Kwadrat Marsa – Chiron
(Tranzyt. Mars → Natalny Chiron)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Kwadrat Marsa: brzytwą, którą ostrzy się pióro pisarza, nie należy siekać kapusty. Kwadrat Marsa nadaje planetarnym przejawom grubiaństwo, dysharmoniczną siłę, która niszczy jej zasadę we wszystkich subtelnych przejawach. Ta destrukcja dokonuje się zarówno w świecie wewnętrznym, jak i zewnętrznym, przy czym, jeśli człowiek nie podejmuje wysiłków, by jej przeciwdziałać, jest ona dość silna. Karma kwadratu Marsa oznacza zakaz bezpośrednio-energetycznego przejawu zasady planetarnej (który nigdy nie wychodzi harmonijny ani konstruktywny) oraz wymóg opracowania jej wyższej oktawy. Jednocześnie człowiek jest wewnętrznie bardzo zainteresowany sferami rządzonych przez planetę, ciągną go tam jakieś siły, a jego wyobrażenie o własnych możliwościach (a często także o osiągnięciach) w tych sferach może być bardzo wysokie, choć niepowodzenia i rozczarowania nie ominą. Na niskim poziomie człowiek w sferach tej planety może być czasem niebezpieczny dla otoczenia, ale największe niebezpieczeństwo zawsze grozi jemu samemu. W przypadku kwadratu Marsa prawo karmy, które oddaje za wprowadzenie do świata dysharmonii, działa energicznie i często dość szybko (czasem, co prawda, uderzenie zwrotne trafia jedynie w świat wewnętrzny człowieka, w którego duszy dokonują się zniszczenia, które mogą pozostać niezauważone przez otoczenie, z wyjątkiem okoliczności, że ogólny poziom człowieka gwałtownie spada). W życiu wewnętrznym ten aspekt daje możliwość znacznego wzrostu, uświadomienia sobie swoich grubiańskich programów podświadomości, w tym także prawie zwierzęcych instynktów, przedstawionych w tym przypadku bardzo wyraziście i dobitnie, zwłaszcza przy włączeniu planety, oraz ich transformacji do bardziej cywilizowanej i akceptowalnej postaci, czyli przejścia na energie wyższych wibracji. Opracowanie daje możliwość pracy z planetą na małych energiach, ale ujawniając przy tym takie subtelności jej zasady, które w ogóle nie są dostępne w inny sposób. Człowiek pozna całą niszczycielską siłę planety w jej niższej oktawie, co da mu zrozumienie jej przejawów u innych i możliwość pomocy im w opracowaniu jej zasady, zwłaszcza w poskromieniu swojego niższego początku w odpowiednich sferach; jednak wolnym strumieniem jej wibracji na niskim poziomie nie zdoła on nigdy zawładnąć; tak, kwadrat Mars – Wenus może dać wyrafinowanego rozpustnika albo wspaniałego seksuologa, ale seksualnym gigantem ta osoba nigdy nie zostanie.
Kwadrat Chirona: zanurzywszy się w nurt życia, nie należy bez potrzeby puszczać baniek. Kwadrat Chirona daje człowiekowi w sferach wpływu planety silne, niezrozumiałe i na pozór absolutnie nieprzezwyciężalne ślepe uliczki rozwoju, których otwieranie nie jest pośpieszane. Jeśli kwadrat stoi w nieruchomym krzyżu, mogą to być drobne ślepe uliczki, które nieustannie zmieniają się wzajemnie, za którymi jednak można dostrzec jedną wielką, stale się odtwarzającą. Kwadrat Chirona oznacza karmiczne żądanie spojrzenia na planetę i związane z nią problemy w sposób niestandardowy, w szczególności szukania ich źródła we własnej niedoskonałości, dysharmonijnej interakcji programów podświadomości oraz przestrzegania społecznych stereotypów, które Chiron zawsze przezwycięża, a w przypadku kwadratu – najbardziej intensywnie. Kwadrat Chirona nie daje człowiekowi w odpowiednich sferach możliwości podążania za zwyczajnymi poglądami i stereotypami: szybko prowadzą one działanie w ślepy zaułek, a podnosi się niewiarygodny chaos, za którym coś się kryje, ale co dokładnie pozostaje niezrozumiałe. Na średnim poziomie u człowieka może wytworzyć się stosunek typu czarnego humoru, który jest lepszy od paniki, ale jednak konstruktywny nie jest. Wymaga się wówczas od człowieka, by rozeznał się w sobie, zrozumiał rolę zasady planetarnej w swoim życiu (wewnętrznym i zewnętrznym) i uczynił coś konstruktywnego z punktu widzenia Chirona, czyli zmaterializował pewne subtelne plany związane z planetą. Zwykle wygląda to jak zmaterializowany cud, ale taki, któremu można nauczyć innych. Na wysokim poziomie ten aspekt daje przelom w wielkiej twórczości w sferach związanych z planetą i zdolność odkrycia oryginalnego talentu w innych, ale także uczucie niezadowolenia zarówno ze swoich metod, jak i konkretnych osiągnięć, jakby ktoś za plecami człowieka z niedwuznacznym szyderstwem, przechodzącym w jawne szyderstwo, mówił mu: „I co?”. Na niskim poziomie człowiek może postawić sobie za cel zdyskredytowanie wszelkich twórczych przejawów zasady planetarnej i w pewnym stopniu w tym osiągnąć sukces, zwłaszcza dotyczący jego samego.
