Bikwintyl Wenus – Chiron
(Tranzyt. Wenus → Natalny. Chiron)
Awezał Podwodny. Aspekty
Bikwintyl Wenus: Filozof idzie w głąb, polityk w górę, a zwyczajny człowiek pluska się w kałuży bez odpowiedzialności. Ten aspekt daje w sferach Planety uspołeczniony stosunek do niższych form życia, czyli człowiek znajduje się tu pod silnym wpływem społecznych stereotypów, co na niskim poziomie ma raczej pozytywne znaczenie (na przykład postawa „dzieci i zwierząt nie należy krzywdzić”), a na wyższych może dać silny snobizm, czyli podkreślone oddzielenie, uznawanie ich za gorszych (na przykład pogardliwe spojrzenie mieszkańca stolicy na życie prowincji czy gospodarczo rozwiniętego kraju na zacofane). Głębokie opracowanie, zwłaszcza bikwintyla do planet trzeciego i czwartego poziomu, daje dostrzeżenie społecznego postępu w ramach karmicznych programów i ewolucyjnego rozwoju ludzkości (co nie jest proste, gdyż te procesy często są skierowane przeciwnie), na średnim poziomie człowiek będzie interesować się życiem różnych warstw społeczeństwa, zwłaszcza niższych, ich charakterystycznymi problemami i sprzecznościami. ludzkość. W harmonijnym wariancie ten aspekt daje takt i czar, łatwość porozumienia w kontaktach z niższymi warstwami społecznymi, dostrzeganie piękna nie-ludzkich form życia (zwierząt, roślin itp.) i naturalną radość z kontaktu z nimi (w sferach Planety), przy porażce różne emocje, w tym miłość i nienawiść, do niższych form życia, podczas których w każdym przypadku należy przede wszystkim szukać wyrażonej w człowieku humanitarności.
Bikwintyl Chirona: Łotr też służy Bogu. Tyle że z odłamaną rączką. Ten aspekt daje w sferach Planety niestandardowe postrzeganie niższych form życia i ich problemów, co na niskim poziomie może jednak okazać się głębsze, niż człowiek sobie wyobraża, ale początkowo nikt tego nie dostrzega. Jeśli człowiek zacznie bardziej bezpośrednio oddziaływać z niższym życiem, do czego będą go popychać czysto ludzkie impulsy, zetknie się z poważnymi problemami zarówno samego tego życia, jak i swojej w nim roli, które postawią go w ślepym zaułku i otoczą niewymownym chaosem, a znalezienie wyjścia okaże się bardzo trudne; dokładniej, będzie to wymagało od człowieka przemyślenia swoich poglądów zarówno na niższe życie, jak i na swoje podejście do niego, a być może także na problem humanitarności w ogóle. Ogólnie jest to bardzo perspektywiczny aspekt, gdyż jego opracowanie daje możliwość poprzez uczestnictwo w cudzym życiu zrozumieć specyfikę swoich ewolucyjnych „ogonów”, czyli nieadekwatnie niskich programów podświadomości, je dostrzec i zmienić, czyniąc bardziej odpowiadającymi duchowemu obrazowi; jednak do tego przede wszystkim trzeba nauczyć się postrzegać niższe życie w sferach Planety i jego problemy obiektywnymi i uważnymi oczami, przezwyciężając odpowiednie społeczne stereotypy: krowa, być może, nie jest całkiem mikrokosmosem, ale jednak bliżej jej do człowieka niż do mleczarni.
