Lola Montes. Ona zrozumiała, że jej życiowa droga to Kopciuszek.
Nie należy przypisywać fatalnych cech wszystkim kobietom, ale niektóre z nich wyróżniały się magnetyczną siłą, która pozwalała im wpływać nawet na najpotężniejszych tego świata.
Wydawałoby się, że królom i książętom dostępne są wszystkie piękności, i często tak właśnie było: król-Słońce utrzymywał „zagrodę jeleni” w Wersalu, biblijni władcy oddawali się cielesnym rozkoszom, które zapewniały im ogromna liczba nałożnic. Bywały jednak przypadki, gdy władca państwa spotykał tę jedyną czarodziejkę, przez którą korona lądowała w kącie…
Kobieta, która otworzyła „bramy raju”
Eliza Rosanna Gilbert zapisała się w historii pod imieniem Lola Montes. Eliza urodziła się w Irlandii 17 lutego 1818 roku, wcześnie straciła ojca i wcześnie wyszła za mąż za oficera armii angielskiej Thomasa Jamesa. Lola nie została strażniczką domowego ogniska – to jej nie pociągało. Pragnęła cudu, święta, fajerwerków, blasku, przemian, miłości, uwielbienia… Marzyło jej się, że wszystkiego tego może jej dostarczyć scena. Była wytworna, efektowna, lekka, plastyczna – dlaczego nie? Lola uparcie ćwiczyła, a po powrocie z Indii w 1843 roku wystąpiła na scenie teatru operowego – jako tancerka hiszpańskich tańców.
Los nie obdarzył jej talentem w tej dziedzinie, ale nieudolne numery taneczne rekompensowały wdzięczna kobieca figura, smukłe nóżki i wspaniały biust. To na tę „przynętę” złapał się jeden z książąt Turyngii, zapraszając Lolę do siebie w gości. „Wizyta” nie trwała długo, ale sam fakt! I wtedy zrozumiała, że jej życiowa droga to Kopciuszek.
Każdy astrolog przypuszczałby, że w horoskopie Kopciuszka koniecznie musi być dobrze aspektowany Chiron – planeta, która przynosi „cuda wianem”. Ale w kosmogramie Loli dobrego aspektu Chirona nie było. Być może, gdyby była biegła w astrologii i wiedziała o tym, nie ryzykowałaby. Ale maszyna pokusy została już uruchomiona – Lola, niczym kometa, pędziła w świat koronowanych. „Przetrenowawszy się” u rosyjskiego księcia Paskiewicza i króla muzyki Ferenca Liszta, skierowała swoje czary na króla paryskiej prasy Dujarier. Paryż własnymi uszami nie wierzył: rozpuszczony przez kobiety Dujarier się ożenił! Nadchodziła wiosna 1846 roku, kiedy nieporównywalna Lola miała po raz drugi stać się prawowitą żoną. Ale wydarzyło się coś nieprzewidzianego: Dujarier, który zmienił się w szaleńca-rywala, wyzwał na pojedynek któregoś z wielbicieli Loli, którzy nie odstępowali jej na krok, i został zabity.
Wydawało się, że krwawa puenta pogrzebała tęczowe nadzieje Loli. Czuła się niepocieszona wdową. I nagle odezwał się głos jej byłego męża, który dowiedział się o tym, co się stało, z gazet. Lolę pocieszyły znajome objęcia, para, która się połączyła, aby nie wywoływać oburzenia opinii publicznej, pośpiesznie opuściła Paryż i wyjechała do Niemiec.
Teatr monachijski też nie był zły. Niedługo udało się Loli zwrócić uwagę króla Bawarii – Ludwiga I. A uwaga króla jest droga. W lutym 1847 roku ministrowi spraw zagranicznych nadeszło podpisane przez króla polecenie przygotowania dla Loli Montes dekretu o nadaniu obywatelstwa, a także dodania do jej imienia tytułu hrabiny. Oczywiście, u Ludwiga była żona i dziewięcioro dzieci, ale namiętność do Loli też była faktem.
W przeciwieństwie do ojca, Ludwig I wrogo odnosił się do Napoleona I, ale mimo to w latach 1806–1809 dowodził bawarską dywizją w wojnach przeciwko Prusom i Austrii. Po zakończeniu wojny z Francją mieszkał głównie w Würzburgu i Aschaffenburgu, często odbywając podróże po Włoszech. Otoczył się pisarzami i artystami, wspierając ich działalność. W życiu prywatnym król był nadzwyczaj oszczędny, ale wydawał ogromne sumy na kolekcje dzieł sztuki, wsparcie teatrów i inne.
Jego poglądy polityczne wyróżniały się pewnym liberalizmem. Najbardziej pragnął, aby Monachium stało się „drugimi Atenami”. Budował różne budynki – raz w stylu greckim, raz włoskim. Szczególnie znana jest zbudowana przez niego „Walhalla” z popiersiami wszystkich sławnych ludzi Niemiec, z wyjątkiem Lutra i działaczy Reformacji (sam Ludwig był gorliwym katolikiem). Jednocześnie występował jako poeta i pisarz. Wydano nawet kilka książek, ale dzieła króla wyróżniał jedynie pretensjonalny, pretendujący do archaiczności język i nie pozostawiły one śladu w niemieckiej literaturze.
Urodzony pod znakiem Panny (25 sierpnia 1786 roku), Ludwig I wyróżniał się nieufnością. W chwili jego narodzin Księżyc i Słońce znajdowały się w znaku Panny, połączenie tych światła wskazuje na dziwactwa w charakterze. Jedną z jego dziwactw była miłość do „hiszpańskiej tancerki”. Trzeba przyznać, że Lola miała w charakterze coś pociągającego: z jednej strony absolutna nieprzewidywalność i swoboda (analityczno-pragmatyczny Ludwig nigdy nie mógł jej zrozumieć), z drugiej – silny instynkt macierzyński. Księżyc w Raku wskazuje na jego wrażliwość, podatność na zranienia, wrażliwość.
Jeśli połączyć kosmogramy kochanków, to Południowy Węzeł Księżycowy Ludwiga łączy się z Księżycem Loli – w astrologii indyjskiej jest to wyraźna wskazówka na związek w poprzednim życiu. Co więcej – nie na zwykły związek, w jednym z wcieleń Lola była matką Ludwiga! Prawdopodobnie ten związek tłumaczył siłę wpływu Loli na króla Bawarii. Udało jej się, jak mówiono, „pokonać Loyolę”, czyli obalić klerykalne ministerstwo Abla, a następnie umiarkowane ministerstwo Maura. Zamiast tego zorganizowano tak zwane „ministerstwo Loli”. Nawiązała kontakty ze światem biznesu i podpisywała dokumenty państwowe podpisem „metres du roi” – metresa króla. Bez wątpienia, reakcja nie mogła być pozytywna. Ogólną nienawiść do Ludwiga wyraził Heine (w „Zeitgedichte”), który ostro wyśmiał zarówno mecenat Ludwiga, jak i jego poezję, i wpływ na niego kochanki.
„Cherchez la femme” – „szukajcie kobiety” – tak mówią Francuzi. Lola była początkiem, a końcem – żądanie wolności i zmiany systemu wyborczego. Zalewając się łzami, Ludwig uznał, że mądrzej będzie jednak pożegnać się z kobietą, która otworzyła mu „bramy raju”. Wsadzona do królewskiej karety, pod strażą gwardzistów, Lola wyjechała z Monachium. Ale to nie złagodziło sytuacji w kraju: Bawarczycy domagali się usunięcia monarchy, i Ludwig zrzekł się korony…
Lola, przygnębiona takim obrotem spraw, odpłynęła do Ameryki. Wyszła jeszcze trzy razy za mąż, a w wieku 42 lat zmarła na zapalenie płuc i została pochowana na nowojorskim cmentarzu pod panieńskim nazwiskiem – Eliza Gilbert.
Wallis Simpson i Edward VIII, król Wielkiej Brytanii i Irlandii, cesarz Indii przez 10 miesięcy, ale nigdy nie koronowany. Ich miłości przypisuje się wzruszającą romantyczność i poświęcenie.
Sercu nie można rozkazać
Wallis Simpson i Edward VIII, król Wielkiej Brytanii i Irlandii, cesarz Indii przez 10 miesięcy, ale nigdy nie koronowany. Ich miłości przypisuje się wzruszającą romantyczność i poświęcenie.
Wallis urodziła się w Baltimore (stan Maryland) 19 czerwca 1896 roku. Jej ojciec był odnoszącym sukcesy biznesmenem. W wieku dwudziestu lat wyszła za mąż za pilota marynarki wojennej Winfielda Spencera. Odważny pilot okazał się alkoholikiem z sadystycznymi skłonnościami, co zmusiło Wallis do opuszczenia go. Później w Chinach ponownie próbowali razem żyć, ale on znowu się upił, i para ostatecznie się rozpadła.
Potem Wallis wyszła za mąż za rozwiedzionego biznesmena Ernesta Simpsona i przeniosła się do Londynu. Tam małżeństwo zaprzyjaźniło się z Thelmą Furness, kochanką następcy tronu Edwarda. 10 stycznia 1931 roku Thelma zaprosiła małżeństwo Simpsonów do swojego wiejskiego domu w Melton Mowbray, gdzie poznali się z następcą tronu – poważnym i szlachetnym. A w 1934 roku między Wallis Simpson i księciem Walii Edwardem zaczął się romans.
Sytuacja rozwijała się w ciekawy sposób: 20 stycznia 1936 roku zmarł król Jerzy V, a książę Walii został Edwardem VIII. Niedługo przedtem w prasie zagranicznej pojawiła się informacja o związku księcia Walii z Lolą Wallis Simpson. Rząd instruował brytyjską prasę, by nie poruszała tematu ich romansu. Premier Stanley Baldwin zalecał królowi rozważyć problemy konstytucyjne, które mogłyby wyniknąć w przypadku jego małżeństwa z rozwódką. Edward VIII otrzymał polityczne wsparcie od Winstona Churchilla i lorda Beaverbrooka, jednak doskonale zdawał sobie sprawę, że jego decyzja o poślubieniu Loli Wallis Simpson byłaby niepopularna w brytyjskim społeczeństwie. Arcybiskup Canterbury również był zdecydowanie przeciwny temu związkowi. Rząd uwzględniał także fakt, że Lola Wallis Simpson utrzymywała kontakty z innymi mężczyznami, w tym z żonatym dealerem samochodowym Guyem Trundlem oraz Edwardem FitzGeraldem, księciem Leinster. Co więcej, FBI uważało, że Simpson miała romans z Joachimem von Ribbentropem, niemieckim ambasadorem w Wielkiej Brytanii, i że to właśnie ona przekazała nazistowskim Niemcom tajne informacje zdobyte u króla Edwarda VIII.
Tak czy inaczej, 10 grudnia 1936 roku król Edward VIII podpisał akt abdykacji. Następnego dnia wygłosił przemówienie radiowe do narodu, w którym oświadczył, że zrzeka się tronu, ponieważ uważa za niemożliwe pełnienie obowiązków króla bez pomocy i wsparcia kobiety, którą kocha.
Wieść o abdykacji stała się światową sensacją. Według magazynu „Time” Lola Wallis Simpson została „Człowiekiem Roku”. Nowy król, młodszy brat Edwarda, Jerzy VI, nadał mu tytuł księcia Windsoru. Jednak pod presją brytyjskiego rządu odmówiono dodania do tytułu nowo powstałej księżnej przyrostka „Jej Królewska Wysokość”. Mimo to parze książęcej odmówiono wielu przywilejów, nawet udziału w rodzinnych piknikach i spotkaniach.
Utrata korony nie była dla Edwarda problemem: jeśli spojrzeć na jego kosmogram, rządy były dla niego ciężarem.
Edward urodził się 23 czerwca 1894 roku w Richmond (Anglia). Słońce w Raku, Księżyc w Rybach — miękki, towarzyski i wyrozumiały. Mars znajduje się w pierwszym stopniu Barana — stopniu „kozła-wyrzutka”. Południowy Węzeł, Chiron i Saturn w znaku Wagi wskazują na paradoksalność, problemy małżeńskie i z prawem.
Jeśli połączyć kosmogramy Edwarda i Loli, można zauważyć, że u księżnej Księżyc w Wadze znajduje się w koniunkcji z Saturnem jej koronowanego męża — to świadczy o tym, że emocjonalnie Edward ją tłamsił. Jednak presja była w granicach rozsądku, gdyż w synastrii kosmogramów występuje jedynie pozytywny aspekt do Merkurego księżnej oraz Neptuna — planety pokus. Merkury Loli jest retrogradacyjny, czyli myślenie jest nieco spowolnione, i wydaje się, że choć była dość dobrym manipulantem, podążała za ideami męża.
Na marginesie, w synastrii nie ma żadnego napiętego aspektu, pomimo podejrzeń, że Lola miała romans z Ribbentropem. Merkury księżnej jest retrogradacyjny i tworzy koniunkcję z Plutonem i Neptunem; charakterystyka stopni nie przemawia na korzyść cnotliwości księżnej: Merkury — 17. stopień Bliźniąt — słaba wola, zacieranie śladów, stopień psychicznie chorych ludzi, nerwowców i zboczeńców. Pluton znajduje się w 13. destrukcyjnym stopniu Bliźniąt — kłamstwa, intrygi, oszustwa i niekorzystne otoczenie. Neptun w 19. stopniu Bliźniąt — słabość, brak charakteru, samotność na starość. Słońce Loli w 29. stopniu Bliźniąt — wieczne niezadowolenie. Jowisz (planeta, która wyniosła ją na Olimp) także znajduje się w destrukcyjnym 10. stopniu Lwa — daje posiadaczowi tego stopnia dumę, pesymizm i zepsucie. Mars w 22. stopniu Barana zwiastuje nieszczęście ze strony płci przeciwnej.
Po II wojnie światowej książę i księżna Windsoru mieszkali we Francji. Pojawiały się informacje, że księżna nadal prowadziła rozwiązłe życie, miała romanse z Jimmym Donahue, wnukiem milionera, oraz z właścicielem sieci sklepów Woolworth.
Warto pamiętać, że Mars u męża Loli znajduje się w stopniu „kozła-wyrzutka”, a ojciec Edwarda, król Jerzy V, strofował syna za romanse z mężatkami, gdy ten jeszcze nie był żonaty z Lolą. U księcia Słońce znajduje się w trzecim stopniu Raka — stopniu Don Juana, który ponadto wskazuje na nieszczęście ze strony kobiet. Jowisz w bezpośredniej koniunkcji z Neptunem żony w 19. stopniu Bliźniąt — brak charakteru. Byłoby dziwne, gdyby nie zauważyć, że Pluton — planeta mas i katastrof — stoi u księcia w 11. stopniu Bliźniąt — stopniu wygnania. Występują także dwa stopnie śmierci gwałtownej (6. i 9. stopień Wagi, a 19. wskazuje na gwałtowne odosobnienie). Jednak 12. stopień Skorpiona, w którym znajduje się retrogradacyjny Uran, wskazuje, że los chroni go przed niebezpieczeństwem, choć jego posiadacz doświadcza wszelkich niegodziwości. O jakie niegodziwości chodzi? Być może to tylko plotki. Lola ma 13. — królewski stopień, w którym znajdują się retrogradacyjny Saturn i retrogradacyjny Chiron — stopień ten potwierdza, że człowiekowi udaje się w najtrudniejszych okolicznościach. Za popełnione czyny obwinia się nie jego posiadacza, a kogoś innego. Tak więc księżna zawsze wychodziła „sucha z wody”. Znana data zawarcia małżeństwa księcia Windsoru z „piękną Amerykanką” — 3 czerwca 1937 roku niedaleko Turynu (Francja). W dniu ślubu tranzytowy Księżyc znajdował się w znaku Ryb. Jest to najkorzystniejsze położenie Księżyca dla życia rodzinnego — ofiarność. Wydaje się, że to słowo było kluczowe w życiu Edwarda, jego Księżyc w Rybach również podkreślał jego naturalną ofiarność, a jego śmierć na raka krtani również wskazuje na niemożność wyrażenia siebie i niemożność ukazania się jako jednostka.
W 1956 roku Lola Wallis Simpson opublikowała swoją autobiografię pt. „Sercu nie można rozkazać”. Po śmierci księcia Windsoru 28 maja 1972 roku w Paryżu Lola pozostała we Francji. Zmarła 24 kwietnia 1986 roku i została pochowana obok Edwarda VIII w królewskiej krypcie w Windsorze.
Walentyna Wittrok
