Trigon Wenus – Chiron
(Tranzyt Wenus → Natalny Chiron)
Awezał Podwodny. Aspekty
Trigon Wenus: Miłość jest tak dobrą rzeczą, że zupełnie nie wiadomo, jak mogłaby sprawiać kłopoty. Trigon Wenus przynosi w obszarach rządzonych przez planetę społeczną ochronę i szczęście, szybkie i łatwe uznanie, które człowiek uważa za coś oczywistego i w głębi duszy ceni nisko, przynajmniej jeśli w życiu są inne momenty samopotwierdzenia. Trigon Wenus nadaje zasadzie planety naturalny smak i dobre postrzeganie rzeczywistości, często nawet zbyt harmonijne: wszelkie brzydoty stają się niedostrzegalne lub mocno złagodzone, a rozpaczliwy krzyk o pomoc może w uszach człowieka zabrzmieć jak ospałe i niezobowiązujące prośba. Ten aspekt (nawet trójkąt Wenus – Pluton) sprawia, że miłość staje się naturalnym stanem człowieka w obszarach rządzonych przez planetę, ale na niskim poziomie człowiek ma skłonność czerpać tę miłość z otaczającej przestrzeni (i ludzi), wykorzystując ją do własnych celów, choć na zewnątrz wszystko będzie wyglądało całkiem przyzwoicie, naturalnie, a nawet dziwnie myśleć, że to właśnie człowiek to wyciska, zupełnie nie myśląc o rekompensacie, podobnie jak kwiat lotosu, który zdobi świat po prostu dlatego, że istnieje, i nie może inaczej. Na przykład trójkąt Wenus do Plutona na niskim poziomie przetworzenia daje obfitość fatalnych zauroczeń w człowieka, z których on najczęściej wychodzi nieuszkodzony i z przyzwoitym bukietem (szybko jednak więdnących) kwiatów zadowolenia, a ofiarami roku (i oczywiście jego własnych niższych namiętności) stają się chętnie i chętnie, i za jego miłościami od niego, stają się jego chętnie i chętnie od niego, stają się jego chętnie i chętnie od jego chętnie od, i za jego własnymi niższymi namiętnościami) stają się jego chętnie i chętnie od jego chętnie od, i za jego własnymi niższymi namiętnościami.
Przetworzenie daje wspaniałe widzenie niedostatków i wad w ukochanej istocie (i oczywiście w sobie), które człowiek umie dokładnie wskazać i prawie bezboleśnie pomóc przezwyciężyć, w czym zresztą polega karmiczny program tego aspektu. Prawda, rzadki partner wytrzyma taki program długo, ale na krótki okres może okazać się bardzo konstruktywny. Samemu człowiekowi przy tym trudno liczyć na zadowalające emocjonalne relacje w miłości, a jeśli do Wenus ma on jeszcze na przykład kwadrat Urana lub opozycję Saturna, to liczyć na szczęśliwy związek rozumiany standardowo nie powinien. Na niskim poziomie trójkąt Wenus daje społeczną (i miłosną) rozluźnienie, lenistwo i pasożytnictwo, często w formie całkowitej niewdzięczności wobec ludzi i życia za wszystko, co robią dla człowieka, co otoczeniu zasadniczo umyka, ale w wyrażonych przypadkach odbierane jest jako ciężki cios.
Trigon Chirona: Słowa jak dzieci: swobodnie bawią się tylko sobą. Trigon Chirona daje człowiekowi w sferach wpływu planety zdumiewającą świeżość postrzegania świata i własnych przejawów. Umie on jakoś całkiem niezwykle i jednocześnie bardzo przekonująco spojrzeć na rzeczy i pokazać je innym, tak że zapomnieć lub wyprzeć to, co zobaczył, jest dość trudno. Często ten aspekt daje swoiste poczucie humoru i zdolność rozbawiania otoczenia, czasem gruntownie je wprawiając w zakłopotanie i wprawiając w zakłopotanie, co przynosi człowiekowi wielką satysfakcję. Na wysokim poziomie ten aspekt daje przeniknięcie i rozwój zasady planety, które wydają się współczesnym niewiarygodnymi, a następnym pokoleniom, przeciwnie, są fundamentalne: to, co otwiera Chiron, po pewnym czasie staje się podstawowym. Na niskim poziomie człowiek ma skłonność eksploatować trójkąt Chirona, nie wysilając się, i przyzwyczajając się do tego, że różnorodne chaotyczne i zaskakujące sytuacje szybko i bezboleśnie przechodzą same, najczęściej rozwiązując się jak trafny żart losu. Jednak człowiek, który uważa, że do końca zrozumiał humor Chirona i, zwłaszcza, że myśli, iż wpływ tej planety go nie dotyczy, głęboko się myli. Kiedy humor losu dotyka istotnych stron jego własnego życia (a zasady planet zawsze należą do ich liczby), człowiekowi najczęściej nie jest do śmiechu, i desperacko próbuje zrozumieć, co właściwie się z nim dzieje, ale nieprzetworzony trójkąt Chirona nie daje mu tego zrozumienia, i choć ostatecznie zwykle daje wyjście z impasu, rozwój poczucia, że znalazł się w obcym kraju na estradowym koncercie i, słabo znając język, próbuje zrozumieć kalambury konferansjera – a całą salę śmieje się nie wiadomo dlaczego.
