Półkwadrat Wenus – Saturn

(Tranzyt Wenus → Natalny Saturn)

Awezał Podwodny. Aspekty

Półkwadrat Wenus: Kwiaty zła przy bliższym przyjrzeniu się okazują się zwykle sztuczne. Ten aspekt nadaje ukryte sztywność i schematyczność w relacjach społecznych w obszarach rządzonych przez planetę. Jednocześnie na zewnątrz człowiek może wyglądać w kontaktach społecznych całkiem adekwatnie, jednak nadmiar wewnętrznego formalizmu, wewnętrzna narzuconość akceptowanych przez niego sytuacji społecznych będzie odczuwana przez bliskich ludzi, samemu sobie zaś w znacznie mniejszym stopniu. Szczególnie wyraźnie ujawnia się to w miłości, gdzie na człowieka czeka jeden (rzadko dwa) ten sam scenariusz, swoistego rodzaju matryca, w którą los i sam człowiek będą wtłaczać życie: jego i partnerów, dopóki ten scenariusz nie znudzi się człowiekowi śmiertelnie, gdyż zadowalających emocjonalnych przeżyć on jednak nie niesie, choć często idzie dość pewnie i niby. Próby siłowego złamania naturalnego biegu wydarzeń albo kończą się fiaskiem, albo prowadzą do katastrofy; praca nad tym leży na ścieżce odejścia od rozwiązywania problemów osobistych, zwłaszcza emocjonalnej i społecznej niezadowoloności, oraz przełączenia się na problemy innych ludzi, zajmując się którymi człowiek odkryje, że to, co dla niego jest oczywiste i nudne, często okazuje się interesujące, pożyteczne i konieczne dla innych – jeśli tylko nie będzie się na tym upierać. Społeczna klarowność to bardzo cenna cecha. Jeśli człowiekowi uda się uczynić ją pośrednim, a nie głównym celem kontaktów, i podporządkować ją wyższym celom, a przede wszystkim innym ludziom.

Półkwadrat Saturna: Podczas głębokiego wiercenia studni wewnętrznego świata zamiast fontanny duchowości może uderzyć ropa naftowa. Jest to aspekt nie tak surowy jak kwadrat Saturna, ale bardziej podstępny, gdyż daje człowiekowi poczucie głębokiego przeniknięcia w obszary rządzone przez planetę, jednak ta głębia jest w dużej mierze iluzoryczna, natomiast dogmatyzm metod jej osiągnięcia jak najbardziej realny. Na przykład półkwadrat Saturn–Merkury daje człowieka, który zawsze wie, jak należy, zwłaszcza w dziedzinach rządzonych przez Merkurego; tutaj jego myślenie jest pośrednio dogmatyczne i nieugięte, a udowodnienie mu jego ograniczeń jest praktycznie niemożliwe. Półkwadrat Saturn–Pluton daje z kolei człowieka, który wie, jak nie należy, i wie, jak to należy zniszczyć, nie mając z tego powodu, przynajmniej na niskim poziomie, żadnych wątpliwości. Dopóki ten człowiek nastawiony jest egoistycznie, sfera planety jako żywa jest dla niego niedostępna i może nawet wywoływać irytację, nie mieszcząc się w ramach; realnie człowiek ją kaleczy, choć sam uważa, że wszystko, co robi (strukturyzuje, rozsądnie ogranicza, mądrze kieruje na właściwą drogę), służy jej wyłącznie na korzyść. Jeśli Saturn jest pokiereszowany, ten półkwadrat może zadać człowiekowi głębokie rany duszy, jednak ich źródło – zbyt sztywna interakcja z obszarami planety – długo pozostanie niezrozumiałe lub nieoczywiste. Tutaj praca nad sobą wymaga wielkiego wyrzeczenia i mężnego pogłębienia się w sfery planety oczami innych ludzi oraz w ich interesach, wówczas gdy samemu człowiekowi dawno już jest jasne i oczywiste; jednak dopiero wtedy, kiedy zobaczy planetę oczami innych, przez pryzmat ich problemów, i pomoże w ich rozwiązaniu, człowiek będzie mógł zrobić coś naprawdę wartościowego, konstruktywnego i solidnego.