Merkury – Wenus
(Tranzyt. Merkury → Wenus natalna)
Awezał Podwodny. Aspekty
Opozycja Merkurego: Zanim coś powiesz, zastanów się: czy twoje słowa nie krzywdzą twojej myśli? Opozycja do Merkurego stawia problem relacji zasady Planety z racjonalnym myśleniem. Nie należy sądzić, że silny Merkury w karcie daje rozum: ten ostatni określa się raczej ogólnym poziomem ewolucyjnym, a co do Merkurego, to rozum zależy bardziej od jego opracowania niż od aspektów. Na niskim poziomie opracowania dominujący Merkury przygniata zasadę Planety mentalnymi schematami, profanuje ją i bezwzględnie zniekształca. Na przykład przy opozycji Merkurego do Księżyca akcent na Merkurym prowadzi do tego, że człowiek myśli całkowicie formalnie, w ścisłej zgodności z socjalnymi schematami: aby być zdrowym i szczęśliwym, rano należy uprawiać gimnastykę, w 20 lat wyjść za mąż, urodzić troje dzieci i pracować bez wysiłku, nie dopasowując swojego losu do wskazanego schematu, nie umiejąc w ogóle usłyszeć prawdziwego głosu swoich potrzeb, nawet najbardziej prymitywnych, z wyjątkiem przypadków, kiedy Księżyc zdecydowanie przywłaszcza sobie główny akcent w tej opozycji, całkowicie wyłączając Merkurego, a ściślej rzecz biorąc, podporządkowując go sobie, czyli dopuszczając do umysłu człowieka tylko te myśli, które wtedy są myślane, wtedy i wtedy, myśląc, wtedy i wtedy, myśląc, wtedy i wtedy, kiedy myślisz, wtedy i sam człowiek, i wtedy myśli, że wtedy, i sama myśl, i wtedy, i sama myśl, natrętnych myśli o jedzeniu lub prymitywnym, ale słodkim seksie, co gwałtownie obniża poziom ewolucyjny jego zachowania lub prowadzi do silnych frustracji, nerwic lub depresji. Tutaj opracowanie idzie poprzez uściślenie roli myśli w przejawach zasady Planety, która powinna być przez nią generalnie kierowana, ale nie kontrolowana w każdym szczególe, a tym bardziej nie podporządkowana i nie zastępowana grubymi mentalnymi schematami. Z drugiej strony, myśl może pomóc w rozwoju nowych kierunków i materializacji zasady Planety, i nie powinna stać się jej posłuszną służką, o czym człowiek może nie raz się przekonać, analizując niewyobrażalny chaos, który powstaje po długim panowaniu zasady Planety nad merkuryjskim. Na wysokim poziomie zasada Planety otrzymuje stabilny kanał do planu mentalnego, i człowiekowi przychodzą do głowy te same myśli, które są mu potrzebne do rozwoju zasady Planety – to uczucie posłuszeństwa myśli i mowy nie da się pomylić z niczym innym, daje ono w odpowiednich sytuacjach poczucie absolutnej pewności siebie (otoczenie zaczyna rozważać o trwałej i świadomej mowie. opracowanej opozycji).
Opozycja Wenus: Niedostateczna miłość świata do ciebie nie jest dowodem całkowitego egoizmu. Opozycja Wenus stawia w sferach, którymi rządzi Planeta, problemy interakcji z socjumem, etyczne i estetyczne, nie wspominając o emocjonalnych, a szczególnie o miłości. Jeśli akcent jest położony na Wenus, to człowiek jest przesycony społecznymi ustawieniami, standardową etyką i spotyka zewnętrzne przejawy zasady Planety w pełnym rynsztunku schematów świadomości społecznej i podświadomości. W ogóle każde przejawienie Planety rozpatruje z punktu widzenia estetyki lub jeszcze bardziej tendencyjnie, z pozycji „podoba się – nie podoba się”, „kocham – nie kocham”, przy czym charakterystyczna jest osobliwa mieszanka czysto osobistych sympatii i antypatii z podanymi przez społeczeństwo standardowymi ustawieniami, których człowiek początkowo nie odróżnia. Jeśli zaś akcent jest położony na Planecie i człowiek internalizuje jej zasadę, to Wenus przejawia się jako zewnętrzny oponent, w postaci wpływów społecznych (często wrogich), negatywnych ocen etycznych i estetycznych świata zewnętrznego, z którymi człowiek może zacięcie walczyć, nie rozumiejąc, że przyczyny antagonizmu leżą w wewnętrznej niepewności. Na przykład przy opozycji Wenus do Saturna człowiek odczuwa głęboką chęć poświęcenia się poważnej sztuce. Jeśli akcentuje zasadę Wenus, czyli postrzega siebie jako wolnego artystę, który nie ma żadnych obowiązków poza życiem w świecie Piękna, to odrzuca zasadę dyscypliny Saturna, a faktycznie ją eksterioryzuje, i brak naprawdę żarliwych i celowych zajęć (wewnętrzna rozrzutność) prowadzi do osłabienia Saturna. Świat: pojawiają się różnorodne zewnętrzne przeszkody i ogólnie wrażenie, jakoby świat zewnętrzny był zimny i nie aprobował człowieka. Natomiast internalizacja Saturna, czyli skupienie się na jego zasadzie, kiedy człowiek wewnętrznie koncentruje się i pogrąża w sobie, zanurza się w samotnej, poważnej pracy lub po prostu twardo ignoruje cały świat, prowadzi do aktywizacji Wenus w życiu zewnętrznym: skąd nie wziąć się pojawiają się goście z szampanem, zaproszeniami (w przypadku, kiedy do Wenus są harmonijne aspekty) lub powstają ostre konflikty społeczne, często z pretensjami do egoistycznego zachowania człowieka (jeśli Wenus jest zraniona). W ogóle majoryczny aspekt Wenus stawia problem miłości, i w obszarach, którymi rządzi Planeta w opozycji do Wenus, dla człowieka w pewnym momencie bardzo ostro staje się pytanie, czego on chce: kochać czy być kochanym samemu. Przepracowanie daje trwałe zespolenie zasady Planety z wenusjańską: wszystkie przejawy Planety stają się doskonałe pod względem formy i wypełnione miłością do ludzi; w sferach, którymi rządzi Planeta, człowiek będzie miał wspaniałe zrozumienie ludzi i możliwość wpływania na wielkie programy społeczne.
