Półkwadrat Wenus – Saturn
(Tranzyt Wenus → Saturn natalny)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Wenus: Wiedzieć, jak należy się zachowywać, a jak nie, to jeszcze nie znaczy wiedzieć, co robić w innych przypadkach. Dlatego w sferach rządzonych przez planetę na niskim poziomie charakterystyczny będzie społeczny i estetyczny dogmatyzm oraz sztywność postrzegania, oparte na mało elastycznych założeniach. Tacy ludzie zamieniają odkrycia w sztuce w metodę artystyczną, co często równa się zabiciu dzieła; w programach społecznych taka sztywność daje siłę zdolną podporządkować tłum, ale ludzie twórczy będą jej unikać, a u człowieka może pojawić się kompleks Salieriego. Na przykład półkwadrat Wenus–Uran na niskim poziomie może dać dogmatyczne estetyczne wcielenie błyskotliwych idei, które od tego najczęściej giną, choć sam człowiek tego często nie dostrzega. Pracując nad sobą, uzyskuje się zadziwiającą biegłość w sztuce związanej z sferami planety lub subtelne i doskonałe opanowanie problemów społecznych, czyli faktycznie pracę w wielkich egrzegorach za pomocą narzędzi, które początkowo wydawały się niewygodne i nieprzystosowane do tego: pędzle, farby, szpalty gazet i czasopism. Aby to osiągnąć, trzeba jednak dostrzec i uznać swoje słabe opanowanie narzędzi sztuki i zarządzania społeczeństwem, a przede wszystkim uświadomić sobie niedoskonałość i ograniczoność własnego spojrzenia, co może być psychologicznie bardzo trudne; znacznie łatwiej jest przenieść własne widzenie na otoczenie, dowodząc na przykładach, że subtelności, które dostrzegają inni, są iluzoryczne i nieistotne.
Półkwadrat Saturna: Gdy koło fortuny utknie w rowie, krzyż losu można dźwigać na plecach. Ten aspekt daje w sferach rządzonych przez planetę przeszkody podobne do kajdan: można chodzić, ale z trudem. Człowiek jednak odczuwa je nie zawsze (jak przy kwadraturze Saturna), a czasem wręcz przeciwnie, i poza tym może wypracować sobie specyficznie niezgrabny, nieestetyczny sposób poruszania się, który jednak w zasadzie jest akceptowalny. Jeśli wejdzie to w nawyk, staje się bardzo stabilne, a człowiek skłonny jest sceptycznie odnosić się do innych ludzi obdarzonych „zbędną” i nawet szkodliwą dla nich wolnością: młot parowy ma tylko jeden stopień swobody (góra–dół), ale działa tak, że miło się na niego patrzy, a barani róg zgniata w placku. Podświadomie człowiek odczuwa jednak silne zaciśnięcia w sferach rządzonych przez planetę, które zmuszają go do poruszania się po bardzo wąskiej ścieżce w interakcji ze światem zewnętrznym, i może mieć silne kompleksy niższości, których jednak stara się wypierać do podświadomości. W życiu wewnętrznym szuka i długo nie znajduje drogi do głębokiego opanowania sfer planety, gdyż posiadany początkowo bardzo sztywny schemat pozwala mu poruszać się jedynie całkowicie określonymi, grubymi ścieżkami, jakby blokując subtelności. Pracując nad sobą, można jednak przemienić surowy kaganiec psa w giętką mądrość mędrca, który dostrzega bieg i odgałęzienia karmy nawet w pozornie beznadziejnych sytuacjach, ale aby to osiągnąć, trzeba przezwyciężyć wewnętrzne zaciśnięcia w sferach planety i zrozumieć, że w świecie zewnętrznym znacznie skuteczniejsza jest pańszczyzna niż obróbka.
