Czy kiedykolwiek widzieliście mężczyznę, który płacze? Może i widzieliście, ale to dość rzadkie zjawisko. Natomiast narzekanie jest powszechne. Mężczyźni jęczą, narzekają, są ciągle niezadowoleni: „Och, w pracy tak ciężko. Szef się czepia, a jak szedłem do domu, to taki deszcz mnie zalał, że cały przemokłem. A poza tym jestem głodny, w domu nic nie ma, a wyobraź sobie mojego kolegę… i tak dalej, i tak dalej.”
Narzekania nie należy w żaden sposób zachęcać. Można nawet powiedzieć, że jest to niedopuszczalne. Nie należy wpadać w typową kobiecą litość: „Biedny ty mój, zmęczony, zmarznięty, nikt nie docenia twojego geniuszu, bo wszyscy są głupi. Tak ci ciężko. Chodź, nakarmię cię i pożałuję.”
Dlaczego nie należy zachęcać do jęczenia i jak to zrobić?
Nawyk narzekania to jedna z głównych przyczyn niepowodzeń i nieprzystosowania do życia. Wszakże, czym jest jęczenie? To skupianie myśli na własnych lub cudzych porażkach zamiast koncentrowania się na własnych celach i planach. W rezultacie człowiek nie osiąga niczego istotnego w życiu siłą własnych starań i przestaje w siebie wierzyć. Konsekwencją tego może być rozczarowanie życiem, cynizm, ciągłe kłamstwa, choroby, a nawet alkoholizm i narkomania.
Poza tym, życie z osobą, która ciągle narzeka i jęczy, jest bardzo trudne. Dlatego, jeśli macie taki problem, warto mu poświęcić nieco uwagi.
Jak to zrobić? Oto kilka praktycznych porad na ten temat.
Wyłączcie swoją umiejętność słuchania.
Umiejętność uważnego słuchania mężczyzny (i nie tylko) jest bardzo cenna i może przynieść wiele korzyści w życiu rodzinnym. Ta umiejętność zakłada, że aktywnie zachęcacie rozmówcę do opowiadania o sobie. Należy zadawać odpowiednie pytania, parafrazować, przyjmować określone stanowisko, patrzeć w oczy itp.
Jednak ważne jest nie tylko umieć aktywnie słuchać rozmówcy, ale i czasem umieć go aktywnie „nie słuchać”. Jeśli twój mężczyzna zaczyna jęczeć, nie należy podtrzymywać rozmowy. Nie zadawaj pytań, nie parafrazuj jego słów. Nie patrz mu w oczy, odwróć się bokiem, a nawet zajmij się sprzątaniem lub innymi ważnymi sprawami, które nie tolerują zwłoki.
Po pewnym czasie mężczyzna zacznie mówić mniej emocjonalnie i często zakończy rozmowę. Wtedy właśnie nadszedł czas na drugą technikę.
Przeprowadźcie rozmowę na inny temat lub zacznijcie opowiadać o sobie.
Może słyszeliście, że nieładnie jest zmieniać temat rozmowy, kiedy twój rozmówca mówi o czymś ważnym dla siebie? Nieładnie. Zgadzam się z tym. Kiedy moja żona opowiada mi o czymś, staram się jej uważnie słuchać i nie przerywać.
Natomiast kiedy zmieniasz temat rozmowy z mężczyzną, zwłaszcza gdy opowiada o swoich skargach i niepotrzebnych rzeczach, moim zdaniem, jest to całkowicie etyczne, ładne, a przede wszystkim rozsądne.
Co więcej, w 90% przypadków nie sprawia to żadnych trudności. Po prostu zadaj pytanie na inny temat i tyle. Najlepiej, oczywiście, nie „Czy wyrzuciłeś śmieci?”, ale pytanie dotyczące jego celów lub zainteresowań.
Możesz również zacząć opowiadać o sobie. Wszakże słuchanie innych jest szkodliwe, męczące i nie pozwala skupić się na własnych myślach. Trzeba umieć mówić także o sobie. Właśnie zacznijcie opowiadać o swoich sprawach i zainteresowaniach. Jeśli mężczyzna nie umie słuchać, to właśnie czas, aby zaczął się uczyć.
Po prostu powiedzcie, że interesują was jego sprawy, a nie wymówki.
Albo powiedzcie, że jesteście zmęczeni tą konkretną rozmową i chcielibyście porozmawiać o jego celach, o sobie, o wychowaniu dzieci itd.
Czasem zmiana tematu nie działa. Mężczyzna ponownie wraca do swoich drobnych uraz, wymówek, ciągłych dyskusji na temat plotek itp.
Wtedy można bezpośrednio porozmawiać z mężczyzną i powiedzieć mu, że rozmowy na niektóre tematy was nie interesują.
Na przykład, jeśli mężczyzna ciągle opowiada o jakichś katastrofach i morderstwach, które obejrzał w telewizji, można bezpośrednio powiedzieć i powtórzyć, że katastrofy was nie interesują. Nic nie można zrobić, a przeżuwać to samo kilka razy nie jest dla was interesujące.
Albo, jeśli mężczyzna ciągle jęczy na temat pracy, można powiedzieć mniej więcej tak: „Kochanie, rozumiem, że w twojej pracy zebrali się sami ludzie, którzy cię nie rozumieją, którzy nie doceniają twojego geniuszu. Nie chcę więcej o tym słuchać. Lepiej opowiedz mi, co zamierzasz z tym zrobić.”
Zapomnijcie o współczuciu i pomocy.
Ten punkt, ze względu na swoją wagę, wymaga osobnego artykułu lub nawet serii artykułów. Jedyna rzecz, którą chciałbym, abyście zapamiętali, to fakt, że współczuciem i pomocą mężczyźnie czynicie z niego nieudacznika, który nie czuje do was nawet odrobiny wdzięczności i porzuci was przy pierwszej okazji. (Zmieni się)
Nie należy dawać ani pożyczać mężczyźnie pieniędzy, nie należy dla niego porzucać swoich pasji i poświęcać mu kariery, nie należy pomagać mu się ubrać, nie należy mu współczuć, jeśli się uderzył lub poniósł porażkę. (Chyba że w minimalnym stopniu, na przykład w przypadku złamania lub poważnej porażki). Można wymienić jeszcze dziesięć innych rzeczy, których nie należy robić, ale ogólny sens, myślę, jest zrozumiały.
Lepiej na przykład, po porażce (kiedy mężczyzna dojdzie do siebie, oczywiście), powiedzieć, że w niego wierzycie. Przenieście jego myślenie w przyszłość, dajcie mu trochę czasu dla siebie, okresowo dajcie mu jakieś zadania itp.
Dopytywajcie o to, co naprawdę robił przez cały dzień.
Rzadko się zdarza, aby mężczyzna w ogóle nic nie robił i niczego nie pragnął. Zwykle coś robi w pracy i w domu. Coś mu wychodzi, a czegoś nie. Więcej dopytywajcie o jego sprawy. Szczególną uwagę należy zwrócić na nowe rzeczy lub zmiany, w których rezultaty mogą być niewielkie, ale trudności znaczne.
Oto, właściwie, wszystkie porady. Co jeszcze można powiedzieć? Nawyk jęczenia u mężczyzny to właśnie nawyk, często zaszczepiony w dzieciństwie przez zbyt litościwe matki. Ale w pewnym sensie to nawyk dwóch osób. U kobiety nawyk słuchania jęczenia, żałowania i współczucia, a u mężczyzny – narzekania. Pomimo waszych chęci i chęci mężczyzny, nie zniknie to w jeden dzień, nawet jeśli poświęcicie temu całą swoją uwagę.
Dlatego te porady można stosować okazjonalnie, aby przerwać konkretną rozmowę. Ale najlepiej, jeśli poświęcicie temu miesiąc lub półtora. Przyzwyczajajcie się do rozmów o sobie i swoich sprawach. O tym, czego chcecie, o czym marzycie, jak to zrobić itd. Ceniąc siebie i swoje życie bardziej, nie zachęcajcie do jęczenia mężczyzny i nie bądźcie „matkami”.
