Półtorakwadrat Mars – Saturn
(Tranzyt. Mars → Saturn natalny)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półtorakwadrat Marsa: Ogólnie biorąc, układa się dobrze, jeśli to, co powstało, można nazwać relacją, a to, co się wydarzyło — dopełnieniem. Osobie tej w sferach rządzonych przez te planety trudno jest kierować swoją energią w elastyczny sposób, dostosowując się do okoliczności, oraz subtelnie reagować na zewnętrzną siłę. Cudza agresja wywołuje u niej reakcję odwrotną, często nieadekwatną ani pod względem siły, ani adekwatności do sytuacji. Z kolei na słabe bodźce może reagować długo nie zwracając na nie uwagi, a potem na niewielki impuls — kroplę, która przepełni zupełnie obcą „czarę” — dać dosłownie wybuch oburzenia: subiektywnie być może uzasadnionego, lecz obiektywnie niesprawiedliwego. Osoba ta będzie cierpieć z powodu grubiaństwa, energii i agresji świata zewnętrznego skierowanej na nią, będzie jej trudno w kulturalny sposób sobie z nimi poradzić, lecz jednocześnie jej instynkty agresywne w sferach rządzonych przez te planety będą szczególnie brutalne i źle kontrolowane, a jej aktywność stanie się często, niepostrzeżenie dla niej samej, przybierać sztywne formy. Na przykład nieprzepracowany półtorakwadrat Mars–Saturn daje oprócz wrażliwości na agresję również sztywność wymagań wobec innych ludzi, która może dochodzić do nieprzejednania; tej osobie ważne jest zrozumienie, że wysokie wymagania wobec innych są zwykle podświadomie motywowane niezadowoleniem z samego siebie, oraz uświadomienie sobie, w czym tkwią jej własne braki i niedociągnięcia. Tutaj opanowanie daje doskonałe narzędzia i pracę na wysokich wibracjach energetycznych.
Półtorakwadrat Saturna: Jeśli koło fortuny utknęło w rowie, krzyż losu można dźwigać na plecach. Ten aspekt daje w sferach rządzonych przez te planety przeszkody podobne do kajdan: można chodzić, ale ciężko. Osoba jednak odczuwa je nie zawsze (jak przy kwadracie Saturna), a czasem, i poza tym może wypracować sobie specyficznie niezgrabny sposób poruszania się, nie do końca estetyczny, lecz w zasadzie akceptowalny. Jeśli wejdzie to w nawyk, staje się bardzo stabilne, a osoba ma tendencję sceptycznie odnosić się do innych ludzi obdarzonych „zbędną” i nawet szkodliwą dla nich wolnością: młot parowy ma tylko jeden stopień swobody (góra–dół), lecz działa tak, że miło się na niego patrzy, a barani róg zgniata w naleśnik. Podświadomie człowiek odczuwa jednak silne ograniczenia w sferach rządzonych przez te planety, które zmuszają go do poruszania się po bardzo wąskiej ścieżce w interakcji ze światem zewnętrznym, i może mieć silne kompleksy niższości, lecz stara się je wypierać do podświadomości. W życiu wewnętrznym szuka i długo nie znajduje drogi do głębokiego opanowania sfer rządzonych przez te planety, gdyż istniejący u niej początkowo bardzo sztywny schemat pozwala jej poruszać się jedynie całkowicie określonymi, grubymi ścieżkami, niejako blokując subtelności. Tutaj opanowanie przekształca sztywny kaganiec psa w giętką mądrość mędrca, który przenika bieg i odgałęzienia karmy nawet w pozornie beznadziejnych sytuacjach, lecz do tego trzeba przezwyciężyć wewnętrzne ograniczenia w sferach rządzonych przez te planety i zrozumieć, że w świecie zewnętrznym skuteczność przynosi znacznie bardziej obróbka niż pańszczyzna.
