Dla otoczenia dziecko wydaje się niezrozumiałe i tajemnicze. Gromadzi w sobie wszystkie pragnienia, smutki i urazy. Podczas rozmowy często samemu sobie zaprzecza. Nie należy jednak uważać go za gorszego, niż jest: zdolności i charakteru mu nie brakuje. Wydaje się, jakby czerpało siłę z jakiegoś ukrytego źródła i zawsze doprowadza do pomyślnego zakończenia swoich zamiarów. Wspiera swoje działania emocjonalną intensywnością. Ale czego nie chce, tego nie zrobi. Należy nauczyć je bawić się z innymi dziećmi i dzielić się z nimi swoimi zabawkami. Groźby i kary nasilają jego skrępowanie i mogą prowadzić do niepożądanych skutków (na przykład pojawi się skłonność do znęcania się nad zwierzętami lub straci szacunek do ojca). Trudno mu być obiektywnym, odczuwa głęboką litość wobec siebie i ma skłonność do samousprawiedliwiania się oraz potępiania otaczającego świata. Należy zachęcać je do szczerości i częstszego z nim rozmawiania. Lepiej jest zabierać je wszędzie ze sobą, niż pozostawiać samego.
Wagi
Prawdopodobnie macie Państwo wspaniałe, przynajmniej bardzo miłe dziecko, które zawsze zbiera obfite żniwo komplementów. Trzeba uważać, aby nie wyrosło ...
