rzeczom). Nie będzie miał adekwatnego języka, aby je wyrazić, lecz w dużej mierze opanują one jego uwagę i mogą nie dopuścić do ujścia w świat zwykłych wyobrażeń — zewnętrznie wygląda to na psychiczną nienormalność, a lekarze takich ludzi z trudem leczą ich środkami psychotropowymi, nie potrafiąc pomóc im zrozumieć naturę subtelnych przestrzeni i zamieszkujących je istot. Zadowalający i żywy nurt jego medytacji, w tym przypadku, nie doprowadzi do sukcesu.
