Półkwinkunks Merkury – Wenus
(Tranzyt Merkurego → Wenus natalna)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Deklin Merkurego: Aby wyrazić uczestnictwo, trzeba go posiadać. W sferach planety myśli oraz szczególnie w racjonalnych rozważaniach człowieka będą one skłaniać się ku humanitarnym aspektom odpowiednich problemów. Na słowach człowiek będzie domagał się podejścia humanitarnego i bardzo obrazi się na ostre (w jego mniemaniu) uwagi otoczenia w jego kierunku, odbierając je jako antyludzkie. Jednak w tym przypadku związek między zasadą planety a merkuryjską jest słaby, dlatego z jednej strony negatywne momenty związane z przejawami Merkurego (np. obraźliwe słowa) bezpośrednio mało wpływają na sfery rządzone przez planetę, choć człowiekowi może się wydawać, że to wcale nie tak, a z drugiej strony pozytywny wpływ Merkurego na człowieka i odpowiednie ludzkie sfery związane z planetą mają słabe bezpośrednie działanie, choć człowiek może tego nie zauważać. Dlatego powinien on dążyć albo do subtelnych efektów, albo włączać inne planety, aby (z punktu widzenia otoczenia) nie okazać się pustym gadułą i demagogiem, który wyłącznie na słowach troszczy się o dobro bliźniego.
Deklin Wenus: Świadomość społeczna jest znacznie bardziej humanitarna niż podświadomość społeczna. Gdy w sferach planety wzmacnia się wpływ Wenus i uczucia człowieka łagodnieją, kierując się ku postrzeganiu, szczególnie piękna w formach i relacjach, odczuwa on przypływ humanizmu (w swoim rozumieniu). Na niskim poziomie oznacza to nadmierną kapryśność, gdy w odpowiednich sytuacjach człowiek odbiera jako wyjątkowo antyhumanitarne (w stosunku do siebie) wszelkie przejawy niedostatecznej uwagi, miłości, nawet zwykłego niedostosowania się do jego estetycznych upodobań. Na przykład kobieta z deklinem Słońce–Wenus może (szczerze) uznać za niehumanitarną wobec siebie inicjatywę mężczyzny, który zaprosił ją na wieczór, na którym nie spodobają jej się stroje gospodarzy. Przy porażce deklinu te efekty mogą być emocjonalnie przeżywane bardzo mocno, ale realnie Wenus ma na zasadę planetarną jedynie pośredni wpływ. W wariancie harmonijnym jest to złudny aspekt, gdyż przejawiana przez Wenus ludzkość może być odebrana za miłość, a to, niestety, daleko nie to samo. Na przykład deklin Wenus–Mars (jeśli nie jest mocno zraniony) może dać człowieka, który ludzko, pięknie, troskliwie przejawia się w kontaktach z płcią przeciwną, ale wzniosła miłość romantyczna (Wenus) i płomienna namiętność (Mars) u niego łączą się w ludzkich przejawach, co może zupełnie nie odpowiadać partnerowi. Deklin daje zbyt (często nawet dla samego człowieka) subtelny syntezę zasad planetarnych, świadcząc o dużych osiągnięciach w przeszłych wcieleniach.
