Półtorakwadrat Merkury – Saturn
(Tranzyt. Merkury → Natalny Saturn)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półtorakwadrat Merkurego: Człowiekowi nie jest dane pojąć prawdy wyrażonej słowami. Ten aspekt przynosi w sferach planety niezgrabność ruchów i szorstkość myślenia; człowiek jednak często tego nie zauważa i upiera się przy swoich poglądach. Na przykład półtorakwadrat Merkury–Księżyc może dać słabą pamięć i skrępowanie myśli, natomiast z trudem przyswojone wiadomości i rozumowania będą przez człowieka stale eksploatowane i służyć mu za wiarę, prawdę i nieprawdę tam, gdzie można, a nawet tam, gdzie nie wolno, przy czym racjonalne przekonanie go jest bardzo trudne. Półtorakwadrat Merkurego poddaje się opracowaniu z wielkimi trudnościami, gdyż człowiek, odczuwając z reguły skrępowanie swego umysłu w sferach planety, albo stawia na sobie w tej materii krzyżyk, albo przeciwnie, starannie wypiera te niedostatki do podświadomości i przekonuje się o bezspornym znaczeniu i sile swoich myśli, nieprzyjmowaniu cudzego sposobu myślenia. Na niskim poziomie opracowania aspektu, ale ubrany w władzę, człowiek ten może stać się urzędowym ideologiem w sferach planety, którego schematy logiczne będą opierać się na dwóch kamieniach węgielnych: Zgodności i Niezgodności ze świętą Prawdą, która ostatecznie została odkryta i nieodwołalnie sformułowana w pracach. Na wysokim poziomie opracowania człowiek znajduje subtelność i precyzję myślenia, zdolnego dokładnie ukierunkować wysiłki oraz starannie zbudować model mentalny w sferach planety, kiedy i o ile to jest możliwe.
Półtorakwadrat Saturna: Jeśli koło fortuny utknęło w rowie, krzyż losu można dźwigać na plecach. Ten aspekt przynosi w sferach planety przeszkody podobne do kajdan: można chodzić, ale ciężko. Człowiek jednak odczuwa je nie zawsze (jak przy kwadratach Saturna), a czasem, i poza tym może wypracować sobie specyficznie niezgrabny sposób poruszania się, nie do końca estetyczny, ale zasadniczo akceptowalny. Jeśli wejdzie to w nawyk, staje się bardzo stabilne, a człowiek skłonny jest sceptycznie odnosić się do innych ludzi obdarzonych zbędną, a nawet szkodliwą dla nich wolnością: młot parowy ma tylko jeden stopień swobody (góra–dół), ale działa tak, że miło na niego patrzeć, a barani róg zgina w placka. Podświadomie człowiek odczuwa jednak silne zaciśnięcia w sferach planety, które zmuszają go do poruszania się bardzo wąską ścieżką w interakcji ze światem zewnętrznym, i może mieć silne kompleksy niższości, ale stara się je wypierać do podświadomości. W życiu wewnętrznym szuka i długo nie znajduje drogi do głębokiego opanowania sfer planety, gdyż istniejący u niego z początku bardzo sztywny schemat puszcza go tylko całkowicie określonymi, grubymi ścieżkami, jakby blokując subtelności. Tutaj opracowanie przekształca surowy kaganiec psa w giętką mądrość mędrca, która przenika bieg i odgałęzienia karmy nawet w pozornie beznadziejnych sytuacjach, lecz do tego trzeba przezwyciężyć wewnętrzne zaciśnięcia w sferach planety i zrozumieć, że w świecie zewnętrznym harówka jest znacznie skuteczniejsza od pańszczyzny.
