PRAWODAWCY WSCHODU A ASTROLOGIA
Liczną grupę wspaniałych władców Arabii stanowili głównie mecenasowie edukacji i kultury. Wydawali oni ogromne sumy na gromadzenie bibliotek oraz wysyłali uczonych do różnych krajów świata w poszukiwaniu wiedzy. Budowali obserwatoria, rozwijali optykę i tworzyli katalogi gwiazd. O Al-Mansurze, założycielu Bagdadu, mówi się, że gdy pokonał armię greckiego cesarza Michała III, nie zażądał niczego poza kopiami naukowych i filozoficznych ksiąg najlepszych greckich autorów. Sławny kalif Al-Rashid, którego mądrością i chwałą dorównywał jedynie Salomonowi, pasjonował się sztukami okultystycznymi, a jego opowieści z „Księgi tysiąca i jednej nocy” obfitują w wzmianki o astrologii i astronomii. Z opowieści Szacherezady dowiadujemy się o sławie i honorach, jakimi darzono naukę o gwiazdach zarówno wśród ludzi szlachetnych, jak i prostego ludu. Al-Mamun, słynny syn sławnego Al-Rashida, nakazał przetłumaczyć dzieła Ptolemeusza z astronomii i astrologii na język arabski, a powszechnie uznaje się, że kalif – „człowiek głęboko obeznany z literaturą i nauką” – osobiście zajmował się astrologią i często stosował ją do podejmowania decyzji.
