Kwinkunks Księżyc – Jowisz
(Tranzyt. Księżyc → Natalny Jowisz)
Aweksandr Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Księżyca: Co przeszkadza człowiekowi odczuć Boga za pomocą organów zmysłów? Ateizm. Taka osoba będzie miała trudności z rozeznaniem się w niektórych swoich wewnętrznych odczuciach, emocjach i stanach fizycznych w sferach Planety. Kosmos daje jej zdolność emocjonalnego i fizycznego odczuwania swoich wibracji w tych sferach, ale wymaga to od człowieka pewnego nastrojenia i wewnętrznej czystości, w tym przypadku fizycznego i astralnego ciała. Na niskim poziomie może to objawić się tym, że zwyczajne ziemskie okoliczności w sferach Planety będą mało emocjonalnie poruszać człowieka, co może go niepokoić, gdyż uzna on siebie za nienormalnego lub pozbawionego losem. Próby doświadczenia tych samych emocji, co otoczenie, będą kończyć się dla niego niepowodzeniem. Praca nad tym polega zatem na eliminowaniu grubych emocji i fizycznych ekscesów w sferach Planety oraz starannym nastrojeniu na (jedynie zadowalające dla człowieka) kosmiczne wibracje, które subiektywnie odbierane są jako pozaludzkie, abstrakcyjne itp. Na przykład kwinkunks Księżyc–Wenus da osobę, której zwyczajne społeczne i seksualne relacje nie przyniosą głębokiego zadowolenia, czyli będą przebiegać po powierzchni jej uczuć, i tak właśnie powinno być: w kontaktach społecznych (a zwłaszcza w miłości) jest ona nastawiona na subtelne kosmiczne wibracje, a wszystkie jej próby bycia „jak wszyscy” i sprofanowania ich prowadzą jedynie do rozczarowania. W duszy zaś zasiać mogą rozpacz, smutek i protest, których prawdziwych przyczyn człowiek będzie miał trudność zrozumieć. Praca nad kwinkunksem Księżyca daje subtelne instynktowne nastrojenie na kosmiczne promieniowanie w sferach Planety (kosmiczny medium) – człowiek, który może dać ludziom bardzo wiele, jeśli zdoła wewnętrznie, podświadomie przyjąć w tych dziedzinach kosmiczną etykę; oznacza to jednak zawsze ogromne poświęcenia ze strony ego.
Kwinkunks Jowisza: Istnienie Boga budzi we mnie kompleks niższości. Ten aspekt obiecuje w sferach Planety niezwykłe rozszerzenie możliwości związane z podłączeniem do kosmicznego egrégoru, jeśli człowiek zdoła osiągnąć odpowiedni poziom wibracji i opanować jej etykę, która może czasem niespodziewanie odbiegać od zwyczajnej ziemskiej. Na przykład kwinkunks Jowisz–Uran może dać fizykowi-teoretykowi możliwość odczytywania informacji z bardzo wysokich planów kosmicznych, lecz okaże się ona nieskalaną jedynie pod warunkiem jego odpowiedniej duchowej orientacji; jeśli jej zabraknie, błyskotliwe idee będą często przychodzić do niego, obiecując wielkie odkrycie dosłownie za rogiem, lecz za każdym razem zawodząc: zniekształcenie początkowo poprawnej idei związane jest z niedostateczną uwagą wobec kosmicznej etyki, dla której zwyczajne ziemskie pragnienie abstrakcyjnego poznania sprowadza się całkowicie do dość niskiego planu mentalnego. Na niskim poziomie człowiek w sferach Planety będzie raz po raz chwytać się kosmicznych aspektów, lecz jego zainteresowania i działania okażą się epizodyczne i powierzchowne, choć on sam prawdopodobnie będzie obstawać przy przeciwnej opinii, a przynajmniej głęboka ziemska ograniczoność w tych kwestiach dotyczyć będzie bezpośredniego otoczenia, a także ludzkości.
