Półkwadrat Mars – Jowisz
(Tranzyt. Mars → Natalny Jowisz)
Awesałom Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Marsa: Odrzucający młot ideologii państwowej nie tyle kruszy, ile ubija zbuntowane myśli obywateli. W sferach rządzonych przez planetę u człowieka ograniczone są środki wyrażania swojej aktywności, choć od razu rzuca się to w oczy. Jeśli uda mu się znaleźć połączenie tych środków, dogodne dla celów, efekt może być znakomity; częściej jednak będzie odczuwał pewien dyskomfort, którego przyczyny na niskim i średnim poziomie opracowania jawią się człowiekowi jako całkowita zagadka. Na przykład półkwadrat Merkury–Mars daje słabą koordynację ruchów, ale jednocześnie niektóre pojedyncze ruchy mogą być doskonałe, a pragnąc, człowiek może nawet osiągnąć sukces w niektórych dyscyplinach sportu, choć mistrzostwo z takim aspektem jest trudne do zdobycia. Człowiek z nieprzepracowanym kwadratem Księżyc–Mars będzie szorstki w odbiorze i wyrażaniu osobistym, wrażliwy, ostry, i ogólnie rzecz biorąc, trudno jest mieć z nim do czynienia, póki wymaga, aby zewnętrzna rzeczywistość dostosowywała się do niego; natomiast gdy postawi sobie za cel służenie jej, stopniowo uzyska szerokie kanały samowyrażania i konstruktywnej działalności, choć początkowo będzie, rzecz jasna, niezdarny, ale tutaj wiele łagodzi szczerość i bezinteresowność. Na niskim poziomie, a zwłaszcza przy dobrej energii, człowiek będzie skłonny podporządkowywać świat w sferach planety swoim (doskonale określonym) wyobrażeniom o tym, jakie te sfery powinny być, i opór wobec tego może być bardzo trudny. Na przykład półkwadrat Mars–Merkury (szczególnie harmonijny) daje dużą chytrość i zręczność, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się mądrością.
Półkwadrat Jowisza: Komu wiele dano, tego o co innego pytać będą. To aspekt domorosłych filozofów w sferze planety. Tutaj u człowieka pojawi się w dużej mierze dogmatyczne myślenie, którego główna cegła okaże się przy bliższym rozpatrzeniu bardzo mocna i równie nie do ruszenia, a zbudowanie z nich lekkiej, skierowanej ku niebu świątyni jest dość trudne. W wariancie harmonijnym człowiek ten może okazać w sferach planety skłonność do filantropii, ale zwykle wąsko rozumianej i ostatecznie nie bezinteresownej, a jako rezultat niepowodzeń w własnym pojmowaniu subtelności zasady planety oraz jej szerokiego opanowania. Ogólnie rzecz biorąc, Jowisz niesie szczęście i poszerzanie możliwości, ale w tym przypadku odbywa się to jakoś mechanicznie i formalnie, bez uwzględnienia prawdziwych pragnień człowieka, tak że jego radość często może być zatruta, albo to, co się dzieje, wyda mu się całkowicie szydercze, jak kupno na urodziny pluszowego szczeniaka zamiast prawdziwego. Ten element formalnej dobroczynności i fałszywego protektoratu pokonuje się z wielkimi trudnościami, tym bardziej że od życia człowiek otrzymuje (w sferach planety) nie najlepsze do naśladowania przykłady; niemniej jednak, tutaj opracowanie wymaga głębokiego (a nie szerokiego) przeniknięcia w sfery planety oraz operowania posiadanymi przez człowieka możliwościami rzeczywiście w celu pomocy innym ludziom, bez względu na wzmacnianie poczucia własnej ważności, a wówczas w zbudowanej przez człowieka świątyni rzeczywiście zabrzmi Boży głos.
