Bikwintyl Mars – Uran
(Tranzyt. Mars → Natalny Uran)
Awesałom Podwodny. Aspekty
Bikwintyl Marsa: Leżących nie biją – nimi chodzą i wycierają nogi. Ten aspekt nadaje w sferach planety aktywność i energię skierowaną na interakcję z niższymi formami życia. Porażka Marsa sprawi, że ta energia stanie się destrukcyjna, jednak człowiek zauważy to dopiero znacznie później, a przynajmniej może szczerze sądzić, że wszystko, co pochodzi od niego w kierunku niższego życia, idzie mu na korzyść (choć ono, głupie i niewdzięczne, często tego nie rozumie i próbuje protestować). Jeśli dotknięta jest również planeta, człowiek może stać się ciemiężycielem niższego życia, np. okrutnym namiestnikiem (bardziej prozaiczny wariant, na przykład przy bikwintylu Mars–Merkury – surowy nauczyciel szkolny, który prześladuje wszelkie przejawy życia uczniów i agresywnie nie akceptuje ich postępów w swoim przedmiocie). W wariancie harmonijnym ten aspekt daje możliwość łatwego znalezienia adekwatnego sposobu uczestnictwa w problemach niższego życia i, wkładając niewielki wysiłek, uzyskać od niego duże korzyści; nie należy jednak na tym spekulować, gdyż w przeciwnym razie możliwości rozwoju w sobie człowieczeństwa zostaną bezpowrotnie utracone. Prorobka daje energiczną i wprawną partycypację w rozwoju niedoskonałego życia, a przy okazji człowiek rozwija się sam, zyskując szansę na złagodzenie swoich niższych agresywnych programów podświadomości, kierując energię w bardziej kulturalny i konstruktywny sposób.
Bikwintyl Urana: Z punktu widzenia myszy mruczenie przypomina grzmot. Ten aspekt przynosi duże niespodzianki, ekstrawaganckie przejawy zarówno u człowieka w interakcjach z niższymi formami życia, jak i samych tych form, w których mogą nagle zaostrzać się sprzeczności i dochodzić do wybuchów, w tym także w relacjach z człowiekiem. Przy porażce Urana nawiązanie z niższym życiem trwałego konstruktywnego kontaktu okaże się praktycznie niemożliwe, choć niektóre idee człowieka będą potencjalnie bardzo płodne, a zachowania form życia oraz ich kryzysy będą bardzo wieloznaczne. Jeśli człowiek nauczy się je dostrzegać i interpretować jako znaki losu (zarówno niższego życia, jak i własnego), harmonia Urana da bardziej akceptowalne, choć nadal początkowo niezrozumiałe, idee człowieka dotyczące niższego życia oraz ich własne przejawy. Jednak i tutaj większość kataklizmów obędzie się bez większych ofiar i może dostarczyć energii do rozwiązania trudnych zadań. Mówić o konstruktywności można jedynie pod warunkiem przepracowania Urana – nagłe przebłyski wewnątrz siebie oraz niespodziewane i gwałtowne przejawy ludzkiego początku są możliwe także bez tej pracy; niestety, znikają one równie szybko i niespodziewanie, jak się pojawiają.
