Sekstyl Wenus – Uran
Het Monster: Emocjonalna natura: mówią z pasją, zapałem. Są kochani, mają wielu przyjaciół. Uzdolnienie artystyczne lub muzyczne – lub zainteresowanie sztuką, zwłaszcza jej współczesnymi formami. Często zarabiają pieniądze w nietypowy sposób w kolektywnych przedsięwzięciach. Miłość u nich pojawia się z reguły od pierwszego wejrzenia, zawierają małżeństwo niespodziewanie. W miłości zwykle mają szczęście. Dążą do wolności uczuć.
Катрін Об’є: Sekstyl Wenus – Uran
Złączenie: miłość w połączeniu z nieprzewidywalnością, niespodziankami. Stąd – miłość od pierwszego wejrzenia, szybkie decyzje podyktowane uczuciami, choć czasem odrzucone przez rozum. Oryginalne, niezależne i nonkonformistyczne poglądy na miłość, gotowość dołożenia wszelkich starań, aby zdobyć czyjeś serce lub przeżyć silne uczucia. Nierzadko pojawia się dar artystyczny.
Трін, sekstyl: te same znaczenia, lecz z mniejszą nieprzewidywalnością. Niektórzy autorzy uważają, że te aspekty są związane z seksualnym magnetyzmem („sex-appeal”). Rzeczywiście, zwykle osoba ma dość wysokie mniemanie o swoim czarze i atrakcyjności, a także o wrażeniu, jakie wywiera na otoczeniu.
A. Подводный: Sekstyl Wenus – Uran
Sekstyl Wenus: Odrzucając miłość, człowiek nie tylko odrzuca Boga, ale i głośno wzywa diabła. Sekstyl Wenus daje człowiekowi możliwości oraz wewnętrznie odczuwalną potrzebę socjalizacji i rozwoju estetycznego aspektu w sferach rządzonych przez Planetę. Na przykład przy sekstylu Wenus do Merkurego, człowiekowi w głębi duszy pragnie się przyciągać ludzi pięknem swej mowy, subtelnością myśli i doskonałością pisarskiego stylu, a los da mu możliwości odpowiedniego rozwoju, choć niekoniecznie będzie to instytut literacki (dla tego Wenus potrzebuje trinu, i nie tyle Merkurego).
Sekstyl Wenus daje dużą konstruktywną siłę miłości w sferach Planety. Jest to bardzo korzystny aspekt, gdyż miłość jest dobrym bodźcem do pracy, a człowiek najczęściej chętnie podejmuje wysiłki w kierunku zrozumienia i opracowania aspektu Planety, w wyniku czego ten ostatni (pod wpływem Wenus) znacznie się poprawia i łagodnieje. Jednak człowiek na niskim poziomie opracowania Wenus, nastawiony wyłącznie na konsumpcję, nie podejmie żadnej działalności wymagającej wysiłku, nawet gdy światło możliwej miłości dotknie jego oblicza, o czym później gorzko będzie żałował lub zupełnie stwardnieje w samotnym egoizmie.
Karma zawsze zakłada opracowanie lub przynajmniej okresową aktywizację aspektów, i jeśli człowiek zignoruje wpływ Wenus poprzez sekstyl Planety, to aspekt tej ostatniej będzie cierpiał z powodu niezrozumienia i braku miłości, co odbije się także na człowieku ogółem. Nieprzepracowane sekstylu Wenus obracają się szczególną surowością odwrotnych uderzeń losu, aby człowiek mógł zrozumieć, w jakim stopniu było mu konieczne to, od czego dobrowolnie wówczas zrezygnował.
Sekstyl Urana: Przenikając w człowieka, geniusz aktywnie przeszkadza mu w przebijaniu się na zewnątrz. Sekstyl wyższych planet daje możliwości, z których skorzysta nie każdy człowiek. W szczególności, sekstyl Urana daje dobre pomysły (które wymagają jednak dla swego wcielenia istotnego rozwoju) tylko człowiekowi, który opracował aspekt Planety do dość wysokiego poziomu. Wówczas zaczyna on cenić najczęściej zbyt oryginalne pomysły, które przekazuje mu Uran. Oczywiście, sekstyl Urana czyni aspekt Planety dla człowieka nie nudnym, czasem nawet bardzo, ale trzeba nauczyć się postrzegać wpływy uraniczne za ich realną wartością – na początku opracowania będzie wiele głupiej ekscentryczności, za którą nie warto niczego brać, i trochę potencjalnie twórczych idei, które jednak wymagają starannej weryfikacji i uformowania.
Sekstyl Urana to zaproszenie do wielkiej twórczości w sferach rządzonych przez Planetę, ale gotowy dar tej twórczości. Opracowanie daje tu prawdziwie twórczą naturę i stałą twórczą wolę, która wyróżnia prawdziwego artystę, a na wysokim poziomie także zdolność otwierania daru innym ludziom. Na niskim poziomie człowiek nie rozumie działań i możliwości, które daje mu Uran, wydają mu się one pięknymi lub częściowo przerażającymi, lecz bezsensownymi i jałowym ogniem sztucznych ogni lub, przy porażce Urana, nabierają czasem charakteru nadwartościowej idei. Tu opracowanie zaczyna się od tego, że człowiek uczy się postrzegać uraniczne przejawy (nietypowe zdarzenia itp.) w sferze Planety jako znaki losu, wskazujące na możliwość konstruktywnego i potencjalnie twórczego zastosowania swych sił; w miarę opracowania człowiek stopniowo poznaje (właściwy właśnie jego losowi) język uranicznych znaków i aluzji i zaczyna.
Pragnienie tego człowiek odczuje zawsze, przynajmniej w formie szablonowego zachowania w odpowiednich sytuacjach – nudzi mu się bardzo.
