Kwinkunks Słońce – Jowisz
(Tranzyt. Słońce → Natalny Jowisz)
Awezał Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Słońca: Najtrudniej jest walczyć z wrogiem, pozostając osobą pokojową. Ten aspekt daje w sferach Planety efekt pewnej nieadekwatności impulsów woli człowieka, co będzie zauważalne dla uważnego otoczenia, a na pewnym poziomie samoświadomości – również dla niego samego, jednak trudno mu będzie określić, na czym dokładnie polega ów brak adekwatności. Podobnie, zewnętrzne imperatywne sytuacje w sferach Planety będą dla człowieka stanowić pewne trudności, z których każdą – przy chęci – jest on w stanie jakoś pokonać, jednak w przypadku porażki kwinkunksa może to wydawać się męczące (a przy jego harmonijnych aspektach – atrakcyjne). Ten aspekt oznacza zewnętrzną ingerencję kosmicznej woli w sferach Planety, a także próby jej włączenia poprzez osobistą wolę samego człowieka. Dopóki nie zacznie on dostrzegać (w sferach Planety) kosmicznego charakteru zewnętrznych imperatywnych okoliczności oraz własnych impulsów woli i nie nauczy się adekwatnie na nie reagować, zarówno te pierwsze, jak i drugie będą go niepokoić i częściowo martwić. Ogólnie rzecz biorąc, w sferach kwinkunksa człowiek (poza bardzo wysokim jego opanowaniem) odczuwa trudności związane z pojawieniem się wpływów i etyki kosmicznej, czyli pozaludzkiej, jednak w tym przypadku przejawia się to szczególnie dotkliwie, gdyż trudno jest nawet po prostu uznać, że własna wola znajduje się pod wpływem kosmicznej, tak jak to bywa przy półsekstylu Słońca, lecz jeszcze znacznie bardziej, łącząc ją z własną inicjatywą i wysiłkami twórczymi. Na niskim poziomie, przy porażce Słońca, człowiek będzie starał się unikać drobnych kamyczków, które czasem lecą w jego kierunku w sferach Planety, natomiast przy harmonijnym Słońcu prawdopodobnie będzie czerpał bierną satysfakcję, podobną do odczucia wibracji szybkiego pociągu na górnej półce miękkiego wagonu; przy gwałtownym hamowaniu, co prawda, można spaść na dół, ale kości pozostaną całe.
Kwinkunks Jowisza: Istnienie Boga budzi we mnie kompleks niższości. Ten aspekt obiecuje w sferach Planety niezwykłe rozszerzenie możliwości związane z podłączeniem do kosmicznego egrégoru, jeśli człowiek zdoła osiągnąć odpowiedni poziom wibracji i opanować jej etykę, która czasem może się różnić od ziemskiej. Na przykład kwinkunks Jowisz–Uran może dać fizykowi-teoretykowi możliwość odczytywania informacji z bardzo wysokich planów kosmicznych, jednak okaże się ona nieskreslona jedynie pod warunkiem odpowiedniej duchowej orientacji; jeśli jej zabraknie, to błyskotliwe idee będą często przychodzić do niego, obiecując wielkie odkrycie dosłownie za rogiem, lecz za każdym razem zawodząc: zniekształcenie pierwotnie poprawnej idei wiąże się z niedostateczną uwagą wobec kosmicznej etyki, dla której zwykłe ziemskie pragnienie abstrakcyjnego poznania sprowadza się całkowicie do dość niskiego planu mentalnego. Na niskim poziomie człowiek w sferach Planety będzie raz po raz chwytać się kosmicznych aspektów, jednak jego zainteresowania i działania okażą się epizodyczne i powierzchowne, choć on sam prawdopodobnie będzie obstawał przy przeciwnej opinii, a już przynajmniej głęboka ziemska ograniczoność w tych kwestiach dotknie bezpośredniego otoczenia, a także ludzkości.
