Witam serdecznie, drodzy goście naszej strony!
Pozwólcie, że rozpocznę temat astrologicznej korekty wychowania dzieci, dostosowanej do ich temperamentu, którą można przeprowadzić metodami astropsychologii.
W astrologii istnieje taki nurt – astropsychologia, będąca połączeniem technik psychologicznych i analizy astrologicznej. Astrolog określa temperament dziecka na podstawie dominujących żywiołów w horoskopie i może szybko udzielić praktycznych rad rodzicom w kwestiach wychowania ich dziecka, co jest szczególnie ważne przy różnych temperamentach rodziców i ich potomstwa. W przeciwnym razie nie da się uniknąć konfliktu „rodzice i dzieci”.
Temperament jest parametrem fizjologicznym, a w zależności od niego jesteśmy mniej lub bardziej cierpliwi, mniej lub bardziej konfliktowi, mniej lub bardziej otwarci na zdanie innych ludzi. Dlatego ten temat jest bardzo ważny i skuteczny właśnie w rozwiązywaniu konfliktowych sytuacji w rodzinie, w pracy oraz w związku z nauką dzieci w wieku przedszkolnym.
Dzisiaj porozmawiamy o tych dzieciach, u których w horoskopach większość planet znajduje się w ogniowych znakach Zodiaku: Baranie, Lwie, Strzelcu. Przy tej okazji przypomnę, że horoskop składa się z dziesięciu planet, o czym zwykle mało kto wie. Z tego powodu możecie być na przykład Bliźniętami lub Rybami, ale mieć większość planet w osobistym horoskopie właśnie w ogniowych pozycjach. Wówczas ten opis będzie dotyczył właśnie was. Aby dowiedzieć się szczegółowo, jaki żywioł przeważa w waszym horoskopie, należy zapoznać się z kompetentnie sporządzonym horoskopem.
Baran, Lew i Strzelec są związane z cholerycznym temperamentem, a przy wyraźnej przewadze żywiołu Ognia w horoskopie są wyrazistymi ekstrawertykami. Proszę wziąć to pod uwagę, gdyż jeśli sami jesteście ogniem i cholerykiem, a wasze dziecko lub partner życiowy – Wodą (Rakiem, Skorpionem lub Rybami) i melancholikiem, to w krytycznych sytuacjach porozumienie między wami może okazać się bardzo trudne.
Zatem Ogień w astrologii jest związany z ekstrawertycznym typem osobowości – głośnymi i dynamicznymi ludźmi, dziećmi-niepokojami. Z takimi maluchami, a później z dorosłymi, bardzo ważne jest nauczenie się mówić ich językiem. W przeciwnym razie nie da się skutecznie przekazać informacji. Nie zostanie ona przyswojona. Przekazywanie ogniowi informacji lepiej w krótkich zdaniach, robić przerwy, a na koniec koniecznie podsumować wszystko, co zostało powiedziane. Bądźcie przygotowani na to, że słuchając zadania, ogniowiec będzie was często przerywał. Robią to nieświadomie – z obawy, że zapomną swoje szalone pomysły, które pojawiają się w trakcie rozmowy. Reagować na przerywanie należy więc spokojnie, gdyż maluch nawet nie zauważa, że łamie zasady komunikacji z dorosłymi. Och, a jak wymagające będzie to dla waszej cierpliwości!
Jak już z pewnością wiecie, ludzie ogniści nie są zdolni do długiej i monotonnej pracy, ciężko im wykonać to, co wymaga cierpliwości i długotrwałej koncentracji. Ich psychika nie jest do tego predysponowana. Ta umiejętność kształtuje się jedynie poprzez wieloletnią pracę i determinację, rozwijać ją należy celowo i nie pozostawiać jej przypadkowi. A to, przyznajcie, w całości jest zadaniem rodziców. Zajmować się tymi dziećmi lepiej w formie zabawy i zdecydowanie nie pozostawiać ich samych od „a” do „z” przy wykonywaniu jakiegoś zadania, polegając na ich poczuciu odpowiedzialności. Efekt będzie – w najlepszym razie pół zrobionej pracy. Ta zasada obowiązuje również dorosłych ogniowców: im ciekawsze i bardziej zwięzłe przedstawienie materiału, tym większe szanse na jego przyswojenie.
Na lekcjach w klasach początkowych takim dzieciom trudno wysiedzieć całej godziny lekcyjnej. Dlatego przygotujcie się, drodzy rodzice, na uwagi nauczycieli i kaprysy waszego ucznia.
Jeśli jednak trzeba dać maluchowi ważne zadanie, starajcie się dzielić je na małe części i za każde takie mini-zadanie musicie wymagać sprawozdania oraz sprawdzać wykonaną pracę. W przeciwnym razie nie osiągniecie oczekiwanego rezultatu. I dziecko ponownie nie jest tu winne – z powodu wrodzonych cech psychiki dla niego prawie niemożliwe jest długie i skoncentrowane skupienie uwagi na jednej rzeczy.
Również ludzie ogniści absolutnie nie tolerują niepewności w żadnej formie i dążą za wszelką cenę do jej usunięcia. U dorosłych ten model zachowania często powoduje wiele problemów w relacjach. U dzieci natomiast kształtuje nietypowe zachowania i daje duże predyspozycje do działalności twórczej.
Zatem jeśli wróciliście do domu i zauważyliście, że wasze ulubione firanki zostały w niektórych miejscach przerobione na sukienki dla lalek, nie złośćcie się na dziecko – waszym spóźnieniem zmusiliście je do szukania wyjścia z sytuacji niepewności. I z reguły ogniowe dzieci szybko znajdują takie rozwiązanie. Przecież są one generatorami pomysłów i nie potrafią długo się nudzić!
Jeśli chcecie zrobić dziecku reprymendę lub wyrazić uzasadnioną krytykę, miejcie na uwadze, że krytykę znoszą bardzo źle i ostro reagują na wszelkie uwagi pod swoim adresem. Bądźcie więc bardzo precyzyjni w tym, co i jak mówicie. Żadnych emocjonalnych wyrzutów – tylko logiczne i uzasadnione fakty. W przeciwnym razie ryzykujecie wywołanie potężnej fali protestu lub odwrotnej reakcji emocjonalnej. W konflikcie ludzie ogniści po prostu odbijają emocje swojego partnera i bardziej niż inne żywioły są skłonni do szorstkiej i emocjonalnie parzącej formy komunikacji. Takie już jest Ogień. Dlatego takiego dorosłego, na przykład, lepiej kontrolować nie w formie ustnej, a pisemnej.
Dla sprawiedliwości zaznaczę, że właśnie ogniowy typ ludzi jest bardzo odporny na stres twórczy i doskonale sprawdza się w pracy grupowej, jeśli istnieje wspólna sprawa. Nawet w wieku dziecięcym nie boją się obciążeń, dobrze sobie z nimi radzą przy osobistym zainteresowaniu, z przyjemnością pracują w warunkach zespołowych.
