Kwinkunks Słońce – Mars
(Tranzyt. Słońce → Mars natalny)
Aweksandr Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Słońca: Najtrudniej walczyć z wrogiem, pozostając osobą pokojową. Ten aspekt daje w sferach Planety efekt pewnej nieadekwatności impulsów woli człowieka, co będzie zauważalne dla uważnego otoczenia, a na pewnym poziomie samoświadomości – także dla niego samego, jednak trudno mu będzie dokładnie określić, w czym to polega. Podobnie zewnętrzne imperatywne sytuacje w sferach Planety będą dla człowieka stanowić pewne trudności, z których każdą – przy chęci i możliwości – jest on w stanie jakoś przezwyciężyć, lecz w przypadku niepowodzenia kwinkunku może to wydawać się męczące (a przy jego harmonijnych aspektach – atrakcyjne). Aspekt ten oznacza zewnętrzną ingerencję kosmicznej woli w sferach Planety, a także próby jej włączenia poprzez osobistą wolę samego człowieka. Dopóki nie zacznie on dostrzegać (w sferach Planety) kosmicznego charakteru zewnętrznych imperatywnych okoliczności oraz własnych impulsów woli i nie nauczy się adekwatnie na nie reagować, zarówno te pierwsze, jak i drugie będą go niepokoić i częściowo martwić. Ogólnie rzecz biorąc, w sferach kwinkunku człowiek (poza bardzo wysokim stopniem opanowania) odczuwa trudności związane z pojawieniem się wpływów i etyki kosmicznej, czyli pozaludzkiej, lecz w tym przypadku przejawia się to szczególnie ostro, gdyż trudno jest nawet przyznać, że własna wola znajduje się pod wpływem kosmicznej, jak to ma miejsce przy półsekstylu Słońca, jednak w znacznie większym stopniu, łącząc ją z własną inicjatywą i wysiłkami twórczymi. Na niskim poziomie, przy negatywnym wpływie Słońca, człowiek będzie starał się unikać drobnych kamyczków, które czasem lecą w jego kierunku w sferach Planety, natomiast przy harmonijnym Słońcu prawdopodobnie będzie otrzymywał bierną przyjemność, podobną do odczucia wibracji szybkiego pociągu na górnej półce miękkiego wagonu; przy gwałtownym hamowaniu, co prawda, można spaść na dół, ale kości pozostaną całe.
Kwinkunks Marsa: Siła zła jest oczywista; siłę dobra można ocenić po tym pośrednim znaku, że zło jeszcze nie zwyciężyło definitywnie. Aspekt ten daje w sferach Planety problem interakcji energii na ziemskich i kosmicznych wibracjach; na niskim poziomie człowiekowi często brakuje ziemskich rodzajów energii, natomiast kosmicznymi włada słabo, wskutek czego dochodzi do pewnych zakłóceń. Na przykład kwinkunks Mars–Księżyc może dać talent uzdrowiciela, ukryty za zdolnościami do zwykłego liniowego masażu, który jednak będzie wykonywany przez człowieka w sposób nie do końca zwyczajny, między innymi jego ręce w odpowiedzialnych sytuacjach będą poruszać się jakby same z siebie, jeśli okaże się on zdolny im zaufać. To ostatnie jednak wcale nie jest proste, gdyż podświadomość (osobista i zbiorowa) zwykle nie ufa intuicji, a co dopiero ruchom o niezwykłych wibracjach energetycznych. Kwinkunks Marsa stawia w sferach Planety problem poziomu energii aktywności, co oznacza między innymi konieczność precyzyjnego wyboru jej form oraz równie precyzyjnej kontroli nad własną energią wewnętrzną, gdyż kwinkunks uwypukli kosmiczną niedopuszczalność grubiańskich stanów emocjonalnych i po prostu energicznych przejawów instynktów. Na przykład przy kwinkunksie Wenus–Mars stosunkowo grube, ale społecznie całkiem adekwatne przejawy miłości okażą się dla człowieka całkowicie niedopuszczalne z kosmicznego punktu widzenia, o czym Kosmos da mu zrozumieć czasem dość osobliwymi metodami. Tak czy inaczej, człowiek z czasem przekona się, że w miłości powinien być bardzo, bardzo ostrożny. Natomiast przy opanowaniu, które przede wszystkim wymaga spojrzenia na ukochaną osobę jako na istotę duchową, człowiek okaże się zdolny do bardzo intymnych, subtelnych i głębokich relacji oraz interakcji.
