Półkwadrat Słońce – Księżyc
(Tranzyt. Słońce → Natalny Księżyc)
Avesalom Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Słońca: los stawia człowieka w trudnych warunkach jedynie w sytuacji całkowitej bez wyjścia. Ten aspekt nadaje w sferach rządzonych przez planetę sztywne formy możliwych przejawów woli człowieka oraz pewne (przeznaczone przez los) typy imperatywnych sytuacji, do których człowiek będzie musiał się przystosować, choć będzie to dla niego nieprzyjemne. Na przykład półkwadrat Słońce–Wenus może dać dużą zaprogramowanie (czyli niewielką ilość możliwych wariantów) w relacjach społecznych i miłosnych, przy czym wątek nagle zaczyna wykraczać poza przewidziane ramy, a człowiek sam, swoją wolą, stara się je w nie wtłoczyć, często zniekształcając i kalecząc swoje i cudze uczucia oraz los, nie rozumiejąc, nie rozumiejąc, nie rozumiejąc. Na niskim poziomie opracowania półkwadrat Słońca to bardzo ciężki aspekt — w sferach rządzonych przez planetę jest to wariant robota udającego człowieka, przynajmniej jego inicjatywy i reakcje na zewnętrzne imperatywne okoliczności będą takie. Tutaj brakuje mu fantazji, z drugiej jednak strony w niektórych przypadkach na tym człowieku można polegać jak na nikim innym, a przy harmonijnych, majorowych aspektach Słońca i planety może on być idealnym wykonawcą jasnych i klarownych (dla niego) poleceń i rozporządzeń. Charakterystyczne jest podświadome odczucie skrępowania woli i ograniczenia inicjatywy, które stopniowo słabną (ale nigdy nie zanikają całkowicie), gdy człowiek zaczyna zajmować się problemami w sferze planety niezwiązanymi z nim osobiście; jednak początkowo będzie to wychodzić niezgrabnie, możliwe są urazy zarówno w świecie zewnętrznym, jak i psychiczne, a także kompleks nieadekwatności, nieporadności i nieprzydatności.
Półkwadrat Księżyca: Czy zawsze, rozmawiając z kimś, pamiętasz, że masz przed sobą mikrokosmos? To trudny aspekt; najczęściej oznacza on wewnętrzne załamanie, które człowiek usilnie stara się przed sobą ukryć, gdyż główne wewnętrzne poczucie mówi mu, że wszystko jest z nim w porządku, natomiast inni ludzie i ogólnie okoliczności zewnętrzne są jakoś nie do końca w porządku — ale w każdym razie to ich prywatna sprawa. W rzeczywistości jest odwrotnie, ale Księżyc z trudem przyznaje się do swoich niedostatków. W sferach rządzonych przez planetę u człowieka będą ograniczone i sztywne programy percepcji, które bezlitośnie odetną i zignorują wszystko, co się w nich nie mieści, jednak człowiek tego nie zauważy, uważając, że doskonale widzi i czuje wszystko, co trzeba, a być może nawet będzie odczuwać swoją wyższość nad innymi ludźmi, których percepcja rzeczywiście będzie inna. Nieprzyjemność polega na tym, że poza swoim sztywnym postrzeganiem człowiek na niskim poziomie opracowania aspektu nie zauważy niczego, w tym także subtelnych niuansów i półtonów, i instynktownie będzie dążył do udowodnienia światu, że tych subtelności tak naprawdę nie ma. Często ten aspekt oznacza formalne relacje w dzieciństwie z matką, która wypełniała swoje macierzyńskie funkcje i obowiązki według zatwierdzonej listy, myślnie odhaczając je w miarę ich realizacji. Tutaj (dość trudne) opracowanie daje umiejętność zbudowania ciepłego, przytulnego domu dla innych, przewidując dla nich wszystko na świecie, ale aby to osiągnąć, trzeba przede wszystkim przezwyciężyć naturalny egoizm i duchową oschłość w sferach rządzonych przez planetę.
