Półkwinkunks Wenus – Saturn

(Tranzyt Wenus → Saturn natalny)

Awezałom Podwodny. Aspekty

Decyl Wenus: Społeczna świadomość jest znacznie bardziej humanitarna niż społeczna podświadomość. Gdy w sferach rządzonych przez daną planetę wzrasta wpływ Wenus, a uczucia człowieka stają się bardziej miękkie, kierując się ku postrzeganiu – zwłaszcza piękna w formach i relacjach – odczuwa on przypływ humanizmu (w swoim rozumieniu). Na niskim poziomie oznacza to nadmierną kapryśność, gdy w odpowiednich sytuacjach człowiek odczuwa, jak bardzo antyhumanitarne (wobec siebie) są wszelkie przejawy braku uwagi, miłości, a nawet zwykłego niezaspokojenia jego estetycznych upodobań. Na przykład kobieta z decylem Słońce–Wenus może (szczerze) uznać za nieludzkie wobec siebie zachowanie mężczyzny, który zaprosił ją na wieczór, na którym nie spodoba się jej wystrój gospodarzy. Przy osłabieniu decyla efekty te mogą być przeżywane bardzo emocjonalnie, jednak Wenus ma wobec zasady planetarnej jedynie pośredni wpływ. W wariancie harmonijnym jest to złudny aspekt, gdyż humanitarność przejawiana przez Wenus może zostać wzięta za miłość, a to, niestety, daleko nie to samo. Na przykład decyl Wenus–Mars (jeśli nie jest mocno dotknięty) może dać osobę, która w kontaktach z płcią przeciwną przejawia się w sposób humanitarny, pięknie i troskliwie, jednak wzniosła miłość romantyczna (Wenus) i płomienna namiętność (Mars) u niej łączą się w humanitarnych przejawach, co może zupełnie nie odpowiadać partnerowi. Decyl daje zbyt subtelny (często nawet dla samego człowieka) syntezę zasad planetarnych, świadcząc o wielkich osiągnięciach w przeszłych wcieleniach.

Decyl Saturna: Nieszczęścia ludzi polegają nie tylko na tym, że nie rozumieją swojego szczęścia – jeszcze nie rozumieją siebie nawzajem. Interpretacja aspektu zależy od poziomu opracowania Saturna, planety i horoskopu ogółem. Na niskim i średnim poziomie aspekt ten wprowadza do sfer rządzonych przez planetę humanitaryzm specyficznego rodzaju – pragnienie uczynienia ludzi szczęśliwymi poprzez maksymalne ograniczenie ich wolności, która (według tej osoby) szybko staje się wolnością zła: zewnętrznego i wewnętrznego. Człowiek ten widzi (w sferach rządzonych przez planetę) szczęście człowieka i ludzkości w porządku, organizacji, sztywnej strukturze i regulaminie. Przy osłabionym Saturnie może to przybierać przerażające formy (totalitaryzm, biurokracja), przy harmonijnym zaś człowiek z humanitarnym entuzjazmem i zapałem, na przykład, będzie brał udział w tworzeniu sztucznego środowiska, które odgradza człowieka od niekontrolowanej i anarchicznej natury – budowniczowie współczesnej cywilizacji maszynowej. Opracowanie aspektu następuje poprzez głębokie badanie ludzkiej natury przede wszystkim jako faktu jej wewnętrznego życia, a na tej drodze można pojąć wiele głębokich prawd, zwłaszcza jeśli zacząć od badania siebie i budowy swojego wewnętrznego świata oraz podświadomości w sferach rządzonych przez planetę. Wówczas sztywność humanitarnych ustaleń zmieni się w ich głębię, w szczególności człowiek pozbędzie się bolesnych przeżyć i poczucia swojej wrażliwości w sferach związanych z planetą (na przykład nieopracowany decyl Mars–Saturn daje poczucie ludzkiej słabości i niezdolności do przeciwstawienia się agresji, ale także ostre pragnienie agresji, a ściślej – ostre poczucie jej antyludzkości).