Półtorakwadrat Wenus – Uran
(Tranzyt Wenus → Natalny Uran)
Awesałom Podwodny. Aspekty
Półtorakwadrat Wenus: Wiedzieć, jak należy się zachowywać, a jak nie, to jeszcze nie znaczy wiedzieć, co robić w innych przypadkach. Dla człowieka w sferach planety na niskim poziomie charakterystyczny będzie społeczny i estetyczny dogmatyzm oraz sztywność postrzegania opartego na mało ruchliwych ustaleniach. Tacy ludzie przekształcają odkrycia w sztuce w metodę artystyczną, co często równa się zabiciu dzieła; w programach społecznych taka sztywność często daje siłę zdolną podporządkować tłum, lecz ludzie twórczy będą jej unikać, a u człowieka może pojawić się kompleks Salieriego. Na przykład półtorakwadrat Wenus–Uran na niskim poziomie może dać dogmatyczne estetyczne wcielenie błyskotliwych idei, które od tego najczęściej giną, choć sam człowiek tego często nie dostrzega. Pracowanie nad sobą daje zdumiewającą biegłość w sztuce związanej ze sferami planety lub subtelną i doskonałą umiejętność posługiwania się problemami społecznymi, czyli faktycznie pracę w wielkich egrzegorach za pomocą narzędzi, które początkowo wydawały się człowiekowi niewygodne i do tego nieprzystosowane: pędzle, farby, szpalty gazet i czasopism. Aby to osiągnąć, trzeba jednak dostrzec i uznać swoje złe opanowanie narzędzi sztuki i zarządzania społeczeństwem, a przede wszystkim uświadomić sobie niedoskonałość i ograniczenia własnego postrzegania, co może być psychologicznie bardzo trudne; znacznie łatwiej jest bowiem przenieść własne postrzeganie na otoczenie, dowodząc na przykładach, że subtelności, które dostrzegają inni, są iluzoryczne i nieistotne.
Półtorakwadrat Urana: Bóg nie chce, aby Jego istnienie ustalano metodami naukowymi, gdyż wydają się Mu one niewystarczająco przekonujące. Ten aspekt daje w sferach planety częściowo niezgrabne podejście do uranicznych objawień, czyli człowiek opracowuje je w sposób szorstki i bez należnego szacunku, wskutek czego z reguły giną, podobnie jak uraniczne znaki. Na przykład półtorakwadrat Księżyc–Uran daje możliwość subtelnej diagnozy własnych (i cudzych) chorób fizycznych, a na wyższym poziomie człowiek może nauczyć się wykorzystywać swoje ciało jako najsubtelniejszy przyrząd diagnostyczny i do pól fizycznych, przewidywać trzęsienia ziemi itp., lecz wszystko to wymaga wielkiej pracy, w tym uważnego studiowania własnych reakcji biologicznych i interpretowania ich jako odbicie zewnętrznej rzeczywistości fizycznej, a także niekiedy swojej karmy. Na niskim poziomie półtorakwadrat Urana daje w sferze planety niespodziewane kaprysy i upór, trwanie przy często niezgrabnych ideach, słabo przystosowanych do rozwiązywania odpowiednich problemów – w nieprzepracowanej postaci jest to aspekt szalonych wynalazców z nieukończonym wykształceniem; na wysokim poziomie wynalazki się udają, a człowiek może stworzyć zdumiewające przyrządy, narzędzia i metody, które znacznie wyprzedzają swoją epokę, lecz prawdziwe znaczenie jego odkryć najprawdopodobniej pozostanie dla niego niezrozumiałe.
