Indyjska astrologia

Indyjska astrologia.

Wykład 1

Ajanamsa (precesja)

W Indiach stosuje się kilka systemów astrologicznych. Omówimy

najbardziej popularny z nich, zwany PARASARĄ, od imienia jego

założyciela. Słowo to oznacza „Najwyższą Drogę”.

Obliczanie położenia planet odbywa się nie w oparciu o zodiak

tropikalny, jak w zachodniej astrologii, lecz w oparciu o zodiak

gwiazdowy lub sferyczny, bliższy rzeczywistemu układowi gwiazdozbiorów:

granice znaków są wyznaczane z uwzględnieniem ajanamsy, czyli precesji.

System przyjęty w zachodniej astrologii, w którym początek znaków

jest liczony od punktu równonocy wiosennej niezależnie od jego

położenia, Indusi nazywają SAJANA. Swój system, w którym początek

znaków jest zawsze liczony od jednej gwiazdy (Rewati, Zeta Ryb),

nazywają NIRĄJANA.

Wielkość ajanamsy, czyli precesji, wynosi według T.

Brahma 48 sekund na rok lub 7’57” na 10 lat. Jednakże on sam

wskazuje, że u różnych autorów wielkość ta jest różna. Tak więc

wielkość ajanamsy na 1 stycznia 1951 roku podają oni następująco:

Raman Ayer Lahiri Feigan–Bradley

1.1.50 21 42′ 23 02′ 23 09′ 24 02′

Dlaczego tak się dzieje? „Data, kiedy oba Zodiaki pokrywały się –

pisze Raman – nie jest dokładnie znana, dlatego wielkość ajanamsy

waha się między 19 a 23 stopniami. Gwiazda, która oznaczała początek

odliczania, albo została zapomniana, albo zgasła, choć niektórzy

biorą za nią Zetę Ryb… Aby nie zmuszać czytelnika do zagłębiania się

w techniczne szczegóły nieustannej dyskusji o precesji równonocy,

proponujemy mu dość prostą metodę obliczania ajanamsy.

Obliczanie ajanamsy dla osób urodzonych w danym roku naszej ery:

1) od daty urodzenia odejmuje się 397 (przypuszczalny okres

zrównania obu Zodiaków);

2) resztę mnoży się przez 50 1/3 sekundy i przelicza na stopnie i

minuty.

W Indiach wydawane są specjalne efemerydy, w których położenie

planet jest podawane w oparciu o zodiak sferyczny, na przykład:

Swamikannu Pillai (Diwan Bahadur LD Swamikannu Pillai).

Panchang and Horoscope of The Indian Calendar and Indian

Astrology. – Asian Educational Services, New Delhi 1985.

Nam zaś przyjdzie dokonać przeliczenia. Można sporządzić listę

planet, przeliczając oddzielnie położenie każdej, można „na oko”

odjąć od długości planet 23 stopnie; można wreszcie narysować

okrąg ze znakami zodiaku na przezroczystym papierze i nałożyć go

na zwykłą kosmogramę, przesuwając go o wielkość precesji. Należy

mieć na uwadze, że w Indiach uwzględnia się jedynie siedem planet,

od Słońca do Saturna, plus jeszcze Rahu i Ketu.

Rasy (znaki)

Mapę w Indiach rysuje się w kształcie prostokąta. Znaki

zodiaku są w niej rozmieszczone zgodnie z ruchem wskazówek

zegara. Nazwy znaków i planet są wpisywane do mapy słownie lub

skrótami literowymi:

———–T———–T———–T———-¬

PI AR TA GE GE

¦ ¦ ¦ ¦ ¦

+———-+———–+———–+———-+

AQ W centrum mapy zwykle CN CN

¦ ¦ podaje się jej rodzaj, a ¦ ¦

+———-+ także imię osoby oraz +———-+

¦ CA ¦ dane jej urodzenia. |LE |

¦ ¦ ¦ ¦

+———-+———–T———–+———-+

SA SC SC LI VI VI

¦ ¦ ¦ ¦ ¦

L———-+———–+———–+———–

Rozmieśćmy na mapie planety i zaznaczmy AS, który nazywa się

Lagni. Wówczas lagna staje się początkiem pierwszego domu.

Domów w indyjskiej astrologii używa się tylko równych, po 30

stopni każdy.

Niektórzy astrolodzy uważają lagnę nie za początek, lecz za środek

(15 stopni) I domu, wówczas granice domów mają długość +/-15

stopni od długości AS. My jednak będziemy się trzymać pierwszej

zasady.

Lagna (AS) jest oznaczana ukośną linią w odpowiednim kwadracie

kosmogramy.

Gdy czas urodzenia jest nieznany lub znany niedokładnie, indyjscy

astrolodzy zamiast Lagny biorą ĆANDRA LAGNĘ, czyli miesięczny AS:

za początek I domu przyjmuje się długość Księżyca (Ćandra

po sanskrytu oznacza „Księżyc”), pozostałe domy są odmierzane od

niego co 30 stopni każdy.

Znaki w indyjskiej astrologii mają swoje nazwy i znaczenia, które

nieco odbiegają od europejskich. Zresztą z biegiem czasu różnice te

będą się powiększać, gdyż w wyniku precesji granice indyjskich znaków

odchodzą coraz bardziej od europejskich. Jednak znaczenie znaków

dla interpretacji horoskopu jest niewielkie, dlatego ich nie

omawiamy. Informacje na ich temat można znaleźć w literaturze,

np.:

Ayer BAK Everyday Astrology. Practical Guide To Indian &

Western Astrology. 1958 r. DB Taraporevala Sons & Co. Private

Ltd. 22nd Edition 1976.

Sthana bala (moce planetarne)

Teraz sprawdzimy, jakie moce posiadają planety w powstałej

kosmogramie. Moce te nazywane są po sanskrytu STHANA Bala, co

oznacza „pozycyjną moc”, a ich klasyfikacja nieco różni się od

europejskiej.

Planety w tabeli są ułożone według wzrastającej „jasności”

(NAJSARDŻIKA Bala) lub siły ich światła, jak to sobie wyobrażali

Indusi. Według nich najmniej jasną planetą był Saturn, najjaśniejszą –

Ketu.

————————————————————————->

planeta ucćha mułatrikonu swakszetra nicza |

ekscelencja wyższa trzecia własny dom upadek |

||

Saturn 20 Waga 0–20 Wodnik 20–30 Wodnik, 0–30 Rak 20 Baran |

Mars 28 Rak 0–12 Baran 12–30 Baran, 0–30 Skorpion 28 Lew |

Merkury 15 Panna 16–20 Panna 20–30 Panna, 0–30 Bliźnięta 15 Ryby |

Jowisz 5 Rak 0–5 Koziorożec 5–30 Koziorożec, 0–30 Strzelec 5 Lew |

Wenus 27 Waga 0–20 Skorpion 20–30 Skorpion, 0–30 Byk 27 Panna |

3 Byk 3–30 Byk 0–30 Rak 3 Skorpion |

Słońce 10 Baran 0–20 Lew 20–30 Lew 10 Waga |

Rahu Panna, Bliźnięta – – Rak, Lew |

Ketu Panna, Bliźnięta – – Rak, Lew |

L———————————————————————

Najlepszym położeniem jest ucćha, ekskelencja. Bardzo dobre,

lecz słabsze od ucćhi – mułatrikona, „najwyższa trzecia”. Prosto

dobre – swakszetra, własny dom. Upadek (noc) jest uważany za

złe położenie. Wygnanie (lub uwięzienie) nie jest znane w indyjskiej

astrologii.

W przeciwieństwie do astrologii europejskiej, podniesieniem Merkurego

jest nie Wodnik, a Panna. Rahu i Ketu, ściśle rzecz biorąc, nie są

planetami, dlatego nie mają pełnego zestawu mocy. Jednak w znakach

Merkurego są w ekskelencji, w znakach świetlistych – w upadku.

Budując indyjskie mapy, najlepiej jest najpierw sporządzić tabelę,

w której zaznacza się moce planetarne.

Bhawa (domy)

Tak samo sporządza się mapę domów, czyli pierwszą mapę

roboczą, zwaną LAGNA KUNDALI (mapa domów według AS) – od sanskrytu

„pierścień”, „koło”, porównaj kundalini.

———–T———–T———–T———-¬

12 1 2 3 3

¦ ¦ ¦ ¦ ¦

+———-+———–+———–+———-+

11 4 4 11

¦ ¦ LAGNA KUNDALI ¦ ¦

+———-+ +———-+

10 05.05.1955/10:30 5 5

¦ ¦ ¦ ¦

+———-+———–T———–+———-+

9 8 8 7 6 6

¦ ¦ ¦ ¦ ¦

L———-+———–+———–+———–

Domy, które są odliczane od Lagny, nazywane są po sanskrytu

BHAWAMI.

Każdy dom, jak już wspomniano, wynosi 30 stopni. Znaczenie domów

jest ogólnie podobne do europejskich, choć nieco się od nich

różni.

Indusi dzielą domy na kilka kategorii.

Ze względu na pozycję w mapie:

Domy kątowe (I, IV, VII, X) nazywane są KENDRAMI (od sanskrytu

„centrum”).

Domy trójkątne od I domu, V i IX, nazywane są TRIKONAMI

są uważane za najlepsze domy horoskopu.

Rozróżnia się również UPAĆAJĘ – „domy wzrostu” (III, VI, X, XI) oraz

Dusztchani – „złe domy” (VI, VIII, XII). Co to oznacza, zobaczymy

później.

P o h f i l o z o f s k i m z n a c z e n i u:

I, V, IX – domy dharmy. Dharma w religii hinduskiej to

porządek życia, zbiór zasad moralnych i społecznych. Człowiek,

wypełniając swoją dharmę, trafia po śmierci do Królestwa Bogów,

nie wypełniający zaś – do piekła.

II, VI, X – domy artha. To działalność społeczna,

ukierunkowana na zdobywanie korzyści i bogactwa. W traktacie

„Arthaszastra” (IV w. p.n.e.) mówi się, że dobra materialne

są podstawą religii i zmysłowych przyjemności (mokszy i kamy).

III, VII, XI – domy kamy. To przyjemność, szczególnie

miłość, pożądanie zmysłowe.

IV, VIII, XII – domy mokszy. W religii hinduskiej tak

oznacza się wyzwolenie duszy, uwolnienie jej od kolejnych wcieleń,

zjednoczenie z Brahmanem, wypełnienie przez człowieka swojej karmy.

„Zawsze ważniejsze jest to, co poprzednie – mówi się w Kamasutrze: – Artha

jest ważniejsza niż kama, gdyż ta ostatnia staje się możliwa dopiero dzięki

arthy; jeszcze ważniejsza jest dharma, gdyż jedynie ona umożliwia

arthę”.

P o j e d n o c z e s n y m p r a k t y c z n y m z n a c z e n i u:

I Tanubhawa (sanskr. „dom ciała”): postura,

zachowanie, charakter;

II Dhanabhawa (dom bogactwa): majątek, dochody, budżet

rodzinny; przyczyna śmierci (zob. maraka);

III Bhratrubhawa (dom braci): intelekt; także bracia i

siostry;

IV Sukhabhawa (dom radości): ogólny sukces, wykształcenie;

dom rodzinny; matka; środki transportu. W horoskopie żeńskim

także życie seksualne.

V Putrabhawa (dom dzieci): sukces, sława; dzieci;

VI Satrubhawa (dom trudności): długi, ubóstwo, wrogowie;

choroby;

VII Kalatrabhawa (dom żony): małżeństwo; śmierć (zob. maraka); w

horoskopie żeńskim także uroda;

VIII Ajurbhawa (dom siły życiowej): długość

życia, zdrowie, zdolności (talenty); nieruchomości. W horoskopie

żeńskim – życie męża;

IX Dharmabhawa (dom dharmy, zob.): bóg, guru, ojciec,

podróże; wiara. W horoskopie żeńskim – dzieci;

X Karmawbhawa (dom karmy, zob.), także Madhja Lagna lub

Dasama Bhawa: rodzaj zajęcia, filozoficzne rozważania; karma;

XI Labhabhawa (dom zysku): zdobycze, wygrane;

XII Wridżabhawa (dom wrogości): straty, moksza (zob.).

Grah (planety)

Indyjscy astrolodzy wolą pracować z dziewięcioma planetami:

siedmioma klasycznymi, od Słońca do Saturna, plus węzłami księżycowymi,

północnym i południowym, zwanymi Rahu i Ketu. Oczywiście, wiedzą oni

o istnieniu Urana, Neptuna i Plutona, ale wolą z nich nie korzystać.

Posługują się także planetami fikcyjnymi, których jednak oblicza

nie wszyscy astrolodzy.

Planety uczestniczące w jakiejkolwiek sytuacji horoskopowej

nazywane są karakami (dosł. „wykonawca” obowiązków).

Planety odpowiedzialne za śmierć (właściciele domów śmierci, II i VII)

nazywane są marakami.

Poniżej planety ułożone są w kolejności wzrastającej siły.

1. Słońce: Rawi lub Surja. Rawi to jedno z imion Słońca

w mitologii wedyjskiej. Surja to syn Diajusa i Aditi. Diajus Pitar

(por. Zeus Pater, Dies Piter = Jowisz) – bóg nieba, wielki praojciec.

Aditi – starsza córka Brahmy, bogini wieczności i światła. W horoskopie

– PITRU KARAKA, wskaźnik ojca (w dziennym narodzeniu; dla nocnego

zob. Wenus). Oznacza także duszę, złoto, sławę, władzę.

2. Księżyc: Ćandra lub Soma. Księżyc, jak widać, uważany jest w

Indiach za silniejszy od Słońca. Słowo Ćandra, „Księżycowy”: epitet

boga Księżyca Somy. Soma porwał Tarę, żonę Brihaspatiego (boga planety

Jowisz), przez co wybuchła wojna. U Somy i Tary urodził się syn Budda

(Merkury). Tak samo nazywano napój używany jako rytualny trunek i

ofiara dla bogów (u Persów – haoma). W horoskopie – MATRU KARAKA,

wskaźnik matki (w nocnym narodzeniu; dla dziennego zob. Wenus).

Oznacza także ciało (umysł), srebro, mleko.

3. Wenus: Śukra, „Jasny”: epitet boga Wenus Bhrigu Muniego

(wszystkie bóstwa planet u Indian są płci męskiej). Uważany był za syna

Bhrigu, boga z rodu Pradźapati, kapłana demonów (Bali i Dajtjów). W

horoskopie – KALATRA KARAKA, wskaźnik męża. W dziennym narodzeniu

także wskaźnik matki. Może oznaczać także różne kobiety, romans,

sztukę, klejnoty, handel.

4. Jowisz: Guru, „Nauczyciel”. Bóg Brihaspati, syn Angirasy.

Kapłan bogów: początkowo czysto kapłańskie bóstwo, prototyp

Brahma, później bóg wymowy (wtedy nazywany Gispati lub

Waczaspati). Jego żonę Tarę porwał Soma, a Brihaspati wraz z innymi

bogami uwolnił ją. W horoskopie – PUTRA KARAKA, wskaźnik dzieci.

Oznacza także starszego brata, zaszczyty, kapłaństwo, dźńanę

(wiedzę).

5. Merkury: Budda. Oczywiście, to Budda,

„Oświecony”: w sanskrycie oba te imiona pisze się i wymawia

tak samo, jednak w rosyjskim tłumaczeniu przyjęto je rozróżniać. Poza

tym „Budda” jest poprawniej (w sensie wymowy). W mitologii wedyjskiej

– ten sam porwany syn Somy i Tary (boga Księżyca i jego małżonki).

Równoległości są tu całkowicie rozpoznawalne: wielu autorów wskazuje na

astrologiczne podobieństwo Merkurego do Księżyca z jednej strony i do

Jowisza – z drugiej. W horoskopie – KARMA KARAKA, wskaźnik rodzaju

zajęcia (nie ma bezpośredniego związku z karmą jako taką, która w

sanskrycie nazywa się karman). Może oznaczać także wuja ze strony

matki lub, przeciwnie, bratanka. Poza tym wskazuje na: wykształcenie,

biznes, zdolności do mówienia i pisania.

6. Mars: Mangala lub Kuźa, także Angaraka. Utożsamiany z

bogiem wojny Karttikeya. W horoskopie – BHRATRU KARAKA, wskaźnik

braci i sióstr. Może wskazywać na młodszego brata, w horoskopie

żeńskim – na męża lub męża w ogóle. Poza tym oznacza rany,

wypadki, broń.

7. Saturn: Sani (Śani). Bóstwo tej planety przedstawiane jest w

postaci człowieka o ciemnej (czarnej) skórze, w ciemnych szatach

(można przypomnieć etiopską legendę o tym, że Mojżesz był czarnym

Murzynem). Uważany jest za syna Słońca i jego służącej Ćaji.

Ćaja („Cień”): Sandźna, żona Słońca-Surji nie mogła urodzić

potomka i raz posłała do łoża zamiast siebie Ćaję. Słońce, myśląc, że

to Sandźna, spłodziło z nią troje dzieci (Sani, Sawarnię i Tapati).

W horoskopie – AJURKARAKA, wskaźnik życia i zdrowia. Może

oznaczać także władzę, bogactwo, długie życie, ale i marudzenie,

nietowarzyskość. W nocnym narodzeniu – ojciec.

Aparaksza grahas lub planety cieni

Następne są Rahu i Ketu, Głowa i Ogon Smoka, północny i

południowy (lub wstępujący i zstępujący) węzeł księżycowy. Legenda o

nich jest następująca:

raz bogowie zebrali się, by pić amrytę, napój nieśmiertelności; o

tym dowiedział się pewien wężopodobny demon-rakszas (o tym

powiedział Budda, bóg planety Merkury). Niepostrzeżenie podpełzł on do

czaszy z amrytą i, podczas gdy bogowie się bawili, upił się cudownym

napojem. Surya i Ćandra (bóstwa Słońca i Księżyca) zauważyli to i

zawołali Wisznu. Wisznu, rozgniewany, dobył miecza i rozciął

demona na pół. Lecz ten już stał się nieśmiertelny i miecz nie

zadał mu większej szkody. Od tamtej pory obie jego połowy żyją

osobno, czasem porywając w niewolę Suryę lub Ćandrę.

Stąd też wyobrażenie, że demon (smok) dobrze czuje

siebie w Bliźniętach i Pannie (w domu Buddhi) i słabo — w Raku oraz Lewie (w domu

Ćandry i Surya).

Indyjscy astrolodzy czytają z Rahu i Ketu wszystko to, co ich

europejscy koledzy czytają z planet transsaturnowych — i, oprócz

tego, jeszcze wiele więcej. Indyjski astrolog może powiedzieć o człowieku wszystko

lub prawie wszystko, opierając się jedynie na położeniu Głowy i Ogonu

Smoka — nawet bez uwzględniania ich aspektów z innymi planetami.

8. Rahu. W wedyjskiej literaturze — Swarbhanu, demon zaćmienia,

praojciec komet i meteorów. „Umysł bez siły”. „Osiem czarnych koni

pędzi mroczną kolaskę Rahu”, powiedziano w „Wisznupuranie”. To jest

symbol świata doczesnego, naszego codziennego życia. W horoskopie — MATCHAMAH

KARAKA (pokrewieństwo po linii żeńskiej). Wskazuje na rozwój umysłu

(intelektu). Może także oznaczać dziadka.

9. Ketu (tylna, pozbawiona umysłu, ale posiadająca broń —

ząbkowanym ogonem) część wężopodobnego demona. Powiedziano w

„Wisznupuranie”: „Osiem koni kolaski Ketu, szybkich jak wiatr,

koloru ciemnoczerwonego lakieru lub dymu ze słomy, która płonie”. Symbol świata

tamtego, górskiego. W horoskopie — PITHAMAH KARAKA (pokrewieństwo po

linii męskiej). Wskazuje na rozwój intuicji, na dźńanę.

Może także oznaczać babcię.

Szczegółowiej o znaczeniu planet w każdym znaku i domu indyjskiej

kosmogramy można dowiedzieć się z książki: Hopke T. Wedyjska astrologia.

Kijów, 1992.

Het Monster. Indyjska astrologia.

Wykład 2

Miesięczny Zodiak

W indyjskiej astrologii Księżycowi przypisuje się bardzo duże znaczenie,

czego jeszcze wielokrotnie się przekonamy. Dlatego w Indiach, oprócz słonecznego,

aktywnie korzysta się z miesięcznego Zodiaku, czyli systemu miesięcznych

stacji lub nakszatr. Miesięcznymi stacjami posługiwali się także

Arabojęzyczni, a za nimi i Europejczycy. W europejskiej literaturze są one często (i

niesłusznie) nazywane „miesięcznymi domami” lub „miejscami przebywania” (por.,

np.: A. Wołgin. Miesięczna astrologia. Woroneż, 1992).

NAKszATRA (od sanskryckiego „gwiazda, konstelacja”): miesięczna stacja w

indyjskiej astrologii. Wyróżnia się 27 gwiazd po 13°20’ (lub rzadziej — 28 po

12°51’26”). Arabowie i Mongołowie wolą posługiwać się 28 stacjami,

ale my będziemy korzystać z pierwszej systemu (27 stacji) — nie tylko

dlatego, że jest wygodniejszy do liczenia, ale także dlatego, że na nim

oparta jest inna, nie mniej ważna, systema NAWAMSA.

NAWAMSA (od sanskryckiego „jedna dziewiąta”): podział koła zodiaku

na odcinki po 3°20’ każdy, jedna z warga przyjętych w

indyjskiej astrologii. Te ćwiartki nakszatr są czasem nazywane także

padami („krokami”). Dziewięć Nawams odpowiada jednemu znakowi

(30°). W książce Toma Hopke „Wedyjska astrologia” podano znaczenie

nie tylko nakszatr, ale i każdej nawamsy osobno. Tą książką

można posługiwać się, choć nazwy gwiazd są tam pomieszane, a ogólnie

tłumaczenie miejscami jest bardzo kiepskie.

Każda nakszatra nosi imię jednej z nieruchomych gwiazd,

znajdujących się w tej części nieba. Jak powstał zwyczajny Zodiak?

Z obserwacji Słońca. Wychodząc na ulicę na początku nowego miesięcznego

księżyca, człowiek uważał, że Słońce zmieniło swoje „miejsce przebywania”,

przeszło do nowego „domu”, znalazło nową stację. Tak samo

było z miesięcznym Zodiakiem: wychodząc na ulicę na początku każdej

nowej doby słonecznej, człowiek widział, że Księżyc przeszedł na nową

stację, należącą do tej lub innej gwiazdy lub gromady gwiazd.

Indyjskie znaczenia miesięcznych stacji (nakszatr) i europejskie

opisy charakteru ich „gospodarzy” — nieruchomych gwiazd — nie zawsze

się pokrywają. Dlatego, ponieważ zajmujemy się indyjską

astrologią, charakter samych nieruchomych gwiazd rozpatrywać nie będziemy.

Ci, których to zainteresuje, mogą sięgnąć po książkę: Ebertin R.,

Hoffmann G. Die Bedeutung der Fixsterne. Aalen, 1969; rosyjskie tłum. pod

egidą Aleksandra Zarajewa: Ebertin-Hoffmann. Nieruchome gwiazdy. M.,

1992. Tłumaczenie, co prawda, także nie jest najlepsze i miejscami po prostu błędne,

więc lepiej posłużyć się oryginałem.

Tak samo, jak w zwyczajnym Zodiaku uwzględnia się położenie Słońca

(na przykład, Słońce w Baranie — znaczy, że człowiek jest „Baranem”), w miesięcznym Zodiaku

uwzględnia się położenie Księżyca: Księżyc w Aswini, zatem człowiek posiada

odpowiednie cechy temperamentu. Według nakszatr sprawdza się także

położenie Słońca i Ascendentu (jak w europejskiej astrologii, gdzie sprawdza się

położenie Ascendentu i Księżyca), ale najważniejsza jest jednak miesięczna lub

DŻANMA NAKszATRA (od sanskryckiego dźanman, „miejsce narodzin”).

Nawamsy

Nawamsy są używane do obliczenia drugiej, roboczej

mapy: planeta, która trafia w daną Nawamsę, jest przenoszona do jednego

z 12 znaków nowej kosmogramy, odpowiadającego numerowi jej nawamsy.

Przeliczenie dotyczy wszystkich planet, włącznie z Lagna (Ascendentem). Ułożenie

planet w mapie Nawamsy (NAWAMSA KUNDALI) można obliczyć za pomocą tabeli

lub metodą odliczania. Odliczanie znaków prowadzi się według następujących zasad:

— dla planet w znakach ognia — od Barana

— dla planet w znakach ziemi — od Koziorożca

— dla planet w znakach powietrza — od Wagi

— dla planet w znakach wody — od Raka

Na przykład, jeśli Wenus w karcie urodzeniowej zajmuje 18°45’ Byka,

to daje szóstą Nawamsę, czyli znak Bliźniąt. Byk jest znakiem ziemi, zatem przy

odliczaniu od Koziorożca (przyjętego za 1. znak) Wenus na nowej

kosmogramie (mapie Nawamsy) trafia na znak Bliźniąt (stopień tutaj już

nie jest uwzględniany).

W mapie Nawamsy sprawdza się także godności planet:

wzniesienie, mulatrikonę, swój dom, upadek. Jeśli 4–5 planet w mapie

Nawamsy trafiają w dobrą pozycję (lepszą niż w karcie urodzeniowej), to

poprawia horoskop urodzeniowy. Jeśli ich pozycja jest gorsza niż w karcie

urodzeniowej, to pogarsza prognozy.

Jeśli planeta według Nawamsy trafia w ten sam znak, w którym była w

karcie urodzeniowej, jej cechy ulegają wzmocnieniu (dobra pozycja staje się

jeszcze lepsza, a zła — jeszcze gorsza). Taka planeta nazywa się na

sanskrycie wargottama („najwyższa warga”. O tym, czym jest

warha, powiemy nieco później).

Mapa Nawamsy — druga co do ważności mapa w indyjskiej astrologii.

W Indiach mówi się nawet, że ten, kto tworzy tylko kartę urodzeniową, nie

obliczając Nawamsy, — nie jest astrologiem.

Mapa Nawamsy pokazuje stosunek człowieka do partnera. Z

pewnym uproszczeniem można ją rozpatrywać jako „horoskop partnera”, czyli

jako możliwość dowiedzenia się, jaki partner dla tej osoby

jest najbardziej prawdopodobny. Skoro człowiek z reguły otrzymuje to, czego

oczekuje, można dać mu zalecenia: jeśli

człowiek już zetknął się z problemami, można mu podpowiedzieć, co

powinien w sobie poprawić, aby osiągnąć harmonijne relacje z

partnerem; jeśli partnera jeszcze nie ma, można doradzić mu, jak go

wybrać i jak się z nim obchodzić.

Relacjom partnerskim, małżeństwu, rodzinie w Indiach przypisuje się bardzo

duże znaczenie. Do dzisiaj w Indiach praktycznie wszystkie małżeństwa

zawierane są jedynie po konsultacji z astrologiem. Astrolog

przeprowadza, rzecz jasna, bardzo szczegółową analizę kart obojga partnerów. Ale o

tym można przeczytać w literaturze, my zaś rozpatrzymy tylko jeszcze jeden

metodę, bardzo prostą, ale skuteczną.

Kudźadosza

KUDŻA – jedna z nazw Marsa. Określenie KUDŻADOSZA oznacza w sanskrycie „nieszczęście” lub „niedostatek Marsa”: jest to swego rodzaju sprawdzian partnerów pod kątem wzajemnej kompatybilności poprzez ich niedostatki. Logika rozumowania jest tu zrozumiała: jeśli partnerzy mają podobne niedostatki, szybciej będą mogli się porozumieć, prawdopodobieństwo konfliktu jest wówczas minimalne, choć KUDŻADOSZ jest pozytywny. KUDŻADOSZ może być jednak negatywny, jeśli u danej osoby nie występują istotne (znaczne) niedostatki. Dlatego zwykle stabilny jest związek między ludźmi o identycznej KUDŻADOSZY (obydwoje + lub obydwoje –).

KUDŻADOSZ jest pozytywny (obecny), jeśli:

Mars znajduje się w I domu (z wyjątkiem Barana)

Mars znajduje się w IV domu (z wyjątkiem Skorpiona)

Mars znajduje się w VII domu (z wyjątkiem Koziorożca lub Ryb)

Mars znajduje się w VIII domu (z wyjątkiem Raka)

Mars znajduje się w XII domu (z wyjątkiem Strzelca).

Położenie Marsa oblicza się, rzecz jasna, z uwzględnieniem ajjanamsy.

A co dzieje się, gdy partnerzy mają różną KUDŻADOSZ? (Właściwie to słowo w sanskrycie jest rodzaju męskiego, ale zwyczajowo wygodniej nam je wymawiać w rodzaju żeńskim).

Wówczas między nimi, co do zasady, panuje gorące uczucie, namiętność. Namiętność, jak Państwo rozumieją, nie jest trwała i prędzej czy później przemija. Wówczas dają o sobie znać różne niedostatki obojga partnerów: ich życie staje się ciągłym konfliktem, a związek, co do zasady, rozpada się.

Ludzie o identycznej KUDŻADOSZY nie mają burzliwej namiętności. Ich uczucia przypominają raczej przyjacielską sympatię, która z biegiem lat jedynie się umacnia. A w Indiach małżeństwo postrzega się jako sprawę bardzo poważną, dlatego astrolodzy zalecają ludziom zawieranie związku nie z namiętności, lecz zgodnie z KUDŻADOSZĄ, aby małżeństwo nie rozpadło się.

Synastria

Kompatybilność partnerów sprawdza się również poprzez porównanie ich nakszatr, czyli miesięcznych stacji. W tym celu ustala się, która z kolei jest nakszatrę kobiety względem nakszatry mężczyzny (liczba N).

Przypuśćmy, że u mężczyzny Księżyc znajduje się w Dźajeszcie (18. nakszatra), a u kobiety – w Puśji (8. nakszatra). Odliczanie w astrologii indyjskiej zawsze prowadzi się od samej stacji lub samego domu, w którym znajduje się planeta: przyjmujemy Dźajesztę za jednostkę i dalej liczymy w kółko. Ósma nakszatra okazuje się dla Dźajeszty, odpowiednio, jedenasta. Liczba N w tym przypadku wynosi 11.

Następnie należy podzielić tę liczbę przez dziewięć:

11 : 9 = 1 [i 2 w reszcie]

Najważniejsze w tym obliczeniu jest właśnie reszta. To właśnie na jej podstawie określa się, jaki będzie związek.

Jeśli reszta wynosi:

4, 6 lub 0 – związek będzie długotrwały i pomyślny;

1, 2 lub 8 – życie będzie trudne, ale do zniesienia;

3, 5 lub 7 – związek jest nieudany i najprawdopodobniej rozpadnie się.

Ta swoista indyjska metoda synastrii pozwala również określić, ilu dzieci będzie mieć małżeństwo.

Aby to ustalić, ponownie bierzemy liczbę N i sprawdzamy:

jeśli N = 4, 7, 10, 13, 16, 19 lub 25 – partnerzy będą mieć dużo dzieci;

(jeśli N = 13, będą ponadto szczęśliwi i bogaci);

jeśli N = jakakolwiek inna liczba – dzieci będzie niewiele.

Wargi

Słowo WARGA w sanskrycie oznacza „kasta”. Kasta, mówiąc w uproszczeniu, to grupa ludzi, którzy posiadają pewną cechę wspólną, odróżniającą ich od innych. W astrologii termin ten oznacza mniej więcej to samo: grupę map zbudowanych według określonej zasady, odróżniającą je od innych. W Europie takie mapy nazywane są HARMONIKAMI.

Zasada harmonik jest prosta: każdy znak dzieli się na określoną liczbę części, a planety, które trafiają do danej części, przenosi się do odpowiedniego znaku nowej mapy.

Pierwszy, najprostszy podział to 1/1: mapa natalna, w astrologii indyjskiej – Lagna Kundali. Od niej zaczynamy. Drugi podział to Nawamsa Kundali, podział 1/9.

Liczba takich podziałów może, rzecz jasna, wzrastać w nieskończoność. W Indiach zwykle korzysta się z systemu 16 warg. Początkujący, a także europejscy astrolodzy, mogą posłużyć się systemem 7 warg (Saptawardźa balu, „Przewaga siedmiu warg” – zostały one oznaczone gwiazdkami).

Każda warga jest zatem nowym horoskopem, który szczegółowo odsłania dany aspekt horoskopu natalnego.

Obliczanie warg to rzecz, oczywiście, żmudna: nie dziwi zatem, że biedny amerykański astrolog-amator Tom Hopke pisze: „…niewielu ludzi współczesnej epoki posiada intelekt pozwalający czytać 16 tabel jednocześnie”. Jest to jednak ani trochę trudniejsze od układania zwykłych europejskich horoskopów. Dlatego sądzę, że udowodnimy, iż nasz intelekt wcale nie ustępuje intelektowi naszych kolegów z Indii. Zwłaszcza że obliczanie wszystkich warg, co do zasady, nie jest konieczne: wystarczy obliczyć tę, która w danym momencie wydaje się najważniejsza.

* 1. rasi (zwykłe znaki) 1 mapa natalna

* 2. hory 1/2 męska/żeńska natura

* 3. drekany 1/3 rodzeństwo

4. czaturtamsi (turjamsi) 1/4 edukacja

* 5. saptamsi 1/7 dzieci

* 6. nawamsi 1/9 stosunek do partnera

7. dasamsi 1/10 zawód

* 8. dwadasamsi 1/12 rodzice

9. szodasaṃsi 1/16 przeprowadzki, ogólnie zmiany

10. wimsamsi 1/20 osiągnięcia naukowe i duchowe

11. ćaturwimsamsi (siddhamsi) 1/24 wychowanie, stopnie akademickie

12. saptawimsamsi (bhamsi) 1/27 siła i zdrowie

*13. trimsamsi 1/30 (tylko dla horoskopu małżeńskiego)

14. chawedamsi (swawedamsi) 1/40 procent dobra i zła w życiu

15. akszwedamsi (aksza wedomsi) 1/45 ogólny sukces

16. szasztiamsi 1/60 to samo, bardziej szczegółowo

Zasada obliczania warg jest zrozumiała. Jeśli Państwo sobie życzą, możemy pokrótce omówić techniczne szczegóły obliczeń, pozostałe informacje można znaleźć w literaturze.

2. Hory: podział każdego znaku na pół, aby ustalić, czy dana osoba posiada męską siłę charakteru, czy też delikatność natury żeńskiej. Męskimi (podległymi Słońcu) uważa się pierwsze połowy znaków męskich (Baran, Bliźnięta, Lew, Waga, Strzelec, Wodnik) oraz drugie połowy znaków żeńskich (Byk, Rak, Panna, Skorpion, Koziorożec, Ryby). Tworzy się listę planet i sprawdza, gdzie jest ich więcej: w męskich wargach czy żeńskich. Rahu i Ketu zajmują wówczas podrzędne stanowisko, czyli przyjmują „płeć” gospodarza tego znaku, w którym się znajdują.

3. Dekany są ściśle powiązane z trójkątami (trójkątnymi domami od I, V i IX): każdy znak dzieli się na trzy części (dekanady). Jeśli planeta znajduje się w 1. dekanadzie, pozostaje w tym samym znaku. Jeśli w drugiej – przenosi się na piąty znak od niej (jej własny znak przyjmuje się za „pierwszy”), jeśli w trzeciej – na dziewiąty znak od niej. Dekany wskazują na los rodzeństwa.

4. Turjamsi lub czaturtamsi: patrz tabela. Przeniesienie planet według tabeli daje mapę Turjamś lub CZATURTAMSA KUNDALI, która pozwala określić stosunek danej osoby do nauki, jej zdolności, problemy na tej drodze itp.

5. Saptamsi, podział znaku na 7 części (po 4°17’). Buduje się nową kosmogramę. Planety z nieparzystych znaków (Baran, Bliźnięta, Lew itd.) przenosi się do tego znaku od siebie, który odpowiada ich numerowi saptamsi. Dla planet w parach znaków (Byk, Rak, Panna itd.) odlicza się od przeciwnego znaku (Byk = Waga itd.). Ta warga ukazuje dobrostan dzieci.

6. Nawamsi: patrz wyżej.

7. Dasamsi: „horoskop zawodu”, sukces w wybranej dziedzinie lub sferze działalności. Planeta przenosi się do tego znaku od siebie, który odpowiada jej numerowi dasamsi. Dla planet z nieparzystych znaków odlicza się od swojego znaku, dla planet z parzystych – od dziewiątego znaku.

8. Dadasamsa: „horoskop rodziców”. Każdy znak dzieli się

na 12 części po 2°30′ każda. Planeta przenosi się na ten znak od siebie,

który odpowiada numerowi jej dadasamsy.

9. Shodasamsa: podróże, ogólnie zmiany lub ukryte pragnienia

zmian. Znak dzieli się na 16 części po 1°52,5′. Planeta przenosi się do

tego znaku od siebie, który odpowiada numerowi jej shodasamsy. Dla

planet w Baranie, Raku, Wadze, Koziorożcu odlicza się od Barana; dla

planet w Byku, Lwie, Skorpionie, Wodniku – od Lwa, dla planet w

Bliźniętach, Pannie, Strzelcu, Rybach – od Strzelca.

10. Vimshamsa: podział znaku na 20 części po 1°30′. Zasady

przenoszenia są takie same jak w pkt. 9. Pokazuje zdolności do rozwoju duchowego,

dla naukowców – sukcesy w badaniach naukowych.

11. Siddhamsa lub Chaturvimsamsa: podział na 24 części (po 1°15′).

Promocja, jak mówią Amerykanie: wyższe stopnie wykształcenia oraz umiejętność

wykorzystania swoich szans. Zasady przenoszenia zwyczajne (20. znak od siebie),

odliczanie dla planet w znakach nieparzystych prowadzi się od Lwa, w parzystych – od Raka.

12. Sapta vimsamsa lub Bhamsa: podział na 27 części (po 1°06′).

Odlicza się od siebie. Wskaźnik siły i zdrowia.

13. Trimsamsa (indyjskie terminy; nazwa pochodzi

stąd, że „w sumie ma być trzydzieści” /Raman/): oblicza się

tylko dla horoskopu żeńskiego.

Znaki męskie (nieparzyste) dzielą się następująco: 0-5-10-18-25-30

Znaki żeńskie (parzyste): 0-5-12-20-25-30

Władcy termów w znakach męskich w kolejności: Mars, Saturn, Jowisz,

Merkury, Wenus, w żeńskich – odwrotnie (od Wenus do Marsa).

Bierze się pod uwagę, w czyim termie znajduje się każda planeta. Uważa się,

że między innymi, jeśli Wenus w horoskopie narzeczonej znajduje się w termie Marsa,

to wychodzi ona za mąż nie będąc dziewicą.

14. Svasa dasamsa (khavedamsa): podział na 40 części (po 0°45′),

wskaźnik szczęścia (przewaga dobra lub zła w horoskopie). Odliczanie dla planet

w znakach nieparzystych od Barana, w parzystych – od Wagi.

15. Akshavedamsa: podział na 45 części (po 0°40′): wskaźnik

ogólnego sukcesu. Odliczanie jak w shodasamsie (pkt. 9).

16. Shashtiamsa: podział na 60, po pół stopnia.

Podsumowanie

Po obliczeniu jednej lub kilku varg zaleca się zestawić tabelę planet (włączając Rahu, Ketu i Lagna) oraz

planetarnych korzyści, aby sprawdzić, ile razy planeta trafiała w

korzystne i niekorzystne pozycje, ile razy znajdowała się

w tym samym znaku co w horoskopie natalnym, aby ustalić,

która planeta jest silniejsza, a która słabsza. Dla ułatwienia obliczeń można

przypisać każdej pozycji swoje „okulary”, np. ucca „w punkcie” = 3,

po prostu ucca = 2, mulatrikonu = 2, swakshetra = 1, zwykła równość = -1,

nisza „w punkcie” = -3. Za argotamę również można dać 3

„okulary”.

Het Monster. Indyjska astrologia.

wykład 3.

Planety i aspekty.

Pojęcie aspektów w astrologii indyjskiej istnieje, ale

różni się od europejskiego.

Po pierwsze, przy obliczaniu aspektów astrologia indyjska

rozważa jedynie położenie planety w znaku lub domu, nie zwracając

uwagi na stopnie i minuty (z nielicznymi wyjątkami). Tak więc,

znajdowanie się dwóch planet w tym samym znaku lub domu już uważa się

za złączenie, nawet jeśli jedna z nich znajduje się w pierwszym jego stopniu,

a druga – w ostatnim.

W ten sposób, aspekt może obejmować nawet prawie

trzydzieści stopni. Dla europejskiego astrologa, który nigdy nie znał

orbów wielkości powyżej 15 stopni (a współczesna astrologia amerykańska

w ogóle nie uznaje orbów większych niż 5 stopni), wydaje się to

zaskakujące. Jednak w rozumowaniu indyjskich astrologów jest swoją

logika.

Przecież wiemy również, że wpływ planety nie pojawia się nagle,

lecz narasta stopniowo. Tak samo stopniowo on zanika.

Wybierając orb, określamy jedynie pewien „próg

czułości”, po którego przekroczeniu wpływ planety staje się

dla nas istotny (znaczny). Ten próg zależy od konkretnej

sytuacji: oczywiście, do obliczania wydarzeń sens ma wzięcie orbów

mniejszych, a do określenia charakteru – większych.

Indyjscy astrolodzy postępują podobnie. Tylko przy

określaniu statyki (charakteru) biorą oni, można by rzec, maksymalny

orb, aby uwzględnić wszystkie możliwe znaczenia planety, cały jej

wpływ ogółem. Następnie, oczywiście, modyfikują go stosownie

do konkretnej sytuacji.

Przy obliczaniu wydarzeń (dynamika) korzystają oni również z czegoś na kształt

orbów, ale o tym – w następnym wykładzie.

Uświadomiwszy sobie w ten sposób zasadniczą istotę podejścia Indian

do problemu orbów, przejdźmy do samych aspektów. Uproszczając, w

Indiach wyróżnia się dwa rodzaje aspektów: stosunek planet do domów i znaków

oraz relacje planet względem siebie. Pierwsze nazywa się DRISHTI, drugie –

YOGA. (Tom Hopke dużo pisze o yogach, ponieważ są one bardziej podobne

do europejskich, a bardzo mało o drishti.)

Jednak zanim porozmawiamy o samym drishti,

wyjaśnijmy jeszcze kilka położeń planetarnych.

Dik bala („przewaga siły”)

„Siła” lub wpływ planety może zwiększać się lub zmniejszać także w

zależności od tego, do którego domu ona trafia. Nazywa się to DIK

BALA – przewaga siły. Uważa się, że:

– Jowisz i Merkury są najsilniejsze w I domu;

– Słońce i Mars są najsilniejsze w X domu;

– Wenus i Księżyc są najsilniejsze w IV domu;

– Saturn jest najsilniejszy w VII domu (dom śmierci).

Kendry (domy kątowe)

Wśród domów, jak wiadomo, niektóre grupują się w specjalne

zestawy. Trochę o tym mówiliśmy na pierwszym wykładzie. Dla siły lub

wpływu planety ważne jest również jej położenie w KENDRACH (domach kątowych I,

IV, VII, X) oraz stosunek do nich.

Jedna Kendra nie równa się drugiej: różnią się one tak samo,

jak np. królestwo, księstwo, hrabstwo i zwykła posiadłość.

Uważa się, że:

– władca X domu jest najsilniejszy; następnie, malejąc, następują:

– władca VII domu,

– władca IV domu oraz

– władca I domu.

Ponadto, jak mówi Brahma: „Dobre planety, będąc

władcami Kendr, zyskują negatywny potencjał i zdolność

zadawania zła; złe planety, będąc władcami Kendr, zyskują

pozytywny potencjał i zdolność czynienia dobra”.

„Dobre” planety

Podział planet na „złe” i „dobre”, jak Państwo rozumieją,

jest umowny, tym bardziej, że u różnych autorów wygląda on różnie. Choć w

ogólności niewiele różni się od europejskiego podziału.

Z natury swojej „dobrymi” uważa się Jowisza,

Wenus, dobrze aspektowany Merkury i rosnący Księżyc. „Złymi” zaś

są Słońce, Mars, Saturn, źle aspektowany Merkury oraz Księżyc

malejący. Rahu i Ketu są neutralne.

Dla nas jednak w tym przypadku ważniejsze jest rozpatrzenie wpływu planet

w zależności nie od ich własnej natury, lecz od ich położenia

w horoskopie.

W tym przypadku „dobrymi” (błogosławionymi, pozytywnymi)

uważa się:

– władcę Lagna (znaku, w którym znajduje się Ascendent);

– władców Kendr, jeśli są to „złe” planety;

– władców Trikon (o których poniżej).

Trikony (domy trójkątne)

Trikonami, jak pamiętamy, nazywane są domy trójkątne względem

pierwszego, czyli piąty i dziewiąty. Ich znaczenie jest różne: najlepszym

uważa się IX dom, drugim pod względem ważności – V, a I tylko na

trzecim miejscu. Odpowiednio do tego rozkłada się również wpływ ich

władców.

Upachayi (domy wzrostu)

Upachayi to domy III, VI, X, XI.

Planeta-władca UPACHAYI zyskuje lekkie negatywne „nacechowanie” i

może zadawać niewielkich nieprzyjemności. Wprawdzie „złe” planety,

będąc w domach Upaćhaji, czynią dobro. „Dobre” zaś planety,

znajdując się w tych domach, przynoszą człowiekowi od czasu do czasu

drobne przyjemne niespodzianki.

Najsilniejszym z Upaćhaji jest XI dom. Kolejno, w kolejności malejącej, są:

X

VI

III

Dlaczego nazywane są one „domami wzrostu”? To dotyczy raczej

tranzytów: aktualne planety, przechodząc przez te domy, stają się

na jakiś czas silniejsze. W takich okresach człowiek może wiele zmienić w

okolicznościach, którym odpowiadają te domy jego horoskopu urodzeniowego.

Dusztkhani („złe domy”)

Dusztkhani to domy VI, VIII, XII. Planeta – władca Dusztkhani

nabywa negatywnego potencjału. „Sieje zło wszędzie, gdziekolwiek by się

nie znajdowała” (Brahma).

Planeta, która trafiła do Dusztkhani, traci siłę. Ulega osłabieniu także dom,

którym ona rządzi.

Dusztkhani mają także pewną gradację: tak, dom VI oraz jego

władca są najmniej szkodliwe z trzech, ponieważ dom VI jest jednocześnie

Upaczhaji. Następnie jest dom VIII, „średni”, a najbardziej szkodliwym

uważa się dom XII oraz jego władcę.

Maraki

No i wreszcie powróćmy do pojęcia Maraka. Marakami

nazywane są władcy II i VII domu, „domów śmierci”. Ich wpływ na

życie przejawia się szczególnie wyraźnie, jeśli obaj znajdują się w I domu

horoskopu. W Indiach uważa się, że człowiek umiera w okresie lub

subokresie działania jednego z maraków (das i bhukti).

Jedyny przypadek, kiedy władca II i VII domu nie odgrywa tak

fatalnej roli, to Ascendent w Baranie: wówczas maraką staje się Wenus, a

ona, jako planeta korzystna, przeciwnie, chroni człowieka przed

niebezpieczeństwami.

Driszti (pozycyjne aspekty)

Istnieje takie oto reguła:

• Wszystkie planety aspektują VII dom od siebie (opozycja).
• Mars aspektuje ponadto IV i VIII dom od siebie (trygon-kwinkunks).
• Jowisz aspektuje ponadto V i IX dom od siebie (trigony).
• Saturn aspektuje ponadto III i X dom od siebie (sekstyl-kwadratura).

Wpływ planety zależy nie tyle od jej własnego

położenia w znaku czy domu, ile od tego znaku czy domu, który

ona aspektuje. Tak więc planeta, która aspektuje swój własny znak

(podniesienie), w każdym razie staje się silniejsza, a jeśli pod

aspekt-driszti trafia niczyja, jej siła maleje.

Rahu i Ketu same nie rzucają aspektów, tzn.

nie można powiedzieć na przykład, że Rahu aspektuje taki dom. One

mogą jedynie przyjmować aspekty, tzn. uczestniczą głównie

w jodze.

Driszti wymienione powyżej działają „pełną mocą”. Oznacza to,

że w wymienionych domach wpływ planety odczuwa się najsilniej

ze wszystkiego. Jest jednak jasne, że wymienione planety, z jednej

strony, aspektują także inne domy, a z drugiej – że także inne planety

aspektują domy, które nie zostały wymienione powyżej, jednak nie tak silnie. Wymieńmy te

aspekty:

• w trzech czwartych siły wszystkie planety (z wyjątkiem Marsa) aspektują
• IV i VIII dom od siebie;
• w połowie siły planety (z wyjątkiem Jowisza)
• aspektują V i IX dom od siebie;
• w jednej czwartej siły planety (z wyjątkiem Saturna) aspektują III i X
• dom od siebie.

„Złe” planety

Zatem „złymi” (szkodliwymi, negatywnymi) uważa się:

• władców III, VI i XI domu, oraz
• władców Kendr, jeśli są to „dobre” planety.

Władców II i XII domu uważa się raczej za neutralnych, ponieważ ich

wpływ w znacznie większym stopniu zależy od aspektów-jog. To samo mówi się o

władcy VIII domu, bo choć on sam w sobie jest „niedobry”, nie

pogarsza znaczenia ani jog, ani driszti.

Jogi

Joga („związek”) w indyjskiej literaturze astrologicznej opisano

wiele. Istnieje znana książka:

Raman VB 300 Important Combinations. Bangalore 1978.

Jest także w (nielegalnym) rosyjskim przekładzie, ale radzę wam

czytać ją po angielsku. Język tam nie jest trudny, a tłumaczenie, jak zawsze,

okropne. Wystarczająco mądrze przedstawione (i nieźle przetłumaczone)

opisy jog znajdują się w książce Toma Hopke „Astrologia wedyjska”.

Aby przedstawić, co Indianie rozumieją przez aspekty-

jogi, wymieńmy niektóre z nich.

Buddhathjajoga: Merkury, który wyprzedził Słońce o więcej niż 8 stopni

(jeden z nielicznych przypadków, kiedy stopnie odgrywają jakąś rolę) i

znajduje się z nim w tym samym znaku, daje niezwykłą inteligencję.

Kala-Sarpajoga: wszystkie planety, które znalazły się na prawo od linii łączącej Rahu

i Ketu, stwarzają problemy w życiu. Taki aspekt był u W.I. Lenina: w

pozycji Kala-Sarpajogi u niego był Saturn, co oznaczało wieczną

niedokończoność prac naukowych (z całej nauki – jedynie

„Filozoficzne zeszyty”, reszta to publicystyka) i niewielką

możliwość dożycia spokojnej starości.

Lakszmijoga: Księżyc, który wyprzedził Marsa (tzn. znajduje się z nim w tym samym

znaku, ale ma większą długość ekliptyczną), daje dobre powodzenie. Tak

nazywane są także planety, które zajmują domy II, VI, VIII, XII. Mają

to samo znaczenie.

Gadżekeśarijoga: Jowisz w księżycowym Kendrze (tzn. w jednym z domów kątowych)

od Księżyca) daje sukces i powodzenie w każdej dziedzinie.

Szakatajoga: Księżyc w VI, VIII, XII domu od Jowisza przynosi nieszczęścia

i biedę.

Adhijoga: wszystkie księżycowe Dusztkhani (domy VI, VIII, XII od Księżyca) zajęte

są przez „dobre” planety. Oznacza to dobry charakter, szczęście i

dobrobyt.

Kemadrumajoga: dom poprzedzający zajęty przez Księżyc lub następny po

nim (II lub XII księżycowy dom), wolny od planet (Słońce i

transsaturnowe nie są brane pod uwagę): męki duszy, trudności w życiu.

Sunaphajoga: choć jedna planeta zajmuje dom II od Księżyca, i:

Anafajoga: choć jedna planeta zajmuje dom XII od Księżyca: oznacza,

odwrotnie, dobrobyt, szczęście, dobrą reputację.

Dura-Durajoga: w obu tych domach (II i XII od Księżyca) są

planety: rezultat się podwaja.

Indianie uważają także, że:

• Księżyc w Baranie – jeszcze nie tak źle, jak Księżyc w Skorpionie;
• przy zajętym lub silnym III domu człowiek dużo wydaje (dom
• pożądań);
• Wenus połączona z Marsem w Kendrze daje głowę rodziny,
• klanu, społeczności;
• mężczyźni z Ascendentem w Raku lub Lwie żenią się z rówieśnicami lub starszymi;
• mężczyźni z Ascendentem w Bliźniętach lub Strzelcu żenią się z młodszymi;
• Wenus w połączeniu z Saturnem lub Saturn w XII domu od Wenus daje
• talent w sztuce;
• Wenus i Jowisz w połączeniu z Rahu tracą większą część swoich
• pozytywnych cech (wyjątkiem jest jedynie podniesiony
• Rahu);
• władca XII domu, trafiając do III domu, daje intuicję, która dochodzi do
• jasnowidzenia;
• połączenie Słońce-Księżyc w Kendrze (od Lagny lub od Czandra
• Lagny) daje dobre zdolności organizacyjne;
• Księżyc w połączeniu z Ketu daje głównie życie duchowe – i
• zmienność myśli;
• każdy aspekt Księżyca i Merkurego także daje bogate życie duchowe
• (europejscy astrolodzy uważają, że każdy taki aspekt daje przede
• wszystkim porażenie układu nerwowego – co zresztą jest tożsame);
• jeśli władca XI domu jest retrogradacyjny, człowiek traci istniejące
• możliwości;
• jeśli obaj Marakowie (władcy II i VII domu) trafili do jednego domu,
• uważa się go za dotknięty;
• jeśli Mars i Saturn znajdują się w aspekcie względem siebie, człowiek ma
• zawód techniczny;
• Wenus w znaku Marsa i/lub Mars w znaku Wenus dają dużą
• potencję i pożądanie;
• Słońce w połączeniu z Marsem daje niebezpieczeństwo od ognia (ten aspekt
• nazywa się także Ungarjoga);
• Księżyc lub Ascendent w dwóch ostatnich stopniach znaku wodnego (Rak,
• Skorpion, Ryby) są bardzo niebezpieczne dla zdrowia.

Sprawdzając każdą planetę według jej położenia w horoskopie urodzeniowym oraz w innych

kartach (wargach), należy również uwzględnić jej aspekty, drishti oraz jogi.

Aby lepiej zobrazować rolę każdej planety w

horoskopie, zaleca się również sporządzenie tabeli. Najprościej

jest obliczać jej znaczenie w punktach. Można na przykład zaproponować następujące

wartości „punktowe”:

trójkąty kęndry

właściciel IX X 3 punkty

właściciel V VII 2

właściciel I IV 1,5

właściciel – I 1

uccha „w punkcie” 3

uccha prosta 2

mulatrikony 2

swakszetra 1

dik-bala 1

aspekt z właścicielem

dobrego domu 1

aspekt z właścicielem

złego domu –1

nicość prosta –2

nicość „w punkcie” –3

właściciel dusztkhany VI –1

–„– VIII –2

–„– XII –3

Taka tabela bardzo pomaga ocenić znaczenie planet w horoskopie

w ogóle oraz w każdej karcie z osobna.

Het Monster. Indyjska astrologia. wykład 4.

Prognostyka (przepowiadanie astrologiczne)

Metod prognozowania, czyli

przewidywania przyszłości, w indyjskiej astrologii jest również wiele. Najbardziej rozpowszechnioną

metodą jest obliczanie okresów planetarnych, czyli

podziału indywidualnego czasu (życia człowieka) na duże

i małe okresy, z których każdy znajduje się pod wpływem określonej

planety. Podobny podział istnieje również w astrologii europejskiej, na przykład:

lata żywioł wiek

0 – 18 ogień dzieciństwo

18 – 28 ziemia młodość

28 – 60 powietrze dojrzałość

60 i więcej woda starość

lub:

wiek władca

0 – 4 Księżyc

4 – 9 Merkury

9 – 18 Wenus

18 – 35 Słońce

35 – 52 Mars

52 – 63 Jowisz

63 i więcej Saturn

Należy zauważyć, że w systemie indyjskim istnieje specyficzny

sposób, według którego każda z planet (siedem klasycznych plus Rahu

i Ketu) rządzi określonym rokiem życia, kiedy jej

energia jest maksymalna:

Jowisz 16. rok (15–16)

Słońce 22. rok (21–22)

Księżyc 24. rok (23–24)

Wenus 25. rok (24–25)

Mars 28. rok (27–28)

Merkury 32. rok (31–32)

Saturn 36. rok (35–36)

Rahu 42. rok (41–42)

Ketu 48. rok (47–48)

Dasy (okresy planetarne)

W Indiach okresy te nazywane są dasami. Istnieje kilka

systemów obliczania das. Tę, którą omówimy, nazywa się

Wimszottari (od „vimśa”, „dwadzieścia”, ponieważ czas trwania

największej dasy wynosi 20 lat). System ten opisany jest w książce:

Braha T. Ancient Hindu Astrology for the Modern Western

Astrologer. Hermetical Press, Miami 1986.

Dasy mają różny czas trwania i zmieniają się kolejno

w określonej kolejności:

1. Ketu 7 lat

2. Wenus 20 lat

3. Słońce 6 lat

4. Księżyc 10 lat

5. Mars 7 lat

6. Rahu 18 lat

7. Jowisz 16 lat

8. Saturn 19 lat

9. Merkury 17 lat, a następnie znowu Ketu…

W przeciwieństwie do Europejczyków, którzy liczą okresy od momentu

narodzin, Hindusi uważają, że człowiek może urodzić się na początku, w

środku lub na końcu którejkolwiek z dziewięciu das, od której zaczyna się

odliczanie. Jeśli człowiek urodził się w dasie Rahu, to następna u

niego będzie dasa Jowisza i tak dalej. Dasa narodzin określa się na podstawie

położenia Księżyca, który odgrywa, jak wiadomo, najważniejszą rolę w indyjskiej

astrologii. Można ją znaleźć w tabelach przedstawionych zarówno przez T. Bragę,

jak i Toma Hopke w jego „Wedyjskiej astrologii”, a także można ją samodzielnie

obliczyć. Nie jest to zbyt skomplikowane.

Długość Księżyca jest nam znana, nakszatra również. Każda nakszatra jest

również przypisana do określonej planety-władcy. Kolejność władców jest

następująca:

1. Ketu Aświni

2. Wenus Bharani

3. Słońce Kritikka

4. Księżyc Rohini

5. Mars Mrigaszira

6. Rahu Ardra

7. Jowisz Punarwasu

8. Saturn Puszja

9. Merkury Aslesza itd.

Obliczamy, ile zostało Księżycowi do końca nakszatry, czyli odejmujemy

jego długość (z ajjanamsą!) od długości „górnej” granicy nakszatry i

przeliczamy na procenty.

Znając czas trwania dasy, obliczamy, ile lat, miesięcy i dni

zostało do jej końca, licząc od momentu narodzin.

Otrzymujemy datę rozpoczęcia następnej dasy. Każda następna dasa

również będzie zaczynać się w ten sam dzień i miesiąc. Jeśli popełnimy błąd o

kilka dni lub nawet tygodni, można go zignorować: w odniesieniu do

czasu trwania dasy błąd będzie nieznaczny.

Znaczenie każdej dasy w życiu człowieka określane jest nie tylko przez

jej planetę-władcę, ale również przez miejsce, które planeta zajmuje w

horoskopie urodzeniowym. Na przykład, jeśli Saturn znajduje się w Lagna Kundali – jest władcą VII domu, a sam znajduje się w II domu, to w okresie dasy Saturna

człowiek się ożeni (VII) i dużo zajmie się układaniem swoich

spraw finansowych (II).

Dasy zawsze oznaczają ważne wydarzenia, przy czym człowiek zaczyna

odczuwać ich nadejście lub przygotowywać się do nich na kilka

miesięcy przed rozpoczęciem nowej dasy. Ogólnie skala wydarzeń

określana jest przez położenie (godność) planety-władcy dasy w

horoskopie urodzeniowym oraz w innych kartach.

Bhukti (podokresy planetarne)

Dasy dzielą się na mniejsze okresy – bhukti.

Każda dasa składa się z dziewięciu bhukti. Pierwsza bhukti w każdej

dasie podporządkowana jest tej samej planecie-władcy, co sama dasa. Kolejność

następowania władców jest zawsze taka sama.

Pod względem czasu trwania bhukti pozostają w takim samym stosunku

do siebie, jak dasy. A ponieważ czas trwania das również

jest różny, to i czas trwania bhukti naturalnie waha się od

nie więcej niż sześciu miesięcy do trzech lat.

Bhukti można podzielić na jeszcze mniejsze okresy, ale

tego nie zrobimy.

Swoją bhukti (podokres narodzin) również można znaleźć w tabelach lub

obliczyć samodzielnie według tej samej zasady.

Bhukti oczywiście oznaczają wydarzenia mniejszej skali

niż dasy (co jednak zależy również od położenia władców obu tych

okresów), lub konkretny termin nadejścia wydarzeń.

Rozważania na temat das i bhukti

* Spójrz, jakim domem rządzi planeta-władca dasy i jak ten

dom jest powiązany z Lagną – czy dobrze, czy źle.

* Spójrz, czy planeta-władca dasy znajduje się w domu wroga czy przyjaciela.

* Spójrz, czy planeta-władca bhukti znajduje się w domu wroga czy przyjaciela.

* Jeśli planety rządzące dasą i bhukti są przyjazne –

dobrze, jeśli wrogo do siebie nastawione – źle.

* Jeśli planeta-władca dasy znajdzie się w VI, VIII lub XII domu względem

planety-władcy bhukti (i odwrotnie), należy spodziewać się nieprzyjemności.

* Jeśli zaś jedna znajdzie się w V lub IX domu względem drugiej – należy spodziewać się szczęścia.

* Jeśli planeta-władca dasy znajduje się w koniunkcji (lub

w opozycji) z planetą-władcą bhukti, należy spodziewać się znaczących,

wyrazistych wydarzeń (czy dobrych, czy złych – należy sprawdzić według innych wskaźników).

* W przypadku recepcji pomiędzy dasą a bhukti (władca dasy w

Lagna Kundali znajduje się w domu władcy bhukti, a ten – w jego),

następują zdumiewające wydarzenia w sferze obu tych okresów.

Tranzyty miesięczne

Ten system, w przeciwieństwie do das i bhukti, jest znacznie prostszy i

wygodniejszy. Co więcej: można z niego korzystać, można powiedzieć, w

„codziennej” europejskiej praktyce astrologicznej, nie wykonując

żmudnych obliczeń, a nawet nie wyliczając ajjanamsy. Ponieważ w tym systemie ważne

jest jedynie położenie planet względem siebie, a nie względem

nakszatr i znaków zodiaku.

Aby obliczyć tranzyty miesięczne, stosuje się system domów miesięcznych:

za cuspidę I domu przyjmuje się położenie Księżyca w horoskopie urodzeniowym,

cuspida II domu będzie znajdować się w tym samym stopniu następnego znaku, i

tak dalej.

Tranzyty są obliczane dla siedmiu klasycznych planet, poczynając od Słońca

po Saturna (dokładniej, od Księżyca do Saturna). Planety transsaturnowe, a także

Rahu i Ketu nie są uwzględniane. Położenie planet tranzytowych jest po prostu

określane na podstawie efemeryd na interesującą nas datę lub okres życia.

W tym przypadku obowiązują następujące zasady:

1) Tranzyt jest uznawany za aktywny, dopóki planeta znajduje się w swojej

“strefie roboczej”. Przez cały czas przebywania w domu księżycowym działają

tylko Księżyc i Merkury. Słońce i Mars działają w jego pierwszej trzeciej części,

Wenus i Jowisz — w środkowej (10–20 stopni), a Saturn — w

ostatnich pięciu stopniach.

2) Tranzyt jest uznawany za aktywny, jeśli nie występuje VEDHA. Każdy

dom księżycowy ma swój “neutralizujący dom”, który nazywa się Vedhą. Gdy jest on zajęty (odha pozytywna), tranzyt nie

działa, nawet jeśli planeta znajduje się w swojej strefie roboczej. W

astrologii europejskiej istnieją podobne koncepcje: tam planety

neutralizujące dany aspekt (tranzyt) nazywane są progibitorami.

Dla każdej planety system posiada swoją Vedhę. Obecność w odhach

planet transsaturnowych, Rahu i Ketu, a dla świetlistych także Merkurego (przy

tranzytach Księżyca) oraz Saturna (przy tranzytach Słońca) nie jest uwzględniana.

Vedhy zapisuje się w postaci ułamków i odczytuje się je następująco:

Jowisz 2/12: Jowisz w II domu działa, jeśli XII dom jest pusty.

Wszystkie te dane (strefy robocze, vedhy, znaczenie tranzytów)

znajdują się w Załączniku.

Planety, jak wiadomo, poruszają się na niebie z różną

prędkością. Odpowiednio do tego okresy tranzytów księżycowych każdej

planety obejmują różne odcinki czasu. Ponadto, biorąc pod uwagę

retrogradację, powtarzają się one.

Dlatego tranzyty planet ciężkich (Jowisz, Saturn) tworzą niejako

“ogólne tło” wydarzeń na okres od 1 do 3 lat, tranzyty Marsa

charakteryzują okres około miesiąca, a jeśli Mars jest retrogradacyjny, to

pół roku. Tranzyty Słońca, Wenus i Merkurego obejmują kilka dni

lub tygodni, a tranzyty Księżyca dają charakterystykę najbliższych (lub dowolnych)

dwóch dób. Im krótszy okres działania tranzytu, tym bardziej konkretny jest

wskazuje na termin i charakter wydarzeń.

Metoda ta jest dobra również dlatego, że nie wymaga wyłącznie dokładnej

znajomości Ascendentu. Jej dokładność zależy tylko od położenia Księżyca, dlatego

najważniejsze jest poznanie dnia urodzenia: nawet przy błędzie o pół doby (12

godzin) Księżyc przesunie się o około siedem stopni, co przy obliczaniu wydarzeń na

podstawie Marsa, na przykład, da błąd około dwóch tygodni, a dla Jowisza – półtora

miesiąca.

Metoda pomaga również stosunkowo łatwo zrektyfikować

położenie Księżyca, a w razie potrzeby także Ascendentu: wystarczy jedynie zapytać

osobę, której horoskop analizujemy, kiedy w jej życiu miały miejsce te lub inne wydarzenia,

aby określić moment, w którym odpowiednia planeta weszła do “strefy

roboczej” i w ten sposób skorygować położenie Księżyca.

Zatem, pracując z horoskopem (nawet z prostą

europejską mapą nieba) można zaoszczędzić wiele czasu i sił, po prostu

sprawdzając, gdzie znajduje się Księżyc i pamiętając, na przykład, gdzie

znajduje się obecnie Jowisz: Jowisz, który spędza na przejściu jednego

znaku Zodiaku (i jednego domu księżycowego) około rok, od razu daje

charakterystykę całego roku: udany – nieudany, wiele

zmian czy mało itp. Następnie, na podstawie innych tranzytów, zarówno

indyjskich, jak i europejskich, można szybko ułożyć sobie dość

pełny obraz.

Het Monster. Astrologia indyjska.

Załącznik 1.

NAKSZATRY (27 księżycowych stacji)

Lista nakszatr podana jest według systemu Parasy (27 księżycowych stacji).

Granice księżycowych stacji podane są z uwzględnieniem ajjanamsy (w koordynatach

zodiaku sferycznego, tj.: granice sferyczne nakszatry ASZWINI 0

00′ Barana – 13 20′ Barana odpowiadają tropikalnym (naszym, europejskim)

23 40′ Barana – 7 03′ Byka na dzień 1.01.1988 r.). Koordynaty

odpowiednich gwiazd stałych podane są w systemie europejskim (bez

uwzględnienia ajjanamsy).

1. ASZWINI, Aswini (Ashvini): 0 00′ Barana – 13 20′ Barana. W mitologii

indyjskiej – boska klacz, która urodziła od boga Słońca, Surji,

dwóch synów-aswinów (bóstwa przedświtu, porównywalne do Bliźniąt). W

astrologii europejskiej – Sheratan. Ta nakszatra daje

atrakcyjny wygląd, inteligencję, często także bogactwo lub zamiłowanie do

bogactwa. Otoczenie ją lubi. Ma także niewielką słabość:

zamiłowanie do ozdób.

Księżyc w 1 Nawamsie Aszwini (0 – 3 20′ Barana) przy ogólnie

niekorzystnym horoskopie może oznaczać zagrożenie dla życia samego

urodzonego lub jego rodziców.

Sheratan (Sheratan, arab. “Dwa znaki”): Beta Barana, 1988: 3 17′

Byka.

2. BHARANI (od sanskryckiego bhara – pożywienie, odżywianie?): 13 20′ Barana –

26 40′ Barana. Indyjska nazwa gwiazdy 35 Barana. U Arabów – “Brzuch”,

2 stacja (gwiazdy Delta, Epsilon i Ro Barana). Oznacza osobę

uczciwą, o mocnym charakterze, wyróżniającą się mocnym zdrowiem,

często bogatą. Szybko pojmuje, ma dobrą pamięć i

często zaskakuje otoczenie swoją erudycją.

3. KRITTIKA (Krittika): 26 40′ Barana – 10 00′ Byka. Indyjska

nazwa Plejad, uosobionych w postaci sześciu apar – niebiańskich

nimf, mistrzowskich w muzyce i tańcu. Nazwa pochodzi od imienia boga

wojny Karttikeyi, który w dzieciństwie był wychowywany przez sześć

apsar, przez co miał sześć głów. Oznacza miłość do

dobrej kuchni i innych cielesnych przyjemności, skłonność do oszustwa oraz

kontakty w wysokich sferach. Jednak taka osoba posiada dużą

siłę fizyczną i wytrzymałość.

Plejady (łac. Plejades): gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka, u

Żydów – Chimy, u Arabów – Surajja. Według jednej z legend, to siedem

córek tytana Atlasa: Elektra, Alcyone, Celaeno, Maya, Sterope,

Taygeta i Merope. Prześladowane przez myśliwego Oriona, zwróciły się o

pomoc do bogów, którzy przemienili siostry najpierw w gołębice, a następnie w

gwiazdy. Najjaśniejsza gwiazda Plejad – Alcyone.

Alcyone (Alcyone): Eta Byka, 1988: 0 30′ Byka.

4. ROHINI (Rohini, sanskryt.): 10 00′ Byka – 23 20′ Byka. “Czerwona

krowa”, w mitologii indyjskiej – córka Dakshy, jedna z żon mędrca

Kashyapy, prapramatka wszystkich rogatych istot. Nazwa gwiazdy

Aldebaran (zob.). Tak samo nazywa się całe gwiazdozbiór Byka. Porównaj

“Ruda Telyca” u Żydów (Liczby, rozdz. 19), którą składano jako

ofiarną ofiarę oczyszczającą. W Koranie zmieniła kolor, stając się z rudej

(“czerwony”, hebr. aduma) – żółtej (Koran, 2:63/64). Osoby urodzone

pod tą nakszatrą wyróżniają się otwartym charakterem, uczciwością i

niezawodnością; chętnie pomagają nie tylko przyjaciołom, ale także wszystkim,

którzy potrzebują pomocy.

Aldebaran (arab. “Ten, który idzie za Plejadami”, łac.

Aldebaran): Alfa Byka, “Oko Byka”. 1988: 9 35 Bliźniąt.

5. MRIGASZIRSZA (Mrigashirsha, sanskryt. “głowa jelenia”): 23 20′ Byka

– 6 40′ Bliźniąt. Lambda Oriona i położona obok mgławica. U

Arabów – “Kółko z włosów”. Daje ludzi upartych, dążących do

bogactwa i często je osiągających. Jednak często czują się oni

“pokrzywdzeni”. Wielu z nich lubi wodę (sporty wodne,

kąpiele).

6. ARDRA (Ardra, od sanskryckiego “miękki, łagodny”): 6 40′ – 20 00′

Bliźniąt. Gwiazda Betelgeza. U Arabów – Han’a, od nazwy

gwiazd Lambda i Ksi Bliźniąt (“Wzajemnie kochający”). Oznacza nieszczerość,

niewdzięczność, czasem amoralność. Tacy ludzie są z reguły

wielkimi egoistami.

Betelgeza (od arab. Bidu al-gauza, “Pacha Pana”, łac.

Beteigeuze, Dexter humerus Orionis: “Panem” starożytni nazywali Oriona,

uważając go za równy sile dwóm śmiertelnikom): gwiazda Alfa Oriona. 1988:

29 10′ Bliźniąt.

7. Punarvasa (Punarvasa, sanskryt „Powtarza się”): 20°00′ Bliźniąt

– 3°20′ Raka. Nazwa gwiazdy Polluks. U Arabów gwiazdy Alfa i Beta Bliźniąt (Kastor i Polluks) nazywano „Łokciem”. Daje urodzonemu pod nią dobre maniery, takt, ale także skłonność do picia oraz choroby przewlekłe.

Polluks (Pollux): gwiazda Beta Bliźniąt, „Głowa drugiego Bliźnięcia” (Caput Gemini sequentis), u Ptolemeusza – Herakles. 1988: 23°10′ Raka.

8. Puśja (Pushya, od sanskryckiego Puśan – wedyjskie bóstwo dobrobytu): 3°20′ Raka – 16°40′ Raka. Gwiazda Delta Raka. W europejskiej astronomii gwiazdy Gamma i Delta Raka wyznaczają gromadę gwiazd Żłóbek i nazywane są „Oślątami” (Aselli); u Arabów gwiazdy Gamma, Delta i Epsilon Raka tworzą stację zwaną „Rozproszenie”. Ludzie urodzeni pod tą nakszatrą często osiągają bogactwo i popularność. Z zawodu są to często adwokaci, sędziowie, ogólnie prawnicy i znawcy prawa.

Żłóbek (łac. Praesepe – „żłób, żłóbek”, także Aselli – „Oślątka”): gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Raka. Starożytni widzieli w nich „karmnik i dwóch osłów”, stąd nazwa. Gwiazdy Gamma i Delta Raka zwane są Północnym i Południowym Oślątkiem (Asellus borealis et australis). Gwiazda Południowy Oślątek znajduje się około 8°35′ Lwa (1988).

9. Aślesza (Ashlesha, sanskryt „Objęcia”): 16°40′ Raka – 0°00′ Lwa. Aślesza (sanskryt „Objęcia”): indyjska nazwa gwiazdy Alfard. U Arabów ta stacja księżycowa zwana jest „Okiem Lwa” i obejmuje także gwiazdy Eta Raka oraz Lambda Lwa. Oznacza osobę wykształconą, z poczuciem humoru, ale często skłonną do oszustwa i niewdzięczną.

Jeśli Księżyc w 1. nawamszy Aśleszy (16°40′ – 20° Raka) przy ogólnie niekorzystnym horoskopie, może oznaczać zagrożenie dla życia samego urodzonego lub jego rodziców.

Alfard (arab. „Samotna”, Alphard): Alfa Hydry, Lucida Hydrae. 1988: 27°07′ Lwa.

10. Makha (Makha, sanskryt „hojny”): 0°00′ Lwa – 13°20′ Lwa. Gwiazda Regulus. U Arabów ta sama stacja nazywana jest „Czołem Lwa”, sama zaś gwiazda – „Serce Lwa” lub „Królewska”. Daje bogactwo, charyzmatyczny charakter, często – szczere przekonanie o Bogu. Taka osoba w życiu odbywa wiele podróży, bliskich i dalekich. Lubi i zna się na woniach, kwiatach.

Jeśli Księżyc w 1. nawamszy Makhy (0° – 3°20′ Lwa) przy ogólnie niekorzystnym horoskopie, może oznaczać zagrożenie dla życia samego urodzonego lub jego rodziców.

Regulus (łac. Regulus, „królewski”): gwiazda Alfa Lwa, także Cor Leonis. 1988: 0°10′ Panny.

11. Pierwsza (Purwa) Phalguni (Phalguni, od sanskryckiego „czerwony”): 13°20′ – 26°40′ Lwa. Gwiazda Delta Lwa („Plecy Lwa”, Zosma, patrz). Osoba urodzona pod nią jest zazwyczaj ambitna, dąży do wysokiej pozycji lub prowadzenia szeroko zakrojonej działalności; zwykle jej się to udaje. Nie gardzi przy tym pieniędzmi, ucieka się do przekupstwa, pochlebstw i jawnego oszustwa.

Zosma (Zosma, od arab. Zu-Samma, „niosąca niebo”?): gwiazda Delta Lwa. 1988: 11°25′ Panny. U Arabów Delta i Jota Lwa tworzą „Belkę”.

12. Druga (Uttara) Phalguni – Denebola, 26°40′ Lwa – 10°00′ Panny. U Arabów – „Powrót”. Urodzeni pod nią wyróżniają się prawością i dużym umysłem; są skłonni zawsze mówić to, co myślą, dlatego często narażają się na wrogów. Apetyt mają z reguły słaby.

Denebola (Denebola): gwiazda Beta Lwa, Ogon Lwa (Cauda Leonis). 1988: 21°31′ Panny.

13. Hasta (Hasta, sanskryt „ręka, łokieć”): 10°00′ Panny – 23°30′ Panny. Indyjska nazwa gwiazdy Algorab. U Arabów – „Gorące”, od czterech gwiazd na piersi Panny i jej skrzydłach, zgiętych w kształcie arabskiej litery „lam”. Arabowie uważali je za psy goniące Lwa. Daje ludzi godnych, wykształconych, którzy w drugiej połowie życia osiągają bogactwo i pomyślność. W niektórych przypadkach, przy szczególnie niekorzystnych aspektach – przestępców.

Algorab (Algorab): gwiazda Delta Kruka. 1988: 13°45′ Wagi.

14. Ćitra (Chitra, sanskryt „blask”, porównaj ćitra-bhanu – „promienisty”, epitet boga Agni): 23°30′ Panny – 6°40′ Wagi. Spica. U Arabów ta stacja księżycowa zwana jest Simak. Urodzeni pod nią mają zwykle piękne oczy i figurę, dobry i przyjazny charakter, jednak rzadko spotyka się u nich zdolności naukowe i inne talenty. Poza tym mogą być skąpi.

Spica (łac. spica, „kłos”): gwiazda Alfa Panny, Azimech, arab. Sunbula („Kłos”, pierwotnie „Simak” bezbronny). 1988: 23°40′ Wagi.

15. Swati (Swati, sanskryt „Pani”): 6°40′ Wagi – 20°00′ Wagi. Arktur. Symbol Matki Świata (E. Perych). U Arabów – Zavis (od dwóch gwiazdek „na dole sukni Panny”).

Arktur (gr. arktouros – „stróż niedźwiedzi”): Alfa Wolarza. 1988: 24°05′ Wagi.

16. Wiszaka (Wishakha, Vishakha, sanskryt „Rozgałęziona”): 20°00′ Wagi – 3°20′ Skorpiona. Gwiazda Zuben el-Genubi. U Arabów – Kleszcze, 16. stacja. Oznacza posłuszeństwo prawu, lęk przed odpowiedzialnością, często także zazdrość, skąpstwo. Tacy ludzie mogą głosić wysokie ideały, wzywać do moralności, jednak sami często wtrącają się w cudze sprawy.

Zuben el-Genubi (Zuban El-Genubi, arab. „dolna kleszcza Skorpiona”): Alfa Wagi. 1988: 14°25′ Skorpiona.

17. Anuradha (Anuradha, sanskryt „Nieskuteczna”): 3°20′ – 16°40′ Skorpiona. Indyjska nazwa gwiazdy Delta Skorpiona (Dżubba, 1988: 0°00′ Strzelca). U Arabów – Korona: trzy jasne gwiazdy „na czole” Skorpiona. Oznacza bogactwo lub wpływy, przyjemną powierzchowność, dalekie podróże, być może życie w obcych krajach. Duże zainteresowanie płcią przeciwną.

18. Dźjesztha (Jyeshtha, od sanskryckiego „Starszy brat”): 16°40′ Skorpiona – 0°00′ Strzelca. Indyjska nazwa gwiazdy Antares. U Arabów – Serce (tj. „Serce Skorpiona”). Urodzeni pod tą nakszatrą wyróżniają się ostrością, a nawet grubiaństwem charakteru, co utrudnia powodzenie w życiu. Są porywczy, gwałtowni, dlatego mają mało przyjaciół. Jednak w biedzie nie tracą humoru.

Jeśli Księżyc w 1. nawamszy Dźjeszthy (16°40′ – 20° Skorpiona) oznacza niebezpieczeństwo dla starszego brata urodzonego, w 2. nawamszy (20° – 23°20′ Skorpiona) – dla młodszego brata.

W 4. nawamszy (26°40′ – 30° Skorpiona) przy ogólnie niekorzystnym horoskopie może oznaczać zagrożenie dla życia samego urodzonego lub jego rodziców.

Antares (od gr. Anti Ares, „zamiast Marsa”): Alfa Skorpiona, Cor Scorpii – „Serce Skorpiona”. 1988: 9°04′ Strzelca.

19. Mula (Mula, sanskryt „korzeń, podstawa”): 0°00′ – 13°20′ Strzelca. Lambda Skorpiona, a także 19. nakszatra (patrz). U Arabów – Igła (Lambda i Ypsilon Skorpiona), „Ostrze na końcu Ogonu Skorpiona”. Osoby urodzone pod nią są z reguły bogate, przy czym bogactwo często dziedziczone. Są dumne i spokojne. Nie dogadują się z krewnymi. Mogą być nieuprzejme w stosunku do ludzi, których uważają za „niższych od siebie”.

Jeśli Księżyc w 1. nawamszy Muli (0° – 3°20′ Strzelca) przy ogólnie niekorzystnym horoskopie może oznaczać zagrożenie dla życia samego urodzonego lub jego rodziców.

20. Pierwsza (Purwa) Asadha (Ashadha): 13°20′ – 26°40′ Strzelca. Nazwana od gwiazdy Kaus Medius, Delta Strzelca. 1988: 0°00′ Koziorożca. U Arabów – „cztery gwiazdy tworzące kwadrat na cebuli Strzelca, jego strzała i noga jego konia. Arabowie uważali je za podobne do strusi przekraczających rzekę, tj. Drogę Mleczną” (Alfa, Delta, Epsilon i Eta, a także cztery inne – Dzeta, Sigma, Tau i Psi Strzelca). Oznacza przyjemną powierzchowność, dobroć, szacunek dla kobiet. Taka osoba delikatnie kocha swoją matkę, a potem żonę. Jest przyjacielska, gościnna, dlatego ma wielu przyjaciół.

21. DRUGA (UTTARA) ASZADHA, 26°40′ Strzelca – 10°00′ Koziorożca, nosi

nazwę gwiazdy Sigma Strzelca (Nunki, 1988: 12°00′ Koziorożca). U Arabów

nosi nazwę Al-Farġ al-Muqaddam („między brwiami”: obszar nieba za Strzelcem bez

gwiazd, w pobliżu Pi Skorpiona). Daje człowiekowi dużą siłę fizyczną, spokój,

skłonność do prowadzenia zdrowego trybu życia. Jest szanowany przez rodziców,

niezawodny w przyjaźni i w pracy. Otoczenie go lubi.

*** Awijas, Awidźa: „wstawna” (22-a) stacja przy przejściu

z systemu 27 do systemu 28 miesięcznych stacji (0°00′ – 12°55′ Koziorożca). Po niej

numeracja pozostałych stacji została zwiększona o jeden. Biruni nazywa ją Szczęściem

rzeźnika: „to dwie niejasne gwiazdy… w rogu Koziorożca (Alfa i Beta)

Koziorożca). W pobliżu nich znajduje się trzecia gwiazda, którą Arabowie

uważają za owcę, którą się zarzyna” (Dabih).

22. SHRAWANA (Shravana): 10°00′ – 23°20′ Koziorożca. Gwiazda Altair. U

Arabów – Szczęście połykające, dwie gwiazdy na prawej dłoni Wodnika.

Pomiędzy nimi znajduje się trzecia gwiazda – „Połknięta”. Daje ludzi wykształconych,

często uczonych, którzy osiągają szeroką popularność. Starannie dbają

o swoją mowę, maniery, a dzięki wyglądowi odnoszą sukcesy u osób

płci przeciwnej.

Altair (Altair, Atair): Alfa Orła, u Arabów – „Latający Orzeł”,

1988: 1°40′ Wodnika.

23. DHANISHTHA, Dhanisztha (Dhanistha, od sanskryckiego dhanis – „bogaty”):

23°20′ Koziorożca – 6°40′ Wodnika. Indyjska nazwa gwiazdy Beta

Delfina (Rotanev, 1988: 16°48′ Wodnika). U Arabów – Szczęście szczęścia.

Daje męstwo, szlachetność, umiłowanie piękna, zwłaszcza muzyki.

24. SATHA BHISHAG (Satha Bhishag, od sanskryckiego bhishaj – „uzdrawiający”): 6

°40′ – 20°00′ Wodnika. Lambda Wodnika. U Arabów – Szczęście namiotów,

cztery gwiazdy na prawej ręce Wodnika. Ludzi urodzonych pod tą nakszatrą

wyróżnia uczciwość, prawość, bezpośredniość; tacy ludzie zwykle mówią

to, co myślą, za co często cierpią.

25. PIERWSZA (Purwa) BHADRAPADA (od sanskryckiego bhadra – „dobro” i pada –

„krok, droga”): 20°00′ Wod. – 3°20′ Ryb. Nazywana jest imieniem gwiazdy

Markab. U Arabów – Pierwsza szyja (Markabta Szat). Daje zdolności literackie,

ale także skłonność do smutku i melancholii; możliwe są zazdrość

i ogólnie cierpienia z powodu przeciwnej płci.

Markab (Markab): gwiazda Alfa Pegaza. 1988: 23°25′ Ryb.

Szat: gwiazda Beta Pegaza, Sheat Alpheratz, Crus Equi Majoris

(„Goleń Wielkiego Konia”). 1988: 28°58′ Ryb.

26. DRUGA (UTTARA) BHADRAPADA, 3°20′ – 6°40′ Ryb. Nosząca imię gwiazdy

Algenib. U Arabów – Druga szyja. Oznacza człowieka lekkiego na

podniesieniu, wrażliwego – łatwo się uczy, ale szybko zapomina,

dużo mówi i nie umie dotrzymać obietnic, jednak zawsze znajduje sobie

wymówki. Często ma wiele dzieci.

Algenib, Algenib (arab. „idący osobno”, „oddzielony”,

łac. Algenib): Gamma Pegaza. 1988: 9°30′ Barana.

27. REWATI (Revati): 16°40′ Ryb – 0°00′ Barana. W indyjskiej mitologii –

córka króla Raiwaty, żona Balaramy. W astrologii – gwiazda Zeta Ryb. U

Arabów – Brzuch Ryby (wiążą tę stację z gwiazdą Beta

Andromedy). Daje dobrą posturę, przyjemną powierzchowność,

skromność, umiłowanie płci przeciwnej. Taki człowiek jest taktowny i nie

narzuca innym swojego zdania.

Het Monster. Indyjska astrologia.

Dodatek 2.

Miesięczne tranzyty

Miesięczne tranzyty są wykorzystywane w indyjskiej astrologii do

przewidywań. Położenie Księżyca (np. 4°42′ Wodnika) przyjmuje się za

punkt startowy pierwszego domu, za punkt początku odliczania (miesięczny

ascendens, Czandra lagna). Wówczas punkt startowy drugiego domu znajdzie się

w tych samych stopniach i minutach następnego znaku, itd.

W zależności od tego, w której z miesięcznych domów (nakszatr) natalnej

kosmogramy znajdzie się aktualna planeta, z człowiekiem zachodzą te lub

inne wydarzenia. Do przewidywań wykorzystuje się jedynie klasyczne

planety (bez planet transsaturnowych, a także bez Rahu i Ketu). Gdy planeta

znajduje się w danym domu, działa dopiero wówczas, gdy osiągnie swoją

“strefę aktywności” (np. 10 – 20 danego domu) – strefy te zostały zaznaczone

po nazwie planety. Następnie podano tzw. „drobne domy” (wedhy) –

wskazówki, który dom nie powinien być zajęty przez planety, aby

dom, który nas interesuje, działał. Na przykład „drob” 4/6 oznacza:

„Czwarty dom działa, gdy szósty dom jest pusty”. Planeta,

której obecność w wedhzie można zignorować, jest wskazana dalej w

nawiasie. Jeśli wedha nie jest wskazana, oznacza to, że przewidywanie jest

bezwzględne.

Wolne planety (Saturn, Jowisz) pozwalają na scharakteryzowanie

długich odcinków czasu (od roku do kilku lat), szybkie

– uściślenie jej na miesiące, tygodnie, a nawet doby.

Dla każdego domu podano dwa, trzy lub więcej przewidywań; nie

muszą one wszystkie spełnić się jednocześnie. Zazwyczaj człowiek mniej lub

bardziej świadomie wybiera jedną z przedstawionych możliwości. Dwa lub więcej

możliwości spełniają się równocześnie jedynie wówczas, gdy człowiek sam

pragnie tego – bądź, przeciwnie, pozostawia wybór losowi. Czasem

zależy to także od ogólnego (korzystnego lub niekorzystnego)

charakteru jego horoskopu.

Przewidywania formułowane dla każdej planety mają charakter

ogólny; należy je modyfikować z uwzględnieniem ogólnego

charakteru horoskopu, wieku, płci i statusu społecznego

badanej osoby, a także z uwzględnieniem przewidywań dotyczących innych planet.

Księżyc

strefa działania: 0 – 30 stopni domu

wedhy: 1/5, 3/9, 4/6, 5/10, 6/12, 7/2, 8/2, 9/6, 10/4, 11/8, 12/10

(z wyjątkiem Merkurego)

I dobre jedzenie i sen, nabycie, zakupy

II korki, obrazy, wzrost wydatków

III sukces, nabycie, dobre zdrowie

IV niepokój, niebezpieczeństwa, niekorzystne podróże

V niedyspozycja, katastrofa planów, smutek

VI szczęście domowe, nabycie, dobre zdrowie

VII wygrane, zadowolenie

VIII niedyspozycja, kłótnia, utrata snu, strata pieniędzy

IX zagrożenie ze strony wrogów, zły nastrój

X pieniężna wygrana, sukces, dobre na podróże

XI przyjazd krewnych, list lub rozmowa z nimi

XII duże wydatki, zły nastrój

MERKURY

strefa działania: 0 – 30 stopni domu

wedhy: 2/5, 3/4, 4/3, 6/9, 7/12, 8/1, 9/6, 10/7, 11/12, 12/10

I niepowodzenia w nauce, niezadowolenie bliskich, wybuchowy język

II nabycie, dochód z wykładów lub drukowanych prac

III niezadowolenie przełożonych, intrygi wrogów

IV wygrane, zadowolenie, szczęście domowe

V kłótnie w domu, mętlik w głowie, smutek

VI sukces, pieniądze, dochód z wykładów lub drukowanych prac

VII wyczerpanie sił, kłótnie, zwłaszcza z ukochanymi

VIII sukces, szczęście, zadowolenie

IX zły stan zdrowia, nieporozumienia z bliskimi

X szczęście domowe, nabycie

XI dobre zdrowie, wzrost dochodów

XII upokorzenie, kłótnia, choroba

WENUS

strefa działania: 10 – 20 stopni domu

1/8, 2/7, 3/1, 4/10, 5/9, 6/7, 7/11, 8/5, 9/11, 10/6, 11/6, 12/4

I dobre jedzenie, dobry sen, ogólnie zadowolenie

II szczęście domowe, twórcze uniesienie, szczęście, honory

III dobre zdrowie, awans, dochód

IV ozdobienie mieszkania, rozrywki, podróże wypoczynkowe

V pomyślność dzieci, szczęście rodziców

VI choroba kobiety w rodzinie, nieprzyjemności, upokorzenie

VII domowe swary, kłótnie z kobietami

VIII seks, zadowolenie, nabycie

IX miłość, dobroczynność

X klęska w sprawach, upokorzenie, waśnie

XI nabycie, szczęście domowe

XII całkowity chaos

SŁOŃCE

strefa działania: 0 – 10 stopni domu

wedhy: 3/9, 4/6, 5/10, 6/12, 8/2, 9/6, 10/4, 11/5, 12/10

(z wyjątkiem Saturna)

I przeprowadzka, zmiana miejsca, choroba, trudności finansowe

II spadek dochodów, wydatki, kłamstwo, choroby oczu, głowy

IV złe zdrowie, trudności w służbie, nieprzyjemności w domu

V niepokój, troski, złe zdrowie

VI sukces w sprawach, dochody, dobre zdrowie

VII choroby, podróże, trudności finansowe

VIII nieszczęśliwy wypadek, kłótnia, choroby jamy brzusznej

IX niepowodzenie, załamanie planów, niedyspozycja

X sukces, przyjaźń wysoko postawionych osób

XI nabycie, zaszczyty, dobre zdrowie

XII załamanie planów, puste kłopoty, daremne podróże

MARS

strefa działania: 0–10 stopni domu

dobre aspekty: 3/12, 5/7, 6/9, 9/2, 11/5, 12/8

I podróż – intrygi wrogów, nieprzyjemności

II kłótnie, niepowodzenia, niezadowolenie przełożonych

III sukces, względy wysoko postawionych osób

IV niepożądane wydarzenia, rany, operacja

V złe zdrowie, nieprzyjemności od dzieci

VI sukces, nabycie

VII kłótnia w domu, strata pieniędzy, choroba

VIII podróż – poniżenie, rany

IX nieprzyjemności lub zastój w sprawach, złe zdrowie

X wygrana, awans służbowy, sukces w sprawach

XI pomyślność, sukces, powodzenie we wszystkich dziedzinach

XII choroba, kłótnia, duże wydatki

JOWISZ

strefa działania: 10–20 stopni domu

dobre aspekty: 2/12, 3/2, 4/8, 5/4, 7/3, 9/10, 10/6, 11/8, 12/10

I zmiana miejsca pracy, zamieszkania, partnera

II nabycie, sukces w sprawach, szczęście domowe

III niebezpieczeństwo

IV duże wydatki, śmierć krewnego, małżeństwo/rozwód

V zaszczyty, awans, nabycie

VI strata pieniędzy, zmiana pracy, zmiana mieszkania, złe zdrowie

VII sukces w sprawach, złe zdrowie, smutek od żony i dzieci

VIII tragedia domowa, więzienie, podróże; narodziny dziecka

IX nabycie w przyjaźni, awans, sukcesy służbowe

X upokorzenie, strata pieniędzy, niepowodzenie w sprawach

XI awans służbowy, nabycie, spełnienie nadziei

XII podróż, rozłąka, wydatki; narodziny dziecka

SATURN

strefa działania: 25–30 stopni domu

dobre aspekty: 3/12, 6/9, 11/5, 5/7, 9/2, 12/10

I smutek od żony i dzieci, groźby, kłótnie

II słabe zdrowie, strata pieniędzy, podróże

III sukces, nabycie, szczęśliwe wydarzenia

IV strata pieniędzy, smutek od bliskich

V strata pieniędzy, choroba, kłótnia

VI nabycie, sukces w sprawach, zwycięstwo nad przeciwnikami

VII podróże, rozłąka z ukochanymi, wydatki

VIII śmierć bliskiej osoby, publiczna dezaprobata, poród

IX spadek dochodów

X choroba, upokorzenie, wędrówki

XI nabycie, dochody, nagrody

XII incydent, smutek, wydatki