Półkwinkunks Merkury – Pluton
(Tranzyt. Merkury → Natalny Pluton)
Aweksam Podwodny. Aspekty
Półkwinkunks Merkurego: Aby wyrazić uczestnictwo, trzeba je posiadać. W sferach rządzonych przez planetę oraz w szczególności w ludzkim myśleniu i racjonalnych rozważaniach będą się przejawiać tendencje do humanitarnych aspektów odpowiednich problemów. Na słowa człowiek będzie domagał się podejścia humanitarnego i bardzo obrazi się na ostre (jego zdaniem) uwagi otoczenia, odbierając je jako antyludzkie. Jednak w tym przypadku związek między zasadą planety a merkuryjską jest słaby, dlatego z jednej strony negatywne momenty związane z przejawami Merkurego (np. obraźliwe słowa) bezpośrednio nie wpływają na sfery rządzone przez planetę, choć człowiekowi może się wydawać, że to nie tak, a z drugiej strony pozytywny wpływ Merkurego na człowieka i odpowiednie sfery ludzkie mają słabe bezpośrednie działanie, choć człowiek może tego nie zauważać. Dlatego powinien on dążyć albo do subtelnych efektów, albo włączać inne planety, aby (z punktu widzenia otoczenia) nie okazać się pustym gadułą i demagogiem, który wyłącznie na słowach troszczy się o dobro bliźniego.
Półkwinkunks Plutona: Odebrać losowi jego zwyczajnego pokarmu byłoby po prostu nieludzkie. Interpretacja tego aspektu zależy od aspektów planety i Plutona, a przede wszystkim od poziomu ewolucyjnego człowieka. Tutaj fatalne okoliczności sprawdzają i oczyszczają (w sferze planety) tak delikatną kwestię, jak ludzkość, przy czym zarówno tej danej jednostki, jak i jej otoczenia. Harmonijny półkwinkunks może dać pewną ochronę przed losem, porównywalnie „ludzkie” jego przejawy, podczas gdy aspekt napięty z kolei daje twardą próbę ludzkości, a jeśli człowiek jej nie wytrzyma, może stać się okrutnym tyranem, czarnym nauczycielem, który niszczy wszystko ludzkie w ludziach od niego zależnych. Dla człowieka, który wkroczył na ścieżkę rozwoju duchowego, jest to bardzo perspektywiczny aspekt: Pluton unaoczni w sferach planety wszystkie niedoludzkie programy podświadomości, a pogodzenie się z ograniczającymi, choć bolesnymi i na pierwszy rzut oka antyhumanitarnymi stratami pozwoli je przekształcić w ewolucyjnie wyższe. Na przykład półkwinkunks Pluton–Mars unaoczni agresję jako nieludzki przejaw, i wówczas człowiek na niskim poziomie może stać się agresywnym dręczycielem, który energicznie niszczy w ludziach wszystko ludzkie; na średnim poziomie człowiek będzie unikał agresji, odczuwając, że jest ona antyhumanitarna (szczególnie w odniesieniu do siebie), ale czasem i tak z nią się zetknie, odczuwając jej obecność także w sobie, lecz starannie wypiera to uczucie; na poziomie pracy nad sobą człowiek, uświadomiwszy sobie wewnętrzną agresję ujawnioną przez Plutona jako antyludzką z natury, przekształci ją w energię konstruktywną, podnosząc jednocześnie częstotliwość wibracji energetycznego przepływu (chuligan staje się nauczycielem karate). Wówczas zarówno los, jak i oczyszczenie w otoczeniu planety okażą się, o ile to możliwe, ludzkie.
